Kranten koppen deze week dat een grote meerderheid van de sociale huurders een hogere huurprijs moeten betalen, ook de meest kwetsbare huurders zoals mensen met een handicap. En dat terwijl deze mensen al een heel hoog risico ondervinden om in armoede terecht te komen. Het sociale drama ontrolt zich - met langer wordende wachtlijsten en hoger wordende huurprijzen - almaar sterker op de sociale huurmarkt.

Ongeveer op hetzelfde moment vindt Theo Francken het nodig om de problemen op de sociale huurmarkt in de schoenen van vluchtelingen te schuiven. 'Dat de wachtlijsten (cfr van sociale woningen) verder stegen, met 33.406 mensen (!), ligt niet aan het Vlaamse woonbeleid, maar wel aan de grote blinde vlek bij links: migratie,' is te lezen op zijn blog 'Theo Tuurt'. Deze bewering van Theo Francken is niet alleen fundamenteel onjuist, maar veroorzaakt ook nodeloos veel frustratie en woede bij heel wat mensen. Bovendien verhult de uitspraak het eigen falende beleid, want het is N-VA die al 6 jaar lang de Vlaamse minister van wonen levert maar er niet in slaagt om de wooncrisis te bestrijden.

Stop met migratie als excuus te gebruiken en voer beleid.

De aanleiding van de blogpost van Theo Francken is de Woonzaak. 5 verenigingen - het Netwerk tegen Armoede, Huurdersbonden, Samenlevingsopbouw, Welzijnszorg en Feantsa - dienen een klacht in bij de Raad van Europa tegen de Vlaamse regering omdat het woonbeleid te wensen over laat. De wachtlijsten voor een sociale woning zijn ellenlang, en groeien jaar na jaar verder aan. Meer dan 150.000 mensen wachten vandaag op een sociale woning. En ondertussen biedt de private huurmarkt amper betaalbare alternatieven, waardoor er steeds meer mensen in de armoede terecht komen. Door het falende woonbeleid komen meer dan een derde van de huurders - ongeveer 160.000 - in armoede terecht na het betalen van de huurprijs.

De wooncrisis teistert onze Vlaamse woonmarkt nu al jaren, maar toch is de Vlaamse regering of de bevoegde Vlaamse minister van wonen - een N-VA minister nota bene -, niet verantwoordelijk volgens Theo Francken. Op 'Theo Tuurt' schrijft hij: 'Deze klacht tegen Vlaanderen gaat voorbij aan de realiteit. Het aantal sociale woningen is onder de vorige Vlaamse regering (cijfers 2014-18) gestegen met maar liefst 7.567 eenheden. Dat de wachtlijsten desalniettemin toch verder stegen, met 33.406 mensen (!), ligt niet aan het Vlaamse woonbeleid, maar wel aan de grote blinde vlek bij links: migratie. Het onaangepaste Europese migratiemodel, met zijn lakse gezinsherenigings- en asielrichtlijnen, laat ons niet toe om migratie aan te sturen. Het resultaat daarvan is grootschalige sociale migratie, met als gevolg als maar langere wachtlijsten voor sociale woningen, ondanks recordinvesteringen.'

Ten eerste klopt de bewering van Francken inhoudelijk niet. Laat ons even naar de cijfers kijken. Volgens de meest recente cijfers over kandidaat-huurders van de Vlaamse maatschappij voor sociale woningen waren er in 2014 - op het moment dat de eerste N-VA minister op het beleidsdomein wonen aantrad - in totaal 120.504 kandidaat-huurders voor een sociale woning. 76.674 daarvan waren Belgische kandidaat-huurders, 21.389 waren afkomstig van buiten de Europese Unie.

De overige kandidaat-huurders waren Europese burgers of kandidaat-huurders waarvan er gegevens ontbraken. Laat ons dat aantal vergelijken met de meest recente cijfers over de nationaliteit van kandidaat-huurders van een sociale woning. De meest recente cijfers zijn afkomstig van het jaar 2016. Op dat moment bedraagt de totale wachtlijst 137.177 mensen, waarvan 81.778 Belgen en 28.313 van niet-Europese afkomst.

