Nog voor de beklimming van de Santa Margherita, na 38 kilometer koers, vormde zich een kopgroep met Mathias Frank, Jhonatan Restrepo, Marco Canola, Julien Bernard, Giovanni Visconti en Edoardo Zardini. Deze werd verderop nog aangedikt met Carl Frederik Hagen, Hector Carretero, Amanuel Gebreigzabhier en Mathieu van der Poel. Dit gezelschap kreeg van het peloton een speelruimte van een kleine zes minuten tot de mannen van EF Pro Cycling, met leider Michael Woods in hun rangen, het tempo opvoerden. Hector Carretero griste op de top van de San Ginesio belangrijke punten mee voor het bergklassement en kroonde zich zo tot leider. Voor Edoardo Zardini ging het allemaal te snel en zo hielden we nog een kopgroep over met negen renners. Ook Marco Canola rechtte de rug en werd op 54 kilometer van de finish ingelopen door het peloton. Hector Carretero hield het eveneens voor bekeken en zocht op zijn beurt de grote groep op. Toen in het peloton de manschappen van Mitchelton-Scott ook nog een mannetje gingen bijzetten, slonk de voorsprong van de vroege vluchters zienderogen. Het sein dan voor Julien Bernard en Amanuel Gebreigzabhier om te gaan versnellen. Aan de voet van de Sassotetto kregen de Fransman en Eritreeër versterking van Mathias Frank, Mathieu van der Poel en Giovanni Visconti. De vijf vluchters begonnen aan de slotklim van de Sassotetto, op 12 kilometer van de finish, met een voorsprong van slechts een halve minuut op een jagend peloton. Julien Bernard en Amanuel Gebreigzabhier spartelden nog even tegen maar met nog 10 kilometer van de eindmeet smolt alles weer samen. Vincenzo Nibali, in 2012 en 2013 eindlaureaat van Tirreno-Adriatico, testte even de benen maar geraakte niet weg. Simon Yates was de volgende die even prikte. Hij probeerde de resterende 4 kilometer alleen te overbruggen. Achter de Brit troepten Aleksandr Vlasov, Fausto Masnada, Gianluca Brambilla, Rafal Majka en Geraint Thomas samen. Grote afwezige daarbij was Michael Woods die dan al door had dat hij zijn blauwe leiderstrui zou verliezen. Yates bleef fiks doorgeven terwijl achter hem enkel Majka, Thomas en Vlasov nog echt geloofden in de ritzege. De Brit verzwakte echter niet. Integendeel. Hij bouwde zijn voorsprong nog verder uit, haalde het afgescheiden en pakte naast de ritzege ook de blauwe leiderstrui. Morgen gaat het van Castelfidardo naar Senigallia. Tussen start en finish liggen 171 kilometer. Onderweg ligt er met de Ostra slechts één helling. Na deze beklimming volgen nog 94 eerder vlakke kilometers tot en met de eindmeet. De sprinters zullen wellicht opnieuw aan zet zijn. (Belga)

Nog voor de beklimming van de Santa Margherita, na 38 kilometer koers, vormde zich een kopgroep met Mathias Frank, Jhonatan Restrepo, Marco Canola, Julien Bernard, Giovanni Visconti en Edoardo Zardini. Deze werd verderop nog aangedikt met Carl Frederik Hagen, Hector Carretero, Amanuel Gebreigzabhier en Mathieu van der Poel. Dit gezelschap kreeg van het peloton een speelruimte van een kleine zes minuten tot de mannen van EF Pro Cycling, met leider Michael Woods in hun rangen, het tempo opvoerden. Hector Carretero griste op de top van de San Ginesio belangrijke punten mee voor het bergklassement en kroonde zich zo tot leider. Voor Edoardo Zardini ging het allemaal te snel en zo hielden we nog een kopgroep over met negen renners. Ook Marco Canola rechtte de rug en werd op 54 kilometer van de finish ingelopen door het peloton. Hector Carretero hield het eveneens voor bekeken en zocht op zijn beurt de grote groep op. Toen in het peloton de manschappen van Mitchelton-Scott ook nog een mannetje gingen bijzetten, slonk de voorsprong van de vroege vluchters zienderogen. Het sein dan voor Julien Bernard en Amanuel Gebreigzabhier om te gaan versnellen. Aan de voet van de Sassotetto kregen de Fransman en Eritreeër versterking van Mathias Frank, Mathieu van der Poel en Giovanni Visconti. De vijf vluchters begonnen aan de slotklim van de Sassotetto, op 12 kilometer van de finish, met een voorsprong van slechts een halve minuut op een jagend peloton. Julien Bernard en Amanuel Gebreigzabhier spartelden nog even tegen maar met nog 10 kilometer van de eindmeet smolt alles weer samen. Vincenzo Nibali, in 2012 en 2013 eindlaureaat van Tirreno-Adriatico, testte even de benen maar geraakte niet weg. Simon Yates was de volgende die even prikte. Hij probeerde de resterende 4 kilometer alleen te overbruggen. Achter de Brit troepten Aleksandr Vlasov, Fausto Masnada, Gianluca Brambilla, Rafal Majka en Geraint Thomas samen. Grote afwezige daarbij was Michael Woods die dan al door had dat hij zijn blauwe leiderstrui zou verliezen. Yates bleef fiks doorgeven terwijl achter hem enkel Majka, Thomas en Vlasov nog echt geloofden in de ritzege. De Brit verzwakte echter niet. Integendeel. Hij bouwde zijn voorsprong nog verder uit, haalde het afgescheiden en pakte naast de ritzege ook de blauwe leiderstrui. Morgen gaat het van Castelfidardo naar Senigallia. Tussen start en finish liggen 171 kilometer. Onderweg ligt er met de Ostra slechts één helling. Na deze beklimming volgen nog 94 eerder vlakke kilometers tot en met de eindmeet. De sprinters zullen wellicht opnieuw aan zet zijn. (Belga)