Het kabinet Michel-I zal haar parcours niet eindigen met een begroting in evenwicht. Eerder deze week liet N-VA-voorzitter Bart De Wever verstaan dat de vereiste inspanning te groot was. 'Zeggen dat we die acht miljard in twee jaar moeten vinden, dat is, denk ik, de mensen blaasjes wijsmaken.' Niemand in de federale regering sprak dat tegen.

Voor de oppositie is het uitblijven van het evenwicht een regelrechte schande. Michel-I stelde zichzelf voor als een herstelregering die met gerichte besparingen de financiën zou saneren, klonk het. 'De vier grote meerderheidspartