'Mijn huis en ik zijn voor 90 procent aangekleed met andermans afval. (...) Ik begrijp dat stigma niet. Tenslotte zijn de meeste geliefden ook tweedehands.' In een column voor Knack Weekend bezong comédienne Katrijn Van Bouwel haar liefde voor de tweedehandswinkel. En ze is lang niet de enige. Twintig jaar gelden waren kringloopwinkels nog het territorium van mensen die het niet breed hadden, nu worden ze overspoeld door hip volk dat er het koopje van z'n leven wil doen. Al kopen echt hippe vogels hun tweedehandse (of vintage, om in hipster-terminologie te blijven) kleren het liefst online. Ook de Nederlander Thijs Verheul zag het in zijn omgeving. 'Vijf jaar geleden studeerde ik samen met mijn beste vriend Sjuul bedrijfs- en consumentenwetenschappen aan de universiteit van Wageningen. We werden getraind om te...

'Mijn huis en ik zijn voor 90 procent aangekleed met andermans afval. (...) Ik begrijp dat stigma niet. Tenslotte zijn de meeste geliefden ook tweedehands.' In een column voor Knack Weekend bezong comédienne Katrijn Van Bouwel haar liefde voor de tweedehandswinkel. En ze is lang niet de enige. Twintig jaar gelden waren kringloopwinkels nog het territorium van mensen die het niet breed hadden, nu worden ze overspoeld door hip volk dat er het koopje van z'n leven wil doen. Al kopen echt hippe vogels hun tweedehandse (of vintage, om in hipster-terminologie te blijven) kleren het liefst online. Ook de Nederlander Thijs Verheul zag het in zijn omgeving. 'Vijf jaar geleden studeerde ik samen met mijn beste vriend Sjuul bedrijfs- en consumentenwetenschappen aan de universiteit van Wageningen. We werden getraind om te onderzoeken welke trends er bij consumenten spelen, en we zagen het voor onze ogen gebeuren.' Die Sjuul heeft namelijk drie zussen, die in die periode respectievelijk in New York, Berlijn en Amsterdam woonden. 'Daar struinden ze grote vintagemarkten af, en met Kerstmis kwamen ze naar huis met tassen vol hippe kledij. Die verkochten ze door aan elkaar, maar ze wilden ook graag online verkopen. Dat probeerden ze bijvoorbeeld op Marktplaats (de Nederlandse tegenhanger van tweedehands.be, nvdr.), maar die website is lelijk en er zitten te veel oplichters en opdringerige types op. Ebay is dan weer te Amerikaans. Dus besloten Sjuul en ik om een eigen platform op te richten.' Ze kregen een beurs van de universiteit, en hun online platform United Wardrobe was geboren. Een project dat aardig uit de hand liep. 'We zijn gestopt met studeren en hebben al verschillende investeringen binnengehaald. België was twee jaar geleden onze eerste buitenlandse markt, daar hebben we nu 400.000 gebruikers. Nu zien we vooral een grote groei in Frankrijk, tegen 2019 willen we Europa veroveren en tegen 2020 de wereld. Eigenlijk hebben we maar één echte concurrent: het Litouwse Vinted. Maar die is veel minder hip en biedt minder service. We zijn ervan overtuigd dat straks 20 à 25 procent van de onlinekledingverkoop bij ons zal gebeuren.' Een boude uitspraak, maar daar zitten ze bij United Wardrobe sowieso niet om verlegen. Op de ondernemerswebsite Sprout zei Verheul een jaar geleden: 'Fuck fast fashion. Over twee tot drie jaar zullen ze bij H&M en Primark gaan zweten in de boardrooms.' Maar wanneer we vandaag door het aanbod van United Wardrobe scrollen - er staat een miljoen kledingstukken online - zien we toch flink wat exemplaren van... H&M en Primark. 'Tja, ook als je iets in die winkels hebt gekocht, is het fijn dat je zo'n kledingstuk een tweede leven kunt geven', zegt Verheul nu. Want dat noemt hij zelf de kern van zijn missie: mensen bewuster maken. 'Er zijn zo veel kleren beschikbaar op deze wereld. Waarom dan niet kiezen voor tweedehands, wat veel duurzamer is dan alweer iets nieuws kopen. Met onze website en app bereiken we vooral vrouwen tussen de 18 en de 24 jaar. Ik beschouw het als onze missie om hen een beetje op te voeden. En ik merk ook dat heel wat ouders dat idee steunen. Hun kinderen mogen alleen kledij bestellen via United Wardrobe, als een vorm van bewustwording.' Opvallend: de meeste verkopers zijn jonger dan 24 jaar, maar heel wat kopers zijn ouder dan 30. 'Tja, zij willen er graag jong en hip uitzien, zeker?' De Nederlandse Volkskrant vergeleek United Wardrobe met Airbnb, het platform waarop eigenaars hun huis of appartement kunnen verhuren aan geïnteresseerden. Er zijn inderdaad gelijkenissen, vindt Verheul. 'Verkopers krijgen bij ons ook een score, en we hebben twee mensen in dienst die op zoek gaan naar vervelende reacties en namaakkledij. Zulke oplichters worden van het platform geknikkerd.' Ook in het verkoopmodel zit nog een extra controle. 'De kopers storten het bedrag op onze rekening. En als de kledij goed is aangekomen, storten wij 90 procent van dat geld door naar de verkoper. De overige 10 procent is onze winst. Maar kledij die nep, kapot of vies is, wordt teruggestuurd naar de verkoper. Dan gaat de deal niet door.'