Voedselverspilling heeft wereldwijd een economische kostprijs van ongeveer 1.000 miljard dollar en veroorzaakt 700 miljard dollar bijkomende milieukosten, blijkt uit cijfers van de Food and Agriculture Organization (FAO). De Verenigde Naties streven daarom naar een halvering van de voedselverspilling in winkels en bij consumenten en een vermindering van het voedselverlies in de productie- en bevoorradingsketens tegen 2030. De Europese Unie zette dat om in een actieplan in 2015 en een richtlijn uit 2018. Het Rekenhof wilde in haar audit nagaan of Vlaanderen over een degelijk beleidskader beschikt voor de vermindering van voedselverlies en voedselverspilling en of het de beleidsdoelstellingen zal halen. Het Rekenhof ziet een aantal positieve punten. Zo zette de Vlaamse regering in 2015 een actieplan op poten. De zogenaamde 'ketenroadmap Voedselverlies' moest het voedselverlies in Vlaanderen tegen 2020 met 15 procent helpen terugdringen. Tegen 2030 is dat 25 procent. "De Vlaamse doelstellingen sporen grotendeels met die van Europa", zegt het Rekenhof. Toch heeft het Rekenhof ook enkele opmerkingen. Zo koppelt Vlaanderen geen afgezonderd overheidsbudget aan de uitvoering van de ketenroadmap, en werkt het overwegend met ad hoc projectsubsidies. Ook ontbreken kwantitatieve indicatoren om de acties van de roadmap op te volgen. Vlaanderen werkt met jaarlijkse voortgangsrapporten waaruit "blijkt wel dat veel acties tegen voedselverspilling uitgevoerd zijn". Ook de methode van dataverzameling is nog voor verbetering vatbaar. Volgens het Rekenhof wordt daarvoor nog te veel met schattingen gewerkt. Een eerste meting becijferde het voedselverlies in Vlaanderen in 2015 op 907.000 ton (nulmeting). De landbouw, de voedingsindustrie en de huishoudens produceerden de grootste volumes. In het rapport uit 2019, met data van 2017, ontbreken echter data en zijn andere data niet vergelijkbaar met de nulmeting. Na de afloop van de ketenroadmap zal in 2021 een eindmeting plaatsvinden, maar ook dan zal een vergelijking met vroegere metingen moeilijk zijn, zegt het Rekenhof. "Bovendien zal ook de coronacrisis de resultaten van het Vlaams beleid tegen voedselverlies vertekenen", luidt het. De Vlaamse ministers van Landbouw en Visserij en van Omgeving kunnen zich grotendeels vinden in het rapport. Ze engageren zich om de verbeterpunten aan te pakken in het Actieplan voedselverlies en biomassa(rest)stromen circulair 2021-2025. (Belga)

Voedselverspilling heeft wereldwijd een economische kostprijs van ongeveer 1.000 miljard dollar en veroorzaakt 700 miljard dollar bijkomende milieukosten, blijkt uit cijfers van de Food and Agriculture Organization (FAO). De Verenigde Naties streven daarom naar een halvering van de voedselverspilling in winkels en bij consumenten en een vermindering van het voedselverlies in de productie- en bevoorradingsketens tegen 2030. De Europese Unie zette dat om in een actieplan in 2015 en een richtlijn uit 2018. Het Rekenhof wilde in haar audit nagaan of Vlaanderen over een degelijk beleidskader beschikt voor de vermindering van voedselverlies en voedselverspilling en of het de beleidsdoelstellingen zal halen. Het Rekenhof ziet een aantal positieve punten. Zo zette de Vlaamse regering in 2015 een actieplan op poten. De zogenaamde 'ketenroadmap Voedselverlies' moest het voedselverlies in Vlaanderen tegen 2020 met 15 procent helpen terugdringen. Tegen 2030 is dat 25 procent. "De Vlaamse doelstellingen sporen grotendeels met die van Europa", zegt het Rekenhof. Toch heeft het Rekenhof ook enkele opmerkingen. Zo koppelt Vlaanderen geen afgezonderd overheidsbudget aan de uitvoering van de ketenroadmap, en werkt het overwegend met ad hoc projectsubsidies. Ook ontbreken kwantitatieve indicatoren om de acties van de roadmap op te volgen. Vlaanderen werkt met jaarlijkse voortgangsrapporten waaruit "blijkt wel dat veel acties tegen voedselverspilling uitgevoerd zijn". Ook de methode van dataverzameling is nog voor verbetering vatbaar. Volgens het Rekenhof wordt daarvoor nog te veel met schattingen gewerkt. Een eerste meting becijferde het voedselverlies in Vlaanderen in 2015 op 907.000 ton (nulmeting). De landbouw, de voedingsindustrie en de huishoudens produceerden de grootste volumes. In het rapport uit 2019, met data van 2017, ontbreken echter data en zijn andere data niet vergelijkbaar met de nulmeting. Na de afloop van de ketenroadmap zal in 2021 een eindmeting plaatsvinden, maar ook dan zal een vergelijking met vroegere metingen moeilijk zijn, zegt het Rekenhof. "Bovendien zal ook de coronacrisis de resultaten van het Vlaams beleid tegen voedselverlies vertekenen", luidt het. De Vlaamse ministers van Landbouw en Visserij en van Omgeving kunnen zich grotendeels vinden in het rapport. Ze engageren zich om de verbeterpunten aan te pakken in het Actieplan voedselverlies en biomassa(rest)stromen circulair 2021-2025. (Belga)