"Vermoeidheid verhoogt de kans op blessures doordat het de risicofactoren beïnvloedt. In ons onderzoek gingen we na in welke mate fysieke vermoeidheid het risicoprofiel voor letsels verandert", vertelt VUB-wetenschapper Jo Verschueren. Zowel recreatieve sporters als professionele atleten hebben wel eens te kampen met blessures aan de onderste ledematen. Het onderzoek toont aan dat vermoeidheid niet altijd als de enige risicofactor moet aangeduid worden. Voor sommige blessures, zoals een enkelverstuiking of hamstringletsels, bestaat er wetenschappelijke data. Voor andere blessures, zoals een scheur aan de voorste kruisband van de knie, zijn nog niet voldoende gegevens voorhanden. "Om te beginnen moeten we de vermoeidheid beter in kaart brengen en hierbij de atleet centraal plaatsen. Met andere woorden: we moeten verder kijken dan de risicofactoren. We moeten ook de vermoeidheid objectiveren bij de atleet en nagaan wat er verandert in het risicoprofiel wanneer men vermoeid is", vindt Verschueren. De onderzoekers stellen dat alle betrokken personen, van sportkinesitherapeuten en coaches tot wetenschappers een nieuwe inspanning moeten leveren om de vermoeidheid bij sporters objectief te beschouwen. (Belga)

"Vermoeidheid verhoogt de kans op blessures doordat het de risicofactoren beïnvloedt. In ons onderzoek gingen we na in welke mate fysieke vermoeidheid het risicoprofiel voor letsels verandert", vertelt VUB-wetenschapper Jo Verschueren. Zowel recreatieve sporters als professionele atleten hebben wel eens te kampen met blessures aan de onderste ledematen. Het onderzoek toont aan dat vermoeidheid niet altijd als de enige risicofactor moet aangeduid worden. Voor sommige blessures, zoals een enkelverstuiking of hamstringletsels, bestaat er wetenschappelijke data. Voor andere blessures, zoals een scheur aan de voorste kruisband van de knie, zijn nog niet voldoende gegevens voorhanden. "Om te beginnen moeten we de vermoeidheid beter in kaart brengen en hierbij de atleet centraal plaatsen. Met andere woorden: we moeten verder kijken dan de risicofactoren. We moeten ook de vermoeidheid objectiveren bij de atleet en nagaan wat er verandert in het risicoprofiel wanneer men vermoeid is", vindt Verschueren. De onderzoekers stellen dat alle betrokken personen, van sportkinesitherapeuten en coaches tot wetenschappers een nieuwe inspanning moeten leveren om de vermoeidheid bij sporters objectief te beschouwen. (Belga)