Een team van onderzoekers aan de Rockefeller universiteit in New York volgden 41 mensen voor langdurige tijd op. Enkelen van hen raakten eerder al besmet met het coronavirus, anderen niet. Alle deelnemers kregen minstens een dosis van het Pfizer- of Moderna-vaccin, die allebei gebaseerd zijn op mRNA-technologie.

Veertien onder de patiënten werden in detail bestudeerd. De wetenschappers namen bij hen onder meer biopsieën af van de lymfeknopen in de oksel. Omdat je gevaccineerd wordt in je bovenarm, nestelen zich daar een aantal immuuncellen. Vervolgens gaan die zichzelf trainen om het virus te herkennen. "Het is redelijk moedig van de deelnemende mensen, want het is niet evident om dergelijke biopsieën af te nemen", zegt viroloog Johan Neyts van het Rega Instituut (KU Leuven). De lymfeknopen zijn kiemcentra voor de zogeheten b-cellen. Die herkennen ziekteverwekkers en kunnen snel en gericht antilichamen aanmaken als ze een stof tegenkomen die ze al eerder hebben gezien.

Om ons langdurig te beschermen heeft ons lichaam heel veel van die b-cellen nodig. Bovendien hebben ze geen oneindig leven en sterven ze af. Het komt er dus op aan om het geheugen van die cellen niet verloren te laten gaan, verklaart Neyts.

Uit de resultaten van de studie blijkt dat die b-cellen enkele weken na de vaccinatie zichzelf goed getraind hebben en nog goed weten dat ze het coronavirus moeten aanvallen. Dat doet vermoeden dat de vaccins van Pfizer en Moderna een langdurige immuniteit hebben, bevestigt Neyts, langer dan in eerste instatie werd gedacht.

Als die immuunrespons na een tweede vaccinatie hoog blijft, zal een derde dosis van de Pfizer- en Moderna-vaccins mogelijk niet nodig zijn, zegt de viroloog. Al houdt hij wel een slag om de arm aangezien het nog te vroeg is om de effecten op de lange termijn te kennen. Bovendien weten we nog niet welke varianten er nog op ons af komen en of de vaccins ook daar tegen bestand zijn.

Een team van onderzoekers aan de Rockefeller universiteit in New York volgden 41 mensen voor langdurige tijd op. Enkelen van hen raakten eerder al besmet met het coronavirus, anderen niet. Alle deelnemers kregen minstens een dosis van het Pfizer- of Moderna-vaccin, die allebei gebaseerd zijn op mRNA-technologie. Veertien onder de patiënten werden in detail bestudeerd. De wetenschappers namen bij hen onder meer biopsieën af van de lymfeknopen in de oksel. Omdat je gevaccineerd wordt in je bovenarm, nestelen zich daar een aantal immuuncellen. Vervolgens gaan die zichzelf trainen om het virus te herkennen. "Het is redelijk moedig van de deelnemende mensen, want het is niet evident om dergelijke biopsieën af te nemen", zegt viroloog Johan Neyts van het Rega Instituut (KU Leuven). De lymfeknopen zijn kiemcentra voor de zogeheten b-cellen. Die herkennen ziekteverwekkers en kunnen snel en gericht antilichamen aanmaken als ze een stof tegenkomen die ze al eerder hebben gezien. Om ons langdurig te beschermen heeft ons lichaam heel veel van die b-cellen nodig. Bovendien hebben ze geen oneindig leven en sterven ze af. Het komt er dus op aan om het geheugen van die cellen niet verloren te laten gaan, verklaart Neyts. Uit de resultaten van de studie blijkt dat die b-cellen enkele weken na de vaccinatie zichzelf goed getraind hebben en nog goed weten dat ze het coronavirus moeten aanvallen. Dat doet vermoeden dat de vaccins van Pfizer en Moderna een langdurige immuniteit hebben, bevestigt Neyts, langer dan in eerste instatie werd gedacht. Als die immuunrespons na een tweede vaccinatie hoog blijft, zal een derde dosis van de Pfizer- en Moderna-vaccins mogelijk niet nodig zijn, zegt de viroloog. Al houdt hij wel een slag om de arm aangezien het nog te vroeg is om de effecten op de lange termijn te kennen. Bovendien weten we nog niet welke varianten er nog op ons af komen en of de vaccins ook daar tegen bestand zijn.