Twee maanmissies, de Lunar Reconnaissance Orbiter en de Chandrayaan-1, geven aan dat het water op de Wachter van de aarde over het hele maanoppervlak verspreid kan zijn, en niet beperkt is tot een bepaalde regio (zoals de polen) of een bepaald terrein (zoals kraters). Bovendien lijkt het water zowel dag als nacht aanwezig te zijn. Het water is er voornamelijk in de vorm van OH, of hydroxyl. Dit bestaat uit één zuurstofatoom en één waterstofatoom. Hoe toegankelijk het water is en waar het vandaan komt, is niet duidelijk. Maar mogelijk kan het uiteindelijk als drinkwater dienen, of tot waterstof en zuurstof voor raketmotoren worden geconverteerd of tot lucht voor ruimtereizigers. (Belga)

Twee maanmissies, de Lunar Reconnaissance Orbiter en de Chandrayaan-1, geven aan dat het water op de Wachter van de aarde over het hele maanoppervlak verspreid kan zijn, en niet beperkt is tot een bepaalde regio (zoals de polen) of een bepaald terrein (zoals kraters). Bovendien lijkt het water zowel dag als nacht aanwezig te zijn. Het water is er voornamelijk in de vorm van OH, of hydroxyl. Dit bestaat uit één zuurstofatoom en één waterstofatoom. Hoe toegankelijk het water is en waar het vandaan komt, is niet duidelijk. Maar mogelijk kan het uiteindelijk als drinkwater dienen, of tot waterstof en zuurstof voor raketmotoren worden geconverteerd of tot lucht voor ruimtereizigers. (Belga)