Stop het lynchen van de VRT
...

Ik heb een hekel aan lynchpartijen. Wie of wat daar ook het slachtoffer van is. Ik had het de voorbije week dan ook bijzonder moeilijk met de aanvallen op de vogelvrijverklaarde openbare omroep. Het begon met een interview met een teruggekeerde IS-strijder in het Canvas-programma De Afspraak. Nog voor iedereen daar zijn vernietigende mening over had gegeven, stond half Vlaanderen op zijn kop omdat er woensdag in het journaal van 18 uur per abuis beelden van kinderporno werden getoond. Tegen die tijd was er al niets goeds meer aan de VRT: de openbare omroep is niet efficiënt, het loopt er vol incompetente journalisten, de leidinggevenden hebben geen idee waar ze mee bezig zijn en op de nieuwsdienst nemen schietgrage collega's elkaar constant onder vuur. Natuurlijk had de VRT geen pornobeelden mogen uitzenden, maar veel meer dan een wel erg ongelukkige uitschuiver was dat nu ook weer niet. Wat het interview met Younes Delefortrie betreft, ontgaat mij waarom het nodig was om zo'n gevaarlijke malloot een uitvoerig forum te geven, maar uiteindelijk is dat een inschatting die elke redactie voor zichzelf moet maken.Daarnaast klopt het ook dat Bart Schols het de jongeman een pak moeilijker had mogen maken. Maar elke journalist maakt wel eens een inschattings-, slordigheids- of andere fout. Is het dan normaal dat het even stormt op de sociale media? Natuurlijk. Is het terecht dat de journalist in kwestie daarvoor op de vingers wordt getikt? Zeker - al doe je zoiets beter in de beslotenheid van een kantoor dan in volle openbaarheid. Hoe dan ook is het niet fair om dan maar meteen de hele VRT onderuit te halen en al helemaal niet om die incidenten politiek te recupereren. Dat is nochtans wat de voorbije week is gebeurd: onder druk van de publieke opinie en van coalitiepartners die de VRT niet bepaald genegen zijn, voelde Vlaams minister van Media Sven Gatz (Open VLD) zich geroepen om te verklaren dat de VRT een deontologische fout heeft gemaakt. 'In de nieuwe beheersovereenkomst zullen de zaken verder worden verduidelijkt en aangescherpt', klonk het. Bijna twintig jaar nadat toenmalig minister van Media Eric Van Rompuy zijn hele gewicht in de schaal wierp om de VRT de grootst mogelijke onafhankelijkheid te geven, dreigt de huidige meerderheid de klok terug te draaien.De voorbij week ben ik een paar degelijke, gedreven VRT-medewerkers tegengekomen die behoorlijk in de touwen lagen. Het bashen van hun omroep is dan ook al een hele tijd aan de gang. Niemand lijkt nog oog te hebben voor het feit dat de openbare omroep verschillende keren per dag zowel op televisie als op de radio een meer dan degelijk journaal uitzendt en ook gedegen duidingsprogramma's maakt. En dat terwijl hij met steeds minder mensen en middelen moet werken. Dat de VRT de nieuwe besparingsronde probeert te beperken is een heel normale reactie en geen bewijs dat ze wereldvreemd zou zijn of niet bereid is tot enige solidariteit.Ik wil hier echt niet beweren dat de VRT op alle vlak goed bezig is. Het klopt dat het niet gesmeerd loopt met het vernieuwd Canvas en dat niet elk nieuw programma - al dan niet van de nieuwsdienst - een schot in de roos is. Ook ik zap wel eens zuchtend van ergernis naar een andere zender. Bovendien zullen er ook bij de VRT wel mensen zitten die niet overlopen van ijver of een eigen agenda hebben, en zou de organisatie een pak efficiënter kunnen. Maar dat is nog geen reden om het hele bedrijf dan maar in één beweging neer te sabelen. Anno 2015 hebben alle traditionele media het nu eenmaal moeilijk om zich staande te houden te midden van de razendsnelle websites en alomtegenwoordige sociale media. Allemaal proberen ze zich heruit te vinden, met vallen en opstaan. Ook de VRT. Het is niet omdat een omroep met belastinggeld werkt, dat ze daaraan zou ontsnappen. Een beetje meer krediet verdient de VRT dus wel.