Een deeltjesspoor ontstaat wanneer een extreem hoogenergetisch kosmisch deeltje botst, in onze atmosfeer of bijvoorbeeld in het zuidpoolijs. Wetenschappers zoeken al sinds de jaren 40 van vorige eeuw naar radarreflecties van een deeltjesspoor. Het team van De Vries en Prohira heeft voor het eerst aangetoond dat voor het opsporen van neutrino's met energieën boven de 10 biljard elektronvolt (PeV) radartechnologie gebruikt kan worden. Neutrino's zijn elementaire deeltjes die uit de verste uithoeken van het heelal komen, vrijwel massaloos zijn en vrijwel niet interageren. In het SLAC National Accelerator Laboratory in Californië hebben zij een bundel van hoogenergetische elektronen gebruikt om in een doelwit van plastic een deeltjesspoor na te bootsen, dat gelijk is aan het spoor dat een neutrino achterlaat als het botst in het antarctisch ijs. Terwijl één antenne radiostraling afvuurde op het plastic doelwit, werd het door andere antennes gade geslagen. En inderdaad, de andere antennes konden het deeltjesspoor waarnemen. Het team wil volgend jaar een opstelling op Antarctica bouwen om de radarmethode te testen, een opstap naar een detector die de daadwerkelijke neutrinosproren kan meten. "Het soort neutrino's die we met de radartechniek zullen kunnen detecteren zal ons meer kunnen vertellen over de extreem energetische astronomische verschijnselen in ons universum. Mogelijk brengt dit zelfs nieuwe natuurkunde aan het licht", zegt professor de Vries. (Belga)

Een deeltjesspoor ontstaat wanneer een extreem hoogenergetisch kosmisch deeltje botst, in onze atmosfeer of bijvoorbeeld in het zuidpoolijs. Wetenschappers zoeken al sinds de jaren 40 van vorige eeuw naar radarreflecties van een deeltjesspoor. Het team van De Vries en Prohira heeft voor het eerst aangetoond dat voor het opsporen van neutrino's met energieën boven de 10 biljard elektronvolt (PeV) radartechnologie gebruikt kan worden. Neutrino's zijn elementaire deeltjes die uit de verste uithoeken van het heelal komen, vrijwel massaloos zijn en vrijwel niet interageren. In het SLAC National Accelerator Laboratory in Californië hebben zij een bundel van hoogenergetische elektronen gebruikt om in een doelwit van plastic een deeltjesspoor na te bootsen, dat gelijk is aan het spoor dat een neutrino achterlaat als het botst in het antarctisch ijs. Terwijl één antenne radiostraling afvuurde op het plastic doelwit, werd het door andere antennes gade geslagen. En inderdaad, de andere antennes konden het deeltjesspoor waarnemen. Het team wil volgend jaar een opstelling op Antarctica bouwen om de radarmethode te testen, een opstap naar een detector die de daadwerkelijke neutrinosproren kan meten. "Het soort neutrino's die we met de radartechniek zullen kunnen detecteren zal ons meer kunnen vertellen over de extreem energetische astronomische verschijnselen in ons universum. Mogelijk brengt dit zelfs nieuwe natuurkunde aan het licht", zegt professor de Vries. (Belga)