De cijfers tonen aan dat de wachtlijsten groeien, en dat ze langer worden zowel voor Belgen als voor niet-Belgen. Op basis van deze cijfers de wooncrisis of de aangroeiende wachtlijsten enkel en alleen aan de hand van migratie verklaren, is dus feitelijk onjuist. Daarnaast weten we vanaf 2017 alleen nog het totaal aantal kandidaat-huurders. In 2017 stonden er 135.500 mensen op de wachtlijst en in 2018 het ongezien hoge aantal van 153.910 wachtenden. De nationaliteit van de kandidaat-huurders mag vanaf dan niet meer worden bijgehouden door de strengere privacyregels.

Ten tweede wordt migratie niet alleen als - foutieve - schuldige aangeduid voor de Vlaamse wooncrisis, ook wordt migratie gebruikt om het eigen falen te verdoezelen. N-VA is immers de partij die al 6 jaar lang verantwoordelijk is voor het beleidsdomein wonen. De partij heeft de sleutels in handen om de wooncrisis te bestrijden, maar dat laat ze al jaren na.

Heel wat experten adviseren al jaren wat er dient te gebeuren om de wooncrisis het hoofd te bieden: meer investeren in sociaal wonen, de huurmarkt betaalbaarder maken door onder meer de huurpremie uit te breiden, en nieuwe woonvormen aanmoedigen in plaats van te ontmoedigen. N-VA steekt de kop echter al jaren in het zand en weigert om de nodige maatregelen te nemen. Meer zelfs, ze neemt maatregelen - zoals het verhogen van de huurwaarborg van twee naar drie maanden en het verhogen van de sociale huurprijs zonder overgangsperiode - waardoor de wooncrisis nog scherper is geworden.

En ten derde zet Francken met dergelijk discours mensen tegen elkaar op. Hij wil mensen die op de wachtlijst voor een sociale woning staan en ondertussen het einde van de maand amper halen, laten geloven dat migratie de oorzaak is van de moeilijke situatie waarin zij zich bevinden. Hij creëert bewust concurrentie onder de meest kwetsbare mensen in onze samenleving. En zo worden mensen boos gemaakt met foutieve beweringen die het falen van het eigen beleid verhullen.

Maar woorden zijn niet onschuldig, zeker niet voor een politicus. Dat bewezen de racistische berichten over vermiste vluchtelingen in de Panne eens te meer.

Dus stop met migratie als excuus te gebruiken, neem uw verantwoordelijkheid en voer beleid.

