Op 11 januari van dit jaar werd het Albanese gezin opgepakt in hun woonst te Oudenaarde waarna zij - in afwachting van hun repatriëring - werden ondergebracht in een instelling voor uitgeprocedeerde families in Sint-Gillis-Waas. Het gezin verblijft al acht jaar illegaal in ons land en had eerder al te horen gekregen dat hun asielaanvraag voor dit land geweigerd was. Zij kregen het bevel om het land te verlaten, waartegen ze beroep aantekenden. Dat beroep heeft niet belet dat zij begin dit jaar werden opgepakt. Dat heeft tot grote ontsteltenis geleid bij de buurtbewoners en onder klasgenoten en leerkrachten van de KBO-school van Nederename. Ouders van klasgenoten van de kinderen hebben een systeem opgezet waarbij de kinderen elke dag opgehaald worden in Sint-Gillis-Waas en na schooltijd weer worden teruggebracht.

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken argumenteert dat de ouders al meermaals het bevel hebben gekregen om het grondgebied te verlaten, en dat zij de kans hebben gehad om het land vrijwillig te verlaten - bovendien op een tijdstip dat hen goed past, zoals een schoolvakantie. Aangezien die ouders dat niet hebben gedaan, vindt de staatssecretaris dat zij zich niet kunnen beroepen op een langdurig illegaal verblijf.

Meester Verstrepen erkent dat Francken daarmee een valabel punt heeft. 'Of de ouders daarmee een wijze beslissing hebben genomen, daar kan je over discussiëren. Maar ze is wel ingegeven door de bezorgdheid om hun kinderen. Ook acht jaar geleden al hadden die kinderen geen toekomst in Albanië.'

'Moeten de kinderen de dupe zijn van de "domme" beslissing van hun ouders?'

Kati Verstrepen

Verstrepen vroeg aan de staatsecretaris dan ook om de situatie niet te bekijken vanuit het standpunt van de ouders, maar wel vanuit het standpunt van de kinderen. 'Moeten zij het slachtoffer worden van de "domme" beslissing van hun ouders? Zij hebben daarin geen enkele inspraak gehad, daar waren ze te klein voor, maar ze zijn er nu wel de dupe van.'

In haar verzoekschrift bundelde meester Verstrepen uitgebreide rechtspraak over kinderrechten, onder meer uit het Handvest voor de Kinderrechten en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. 'Daarnaast heb ik ook een Nederlandse studie toegevoegd die duidelijk aantoont hoe funest de impact is van een gedwongen repatriëring op kinderen en aanbevelingsbrieven van Lieven Boeve, de topman van het katholiek onderwijs, de Chiro, het Kinderrechtenplatform en de Kinderrechtencommissaris.' Tot slot voegde ze ook twee arbeidscontracten toe: de beide ouders kunnen meteen aan de slag, bij de plaatselijke bakker en slager. 'Onbegrijpelijk dat de staatssecretaris hier neen tegen zegt.'

Meester Verstrepen wijst er op dat in sommige zaken de staatssecretaris wel beslist om te regulariseren. 'Neem de zaak van Djellza, het Kosovaars meisje dat gelukkig wel kon rekenen op clementie van de staatssecretaris . Vaak worden er in vrij gelijkaardige zaken verschillende beslissingen genomen. Dat is willekeur, en ik kan me voorstellen dat meneer Francken dat zelf ook een ongemakkelijke situatie vindt.'

In een uitgebreid interview met Knack pleit Kati Verstrepen er voor om een onafhankelijke commissie over regularisaties te laten gaan.

Een datum voor de uitspraak in het beroep bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen is niet bekend. Woensdag 21 februari zal in de school van de kinderen een benefietavond worden georganiseerd.