De onderzoekscommissie naar de minnelijke schikking hoort deze week liefst tien ministers. Voorzitter Dirk Van Der Maelen (SP.A) vindt dat de meerderheid alles op een drafje wil afhandelen.

Vincent Van Quickenborne (commissielid): We hebben al 147 getuigen gehoord. Het is gewoon onjuist om te zeggen dat we onze tijd niet nemen voor de hoorzittingen. Van Der Maelen had trouwens zélf voorgesteld om tien ministers in drie dagen tijd te horen - zij het in september en niet in juli. Maar als je in een marathon op twee kilometer van de finish bent, dan loop je toch door? Als we pas na het parlementair reces de hoorzittingen hernemen, moet je de hele boel weer opladen en kom je er niet.
...

Vincent Van Quickenborne (commissielid): We hebben al 147 getuigen gehoord. Het is gewoon onjuist om te zeggen dat we onze tijd niet nemen voor de hoorzittingen. Van Der Maelen had trouwens zélf voorgesteld om tien ministers in drie dagen tijd te horen - zij het in september en niet in juli. Maar als je in een marathon op twee kilometer van de finish bent, dan loop je toch door? Als we pas na het parlementair reces de hoorzittingen hernemen, moet je de hele boel weer opladen en kom je er niet. Van Quickenborne: Het is de bedoeling dat onze onderzoekscommissie tot vaststellingen en conclusies komt die breed gedragen worden en het liefst ook unaniem zijn. Dat is de enige manier om impact te hebben. Daarom moet de voorzitter partijen en leden verzoenen, maar hij noemt de leden van de meerderheid 'partijsoldaten'. Zo bruuskeer je mensen. Dan hopen dat de commissie eensgezind tot conclusies komt, is absoluut niet de juiste aanpak. Van Der Maelen is er echt met de botte bijl doorgegaan. Had Patrick Dewael (Open VLD) op dezelfde manier gehandeld in de commissie-Aanslagen, dan waren er nooit conclusies gekomen. Van Quickenborne: Een onderzoekscommissie moet werken à charge en à décharge. Maar wat doet Van Der Maelen? Nog voor we voormalig justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) in de commissie hebben gehoord, doet hij al uitspraken over de man. Ik heb ook de indruk dat de diamantsector voor Van Der Maelen sowieso schuldig is, en dat hij enkel nog op zoek gaat naar elementen die de schuld bewijzen. Ook problematisch is dat Van Der Maelen zaken beweert die niet juist zijn. In Knack zei hij dat de advocaten Axel Haelterman en Raf Verstraeten bij voormalig justitieminister Jo Vandeurzen (CD&V) aanklopten 'om de problemen van de diamantsector rond fiscale fraude te bespreken'. Dat klopt niet. Ze spraken over een wetsvoorstel betreffende de inbeslagname van diamanten. Dat wetsvoorstel was nota bene mee ondertekend door Renaat Landuyt van de SP.A. Als dát de grote lobby is, was de SP.A er dus mee bij betrokken. Van Quickenborne: Dat men vanuit het Parijse Elysée een team heeft samengesteld om in België sturing te geven. Inmenging heet dat. Hallucinant. Claude Guéant (voormalig Frans minister van Binnenlandse Zaken, nvdr.) heeft het in onze commissie bevestigd. Van Quickenborne: Over welke zaken in aanmerking komen voor een minnelijke schikking, valt inderdaad te discussiëren. Cruciaal vind ik dat ten minste openbaar wordt gemaakt dát iemand zo'n deal heeft gesloten. Over de schikking met Patokh Chodiev heeft Patrick De Wolf van het Brusselse parket-generaal een lijvige nota van 137 pagina's ingediend. Daaruit blijkt dat de zaak lamentabel was en pas na vijftien jaar voor de raadkamer is gebracht, ver voorbij de redelijke termijn. Als je dan niet schikt, hou je helemaal niets over. Van Quickenborne: Van Der Maelen zal het op een andere manier moeten aanpakken, zeker als het gaat om de vaststellingen en aanbevelingen. Niet met de botte bijl, maar met het scalpel. Tijdens het zomerreces zal het stof wel wat gaan liggen. Daarna moet de voorzitter voorstellen formuleren waar iedereen zich achter kan scharen. Het is nog niet te laat.