Notarissen hebben een specifiek statuut. Ze zijn zowel openbare functionarissen als dienstverleners in het kader van een vrij beroep. Voor de meeste van hun diensten hanteren ze honoraria die zijn vastgelegd in een koninklijk besluit van 1950. De laatste beperkte aanpassing aan dat KB gebeurde in 1980. Volgens de minister is die regeling erg achterhaald. Heel wat akten in het KB bestaan eenvoudigweg niet meer. Andere akten zijn dan weer niet opgenomen in de regeling. Het Prijzenobservatorium stipt ook aan dat de verouderde tarievenregeling geen rekening houdt met de maatschappelijke evolutie van de notariële activiteit. Bijvoorbeeld door de informatisering konden ze de voorbije jaren hun productiviteit verhogen, terwijl hun taken op andere domeinen complexer zijn geworden als gevolg van toegenomen wetgeving en verplichtingen. De studie toont ook aan dat de honoraria bij akten voor de verkoop van onroerend goed de voorbije 20 jaar aanzienlijk zijn gestegen. Dat is deels een gevolg van de hogere vastgoedprijzen. Ook nam het aantal transacties sneller toe dan het aantal notarissen. Een vergelijking met de buurlanden leert alvast dat de notariskosten voor de aankoop van een huis met een gemiddelde prijs hoog liggen in vergelijking met verschillende andere landen met een notarieel systeem. Daarom wil de minister in overleg met de sector de regelgeving vernieuwen. De bedoeling is de tarieven te evalueren, een vergelijking te maken met de buurlanden, zowel inhoudelijk als financieel, en zo tot een aangepaste tarifering te komen. Eén van de doelstellingen is de kosten verbonden aan het verwerven van een woning of een hypothecaire lening goedkoper te maken. Zo moeten bepaalde kosten zoals de administratieve kosten bij aankooptransacties van een woning substantieel goedkoper worden, vindt Van Quickenborne. Vandaag bedragen die kosten gemiddeld tussen de 800 tot 1.100 euro per akte. Bij het verwerven van een woning worden doorgaans twee notariële akten opgesteld: een voor de aankoop en een voor de hypothecaire lening, waardoor de administratieve kosten al vlug oplopen tot zowat 2.000 euro. Van Quickenborne noemt het "surrealistisch" dat de tarieven al veertig jaar ongewijzigd bleven. "In overleg met de sector wil ik die moderniseren. Conform het regeerakkoord moeten de kosten verbonden aan de aankoop van een woning goedkoper worden, in lijn met de buurlanden. Een eerste stap is daarbij dat we de administratieve kosten forfaitair maken en op zijn minst 10 procent goedkoper dan de huidige tarieven." Behalve de administratieve kosten zal ook overlegd worden over de actualisering van de tarieven, de honoraria, de sociale tarieven en andere kosten. (Belga)

Notarissen hebben een specifiek statuut. Ze zijn zowel openbare functionarissen als dienstverleners in het kader van een vrij beroep. Voor de meeste van hun diensten hanteren ze honoraria die zijn vastgelegd in een koninklijk besluit van 1950. De laatste beperkte aanpassing aan dat KB gebeurde in 1980. Volgens de minister is die regeling erg achterhaald. Heel wat akten in het KB bestaan eenvoudigweg niet meer. Andere akten zijn dan weer niet opgenomen in de regeling. Het Prijzenobservatorium stipt ook aan dat de verouderde tarievenregeling geen rekening houdt met de maatschappelijke evolutie van de notariële activiteit. Bijvoorbeeld door de informatisering konden ze de voorbije jaren hun productiviteit verhogen, terwijl hun taken op andere domeinen complexer zijn geworden als gevolg van toegenomen wetgeving en verplichtingen. De studie toont ook aan dat de honoraria bij akten voor de verkoop van onroerend goed de voorbije 20 jaar aanzienlijk zijn gestegen. Dat is deels een gevolg van de hogere vastgoedprijzen. Ook nam het aantal transacties sneller toe dan het aantal notarissen. Een vergelijking met de buurlanden leert alvast dat de notariskosten voor de aankoop van een huis met een gemiddelde prijs hoog liggen in vergelijking met verschillende andere landen met een notarieel systeem. Daarom wil de minister in overleg met de sector de regelgeving vernieuwen. De bedoeling is de tarieven te evalueren, een vergelijking te maken met de buurlanden, zowel inhoudelijk als financieel, en zo tot een aangepaste tarifering te komen. Eén van de doelstellingen is de kosten verbonden aan het verwerven van een woning of een hypothecaire lening goedkoper te maken. Zo moeten bepaalde kosten zoals de administratieve kosten bij aankooptransacties van een woning substantieel goedkoper worden, vindt Van Quickenborne. Vandaag bedragen die kosten gemiddeld tussen de 800 tot 1.100 euro per akte. Bij het verwerven van een woning worden doorgaans twee notariële akten opgesteld: een voor de aankoop en een voor de hypothecaire lening, waardoor de administratieve kosten al vlug oplopen tot zowat 2.000 euro. Van Quickenborne noemt het "surrealistisch" dat de tarieven al veertig jaar ongewijzigd bleven. "In overleg met de sector wil ik die moderniseren. Conform het regeerakkoord moeten de kosten verbonden aan de aankoop van een woning goedkoper worden, in lijn met de buurlanden. Een eerste stap is daarbij dat we de administratieve kosten forfaitair maken en op zijn minst 10 procent goedkoper dan de huidige tarieven." Behalve de administratieve kosten zal ook overlegd worden over de actualisering van de tarieven, de honoraria, de sociale tarieven en andere kosten. (Belga)