Kranten koppen deze week dat een grote meerderheid van de sociale huurders een hogere huurprijs moeten betalen, ook de meest kwetsbare huurders zoals mensen met een handicap. En dat terwijl deze mensen al een heel hoog risico ondervinden om in armoede terecht te komen. Het sociale drama ontrolt zich - met langer wordende wachtlijsten en hoger wordende huurprijzen - almaar sterker op de sociale huurmarkt. Ongeveer op hetzelfde moment vindt Theo Francken het nodig om de problemen op de sociale huurmarkt in de schoenen van vluchtelingen te schuiven. 'Dat de wachtlijsten (cfr van sociale woningen) verder stegen, met 33.406 mensen (!), ligt niet aan het Vlaamse woonbeleid, maar wel aan de grote blinde vlek bij links: migratie,' is te lezen op zijn blog 'Theo Tuurt'. Deze bewering van Theo Francken is niet alleen fundamenteel onjuist, maar veroorzaakt ook nodeloos veel frustratie en woede bij heel wat mensen. Bovendien verhult de uitspraak het eigen falende beleid, want het is N-VA die al 6 jaar lang de Vlaamse minister van wonen levert maar er niet in slaagt om de wooncrisis te bestrijden.De aanleiding van de blogpost van Theo Francken is de Woonzaak. 5 verenigingen - het Netwerk tegen Armoede, Huurdersbonden, Samenlevingsopbouw, Welzijnszorg en Feantsa - dienen een klacht in bij de Raad van Europa tegen de Vlaamse regering omdat het woonbeleid te wensen over laat. De wachtlijsten voor een sociale woning zijn ellenlang, en groeien jaar na jaar verder aan. Meer dan 150.000 mensen wachten vandaag op een sociale woning. En ondertussen biedt de private huurmarkt amper betaalbare alternatieven, waardoor er steeds meer mensen in de armoede terecht komen. Door het falende woonbeleid komen meer dan een derde van de huurders - ongeveer 160.000 - in armoede terecht na het betalen van de huurprijs.De wooncrisis teistert onze Vlaamse woonmarkt nu al jaren, maar toch is de Vlaamse regering of de bevoegde Vlaamse minister van wonen - een N-VA minister nota bene -, niet verantwoordelijk volgens Theo Francken. Op 'Theo Tuurt' schrijft hij: 'Deze klacht tegen Vlaanderen gaat voorbij aan de realiteit. Het aantal sociale woningen is onder de vorige Vlaamse regering (cijfers 2014-18) gestegen met maar liefst 7.567 eenheden. Dat de wachtlijsten desalniettemin toch verder stegen, met 33.406 mensen (!), ligt niet aan het Vlaamse woonbeleid, maar wel aan de grote blinde vlek bij links: migratie. Het onaangepaste Europese migratiemodel, met zijn lakse gezinsherenigings- en asielrichtlijnen, laat ons niet toe om migratie aan te sturen. Het resultaat daarvan is grootschalige sociale migratie, met als gevolg als maar langere wachtlijsten voor sociale woningen, ondanks recordinvesteringen.'Ten eerste klopt de bewering van Francken inhoudelijk niet. Laat ons even naar de cijfers kijken. Volgens de meest recente cijfers over kandidaat-huurders van de Vlaamse maatschappij voor sociale woningen waren er in 2014 - op het moment dat de eerste N-VA minister op het beleidsdomein wonen aantrad - in totaal 120.504 kandidaat-huurders voor een sociale woning. 76.674 daarvan waren Belgische kandidaat-huurders, 21.389 waren afkomstig van buiten de Europese Unie. De overige kandidaat-huurders waren Europese burgers of kandidaat-huurders waarvan er gegevens ontbraken. Laat ons dat aantal vergelijken met de meest recente cijfers over de nationaliteit van kandidaat-huurders van een sociale woning. De meest recente cijfers zijn afkomstig van het jaar 2016. Op dat moment bedraagt de totale wachtlijst 137.177 mensen, waarvan 81.778 Belgen en 28.313 van niet-Europese afkomst. De cijfers tonen aan dat de wachtlijsten groeien, en dat ze langer worden zowel voor Belgen als voor niet-Belgen. Op basis van deze cijfers de wooncrisis of de aangroeiende wachtlijsten enkel en alleen aan de hand van migratie verklaren, is dus feitelijk onjuist. Daarnaast weten we vanaf 2017 alleen nog het totaal aantal kandidaat-huurders. In 2017 stonden er 135.500 mensen op de wachtlijst en in 2018 het ongezien hoge aantal van 153.910 wachtenden. De nationaliteit van de kandidaat-huurders mag vanaf dan niet meer worden bijgehouden door de strengere privacyregels.Ten tweede wordt migratie niet alleen als - foutieve - schuldige aangeduid voor de Vlaamse wooncrisis, ook wordt migratie gebruikt om het eigen falen te verdoezelen. N-VA is immers de partij die al 6 jaar lang verantwoordelijk is voor het beleidsdomein wonen. De partij heeft de sleutels in handen om de wooncrisis te bestrijden, maar dat laat ze al jaren na. Heel wat experten adviseren al jaren wat er dient te gebeuren om de wooncrisis het hoofd te bieden: meer investeren in sociaal wonen, de huurmarkt betaalbaarder maken door onder meer de huurpremie uit te breiden, en nieuwe woonvormen aanmoedigen in plaats van te ontmoedigen. N-VA steekt de kop echter al jaren in het zand en weigert om de nodige maatregelen te nemen. Meer zelfs, ze neemt maatregelen - zoals het verhogen van de huurwaarborg van twee naar drie maanden en het verhogen van de sociale huurprijs zonder overgangsperiode - waardoor de wooncrisis nog scherper is geworden.En ten derde zet Francken met dergelijk discours mensen tegen elkaar op. Hij wil mensen die op de wachtlijst voor een sociale woning staan en ondertussen het einde van de maand amper halen, laten geloven dat migratie de oorzaak is van de moeilijke situatie waarin zij zich bevinden. Hij creëert bewust concurrentie onder de meest kwetsbare mensen in onze samenleving. En zo worden mensen boos gemaakt met foutieve beweringen die het falen van het eigen beleid verhullen. Maar woorden zijn niet onschuldig, zeker niet voor een politicus. Dat bewezen de racistische berichten over vermiste vluchtelingen in de Panne eens te meer.Dus stop met migratie als excuus te gebruiken, neem uw verantwoordelijkheid en voer beleid.