Frédéric Van Leeuw wil naar eigen zeggen 'geen publiciteit te maken voor de terroristen'. 'Want dat is het doel van IS. In die zin was de verijdelde aanslag in Verviers, in januari 2015, een nederlaag: beelden van de schietpartij zijn toen de wereld rondgegaan. Was dat niet gebeurd, dan hadden we er misschien niet over gecommuniceerd.'

Hij vindt dat België het tot nog toe goed doet in de strijd tegen het internationaal terrorisme. Maar het is geen strijd van de politie alleen. 'Het is te gemakkelijk om te zeggen: 'Justitie zal het allemaal wel oplossen.' Dat is onhaalbaar, zelfs als je alle mogelijke middelen krijgt. Justitie is één schakel in een keten. De strijd tegen extremisme en polarisatie is een verantwoordelijkheid van ons allemaal.

Wie heeft de aanslagen in Parijs, Brussel en Londen gepleegd? Het waren geen mensen die recent naar hier waren geïmmigreerd. In de meeste gevallen waren het jongeren die in Europa zijn opgegroeid en die hebben afgehaakt. Dat moet ons aan het denken zetten. Over onze samenleving, over hoe wij met mekaar omgaan.'

Getto's

Hij wijst er op dat de daders van aanslagen bijna altijd jonge allochtonen van de derde generatie zijn. 'Zij zouden zich hier thuis moeten voelen. Ze zijn hier geboren en naar school gegaan. Ze spreken onze taal. Het zijn kinderen van onze geglobaliseerde wereld. Maar plots voelen ze zich aangetrokken door wat zich in verre moslimlanden afspeelt.

Waarom? Omdat ze zich uitgesloten voelen. Wij kijken wég van hen, letterlijk en figuurlijk. Natuurlijk dragen ze een deel van de verantwoordelijkheid, maar ze krijgen gewoon niet dezelfde kansen als jonge Vlaamse of Waalse autochtonen. Ze leven soms in echte getto's. Daar verliezen ze elk perspectief. Een getto wordt niet alleen van binnenuit gebouwd, ook van buitenaf. Dat mogen we niet onder de mat vegen.'

Hij vindt dat ons land trouwens goed moet oppassen dat bij jonge Turkse Belgen niet hetzelfde gebeurt. 'Ik krijg signalen dat Turkse jongeren in ons land aan het radicaliseren zijn, aangevuurd door propaganda uit Turkije. We mogen hen niet van ons wegduwen: die fout hébben we al eens gemaakt.'

Lees hier het volledige interview met Frédéric Van Leeuw of vanaf 21 juni in Knack.

Frédéric Van Leeuw wil naar eigen zeggen 'geen publiciteit te maken voor de terroristen'. 'Want dat is het doel van IS. In die zin was de verijdelde aanslag in Verviers, in januari 2015, een nederlaag: beelden van de schietpartij zijn toen de wereld rondgegaan. Was dat niet gebeurd, dan hadden we er misschien niet over gecommuniceerd.'Hij vindt dat België het tot nog toe goed doet in de strijd tegen het internationaal terrorisme. Maar het is geen strijd van de politie alleen. 'Het is te gemakkelijk om te zeggen: 'Justitie zal het allemaal wel oplossen.' Dat is onhaalbaar, zelfs als je alle mogelijke middelen krijgt. Justitie is één schakel in een keten. De strijd tegen extremisme en polarisatie is een verantwoordelijkheid van ons allemaal. Wie heeft de aanslagen in Parijs, Brussel en Londen gepleegd? Het waren geen mensen die recent naar hier waren geïmmigreerd. In de meeste gevallen waren het jongeren die in Europa zijn opgegroeid en die hebben afgehaakt. Dat moet ons aan het denken zetten. Over onze samenleving, over hoe wij met mekaar omgaan.' Hij wijst er op dat de daders van aanslagen bijna altijd jonge allochtonen van de derde generatie zijn. 'Zij zouden zich hier thuis moeten voelen. Ze zijn hier geboren en naar school gegaan. Ze spreken onze taal. Het zijn kinderen van onze geglobaliseerde wereld. Maar plots voelen ze zich aangetrokken door wat zich in verre moslimlanden afspeelt. Waarom? Omdat ze zich uitgesloten voelen. Wij kijken wég van hen, letterlijk en figuurlijk. Natuurlijk dragen ze een deel van de verantwoordelijkheid, maar ze krijgen gewoon niet dezelfde kansen als jonge Vlaamse of Waalse autochtonen. Ze leven soms in echte getto's. Daar verliezen ze elk perspectief. Een getto wordt niet alleen van binnenuit gebouwd, ook van buitenaf. Dat mogen we niet onder de mat vegen.'Hij vindt dat ons land trouwens goed moet oppassen dat bij jonge Turkse Belgen niet hetzelfde gebeurt. 'Ik krijg signalen dat Turkse jongeren in ons land aan het radicaliseren zijn, aangevuurd door propaganda uit Turkije. We mogen hen niet van ons wegduwen: die fout hébben we al eens gemaakt.'