Uit cijfers van de Voetbalcel van het ministerie van Binnenlandse Zaken blijkt dat het aantal stadionverboden de voorbije vijf jaar flink is gestegen. In januari 2015 liepen er 664 stadionverboden, vijf jaar later is gestegen tot 821. En heel opvallend: tussen januari en september van dit jaar zijn daar nog eens een kwart extra stadionverboden bijgekomen, zodat op dit ogenblik 1033 voetbalsupporters niet meer naar het voetbal mogen.

Zowel Binnenlandse Zaken als de Pro League geeft toe dat het systeem van stadionverboden niet waterdicht is.

Volgens Frederik Van Damme van de Voetbalcel worden de verboden opgelegd aan supporters uit alle lagen van de bevolking: 'studenten, ondernemers, werklozen of advocaten.' Op verzoek van Knack analyseerde Binnenlandse Zaken de stadionverboden per maand en per categorie. Het valt op dat het aantal opgelegde verboden in de categorie 'aanzetten tot haat en slagen en verwondingen' tijdens augustus (89) en september (120) van dit jaar opvallend hoger is dan gemiddeld.

De Voetbalcel en de Pro League geven toe dat het systeem van stadionverboden niet waterdicht is. Ongeveer 5 procent van de pv's die worden opgesteld voor incidenten binnen het stadion gaat over supporters met zo'n verbod. Stijn Van Bever van de Pro League: 'Supporters zijn heel vindingrijk. Sommigen vinden altijd wel een manier om binnen te raken, bijvoorbeeld met het abonnement van een vriend. Het is wettelijk niet toegestaan om een koppeling te maken tussen de identiteitskaart en een databank waarin de fans met een stadionverbod staan.'

Alle leden van de Pro League steunden het actieplan tegen racisme rond het veld. Maar haast elke club gaat bij een veroordeling wegens racisme consequent in beroep.

Omdat er lang een sfeer van straffeloosheid hing rond racistische spreekkoren stelde de Pro League anderhalf jaar geleden een actieplan tegen racisme voor. Van Bever: 'De clubs worden nu bijvoorbeeld systematisch aangesproken op oerwoudgeluiden vanuit de tribunes telkens als een donkere speler aan de bal is. De bondsprocureur moet de club ter verantwoording roepen, en op een veroordeling staan straffen variërend van een boete tot de aftrek van punten of het spelen van een wedstrijd achter gesloten deuren - al gebeurt dat laatste haast nooit.'

Maar enige hypocrisie is de voetbalwereld niet vreemd. Terwijl alle leden van de Pro League, de voetbalclubs dus, het actieplan volmondig steunden, gaat haast elke club bij een veroordeling wegens racisme consequent in beroep. Het voorbije anderhalf jaar kwam het tot twintig veroordelingen, maar slechts één club ging niet in beroep tegen de straf: Westerlo. Misschien omdat de club eigendom is van een Turks consortium en gevoeliger is voor racisme.