De actie ging uit van het comité van vrouwen zonder papieren en kreeg de steun van het coördinatiecomité van sans-papiers van België. De manifestanten droegen witte sjaals, symbool van de strijd tegen geweld op vrouwen. Op spandoeken werden de geweldplegingen aangeklaagd waarvan deze vrouwen slachtoffer zijn. Volgens de manifestanten zijn vrouwen zonder papieren vaak het slachtoffer van huiselijke slavernij, van seksueel misbruik en lopen ze ook veel meer kans beticht te worden van schijnhuwelijk als ze huwen. "Wij zijn onzichtbaar en dat is een vorm van sociaal geweld", aldus een vertegenwoordigster van het comité van vrouwen zonder papieren. "Het is alsof we niet bestaan. Onze toestand als vrouwen wordt weinig in rekening gebracht door de Dienst Vreemdelingenzaken. We hebben niet het recht om te werken. Voor een vrouw is het erg moeilijk om hier uit te geraken. Als een vrouw zonder papieren slachtoffer is van geweldplegingen, is het voor haar erg moeilijk om hulp te vragen. Ze hebben angst om zich tot de politie te richten, want er is de schrik te worden opgepakt en uitgewezen te worden. Om dezelfde redenen is er angst om medische hulp te vragen. Ze zijn de geweldplegingen tegen vrouwen ontvlucht en worden hier geconfronteerd met sociaal geweld." (Belga)

De actie ging uit van het comité van vrouwen zonder papieren en kreeg de steun van het coördinatiecomité van sans-papiers van België. De manifestanten droegen witte sjaals, symbool van de strijd tegen geweld op vrouwen. Op spandoeken werden de geweldplegingen aangeklaagd waarvan deze vrouwen slachtoffer zijn. Volgens de manifestanten zijn vrouwen zonder papieren vaak het slachtoffer van huiselijke slavernij, van seksueel misbruik en lopen ze ook veel meer kans beticht te worden van schijnhuwelijk als ze huwen. "Wij zijn onzichtbaar en dat is een vorm van sociaal geweld", aldus een vertegenwoordigster van het comité van vrouwen zonder papieren. "Het is alsof we niet bestaan. Onze toestand als vrouwen wordt weinig in rekening gebracht door de Dienst Vreemdelingenzaken. We hebben niet het recht om te werken. Voor een vrouw is het erg moeilijk om hier uit te geraken. Als een vrouw zonder papieren slachtoffer is van geweldplegingen, is het voor haar erg moeilijk om hulp te vragen. Ze hebben angst om zich tot de politie te richten, want er is de schrik te worden opgepakt en uitgewezen te worden. Om dezelfde redenen is er angst om medische hulp te vragen. Ze zijn de geweldplegingen tegen vrouwen ontvlucht en worden hier geconfronteerd met sociaal geweld." (Belga)