Nu de vaccinatiecampagne zich op gang heeft getrokken krijgen we een steeds grotere groep gevaccineerden. En dus rijst de voorspelbare vraag of de herwonnen vrijheid voor gevaccineerden wel of niet beperkt moet worden tot iedereen gevaccineerd is. De voorbije weken toonden reeds dat dit zeer gevoelige materie is. Dat een overheid hier niet op geanticipeerd heeft is dus verbazend. Het eerste vaccin werd reeds goedgekeurd door EMA eind 2020 en meerdere zijn ondertussen gevolgd. De Taskforce vaccinatie is opgericht in november 2020 en een advies over hoe herwonnen vrijheden na vaccinatie maatschappelijk en billijk geïmplementeerd kunnen worden hoort hier logischerwijze bij. Het Amerikaanse centre for disease control and prevention (CDC) publiceerde hierrond reeds in maart 2020 haar richtlijnen (met een update op 26 april van dit jaar) en de Europese tegenhanger ECDC deed dit op 22 april 2020. Bij ons is het nog steeds wachten.

De CDC en ECDC richtlijnen focussen voornamelijk. op wat vaccinatie verandert in intermenselijke relaties en niet zozeer op wat het zou kunnen impliceren voor meer mogelijkheden betreffende reizen, evenementen, etc. Dit onderscheid is belangrijk en kan een deel van de maatschappelijke gevoeligheden wegnemen. Immers, willen we onze medeburgers in de woonzorgcentra (wzc) meer intermenselijk contact ontzeggen na vaccinatie terwijl andere leeftijdsgroepen nog wachtende zijn? Of laten we 65-plussers al terug reizen terwijl er nog vele ongevaccineerden zijn? De eerste stelling zal waarschijnlijk op veel bijval kunnen rekenen, terwijl de tweede vermoedelijk op veel meer verzet zal stuiten.

Waar blijft de post-vaccinatierichtlijn?

Als co-voorzitter van het gemengd artsensyndicaat ASGB/Kartel ervaar ik bij meerdere leden-artsen een gedeelde bezorgdheid en frustratie rond het uitblijven van richtlijnen rond inter-persoonlijke versoepelingen post-vaccinatie. De bewoners van WZC zijn bijvoorbeeld als eerste gevaccineerd, maar zijn afhankelijk van de goodwill of anticipatieve geest van de lokale besturen om meer persoonlijke vrijheid en vreugde terug te winnen. Artsen die de WZC onder hun hoede hebben zien vaak schrijnende verhalen van blijvende restrictieve maatregelen, ondanks vaccinatie.

De overheid had hierop kunnen en moeten anticiperen, en moet nu zo snel als mogelijk duidelijkheid scheppen. Duidelijkheid rond wat wel en niet verandert na vaccinatie. Duidelijkheid rond interactie tussen gevaccineerden onderling en tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden. Duidelijkheid rond hoe we de herwonnen vrijheden na vaccinatie billijk en proportioneel aan de maatschappij en individuele burgers teruggeven. En ook duidelijkheid over de enorme positieve effecten van vaccinatie, wat een extra hefboom kan zijn om de algemene vaccinatiegraad op te krikken. Want enkel mits massale vaccinatie gaan we ons als maatschappij aan deze crisis onttrekken.

Dat Minister Wouter Beke stelt dat we hier niet overhaast te werk moeten gaan voorspelt echter niet veel goeds vanwege de overheid. Naarmate de vaccinatiegraad toeneemt en duidelijke post-vaccinatie richtlijnen uitblijven kan men dus meer en meer maatschappelijke discussies en onrust verwachten.

Thomas Gevaert is arts, anatoom-patholoog en co-voorzitter van het gemengd artsensyndicaat ASGB/Kartel. Hij schrijft deze bijdrage in eigen naam.

Nu de vaccinatiecampagne zich op gang heeft getrokken krijgen we een steeds grotere groep gevaccineerden. En dus rijst de voorspelbare vraag of de herwonnen vrijheid voor gevaccineerden wel of niet beperkt moet worden tot iedereen gevaccineerd is. De voorbije weken toonden reeds dat dit zeer gevoelige materie is. Dat een overheid hier niet op geanticipeerd heeft is dus verbazend. Het eerste vaccin werd reeds goedgekeurd door EMA eind 2020 en meerdere zijn ondertussen gevolgd. De Taskforce vaccinatie is opgericht in november 2020 en een advies over hoe herwonnen vrijheden na vaccinatie maatschappelijk en billijk geïmplementeerd kunnen worden hoort hier logischerwijze bij. Het Amerikaanse centre for disease control and prevention (CDC) publiceerde hierrond reeds in maart 2020 haar richtlijnen (met een update op 26 april van dit jaar) en de Europese tegenhanger ECDC deed dit op 22 april 2020. Bij ons is het nog steeds wachten.De CDC en ECDC richtlijnen focussen voornamelijk. op wat vaccinatie verandert in intermenselijke relaties en niet zozeer op wat het zou kunnen impliceren voor meer mogelijkheden betreffende reizen, evenementen, etc. Dit onderscheid is belangrijk en kan een deel van de maatschappelijke gevoeligheden wegnemen. Immers, willen we onze medeburgers in de woonzorgcentra (wzc) meer intermenselijk contact ontzeggen na vaccinatie terwijl andere leeftijdsgroepen nog wachtende zijn? Of laten we 65-plussers al terug reizen terwijl er nog vele ongevaccineerden zijn? De eerste stelling zal waarschijnlijk op veel bijval kunnen rekenen, terwijl de tweede vermoedelijk op veel meer verzet zal stuiten.Als co-voorzitter van het gemengd artsensyndicaat ASGB/Kartel ervaar ik bij meerdere leden-artsen een gedeelde bezorgdheid en frustratie rond het uitblijven van richtlijnen rond inter-persoonlijke versoepelingen post-vaccinatie. De bewoners van WZC zijn bijvoorbeeld als eerste gevaccineerd, maar zijn afhankelijk van de goodwill of anticipatieve geest van de lokale besturen om meer persoonlijke vrijheid en vreugde terug te winnen. Artsen die de WZC onder hun hoede hebben zien vaak schrijnende verhalen van blijvende restrictieve maatregelen, ondanks vaccinatie.De overheid had hierop kunnen en moeten anticiperen, en moet nu zo snel als mogelijk duidelijkheid scheppen. Duidelijkheid rond wat wel en niet verandert na vaccinatie. Duidelijkheid rond interactie tussen gevaccineerden onderling en tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden. Duidelijkheid rond hoe we de herwonnen vrijheden na vaccinatie billijk en proportioneel aan de maatschappij en individuele burgers teruggeven. En ook duidelijkheid over de enorme positieve effecten van vaccinatie, wat een extra hefboom kan zijn om de algemene vaccinatiegraad op te krikken. Want enkel mits massale vaccinatie gaan we ons als maatschappij aan deze crisis onttrekken. Dat Minister Wouter Beke stelt dat we hier niet overhaast te werk moeten gaan voorspelt echter niet veel goeds vanwege de overheid. Naarmate de vaccinatiegraad toeneemt en duidelijke post-vaccinatie richtlijnen uitblijven kan men dus meer en meer maatschappelijke discussies en onrust verwachten. Thomas Gevaert is arts, anatoom-patholoog en co-voorzitter van het gemengd artsensyndicaat ASGB/Kartel. Hij schrijft deze bijdrage in eigen naam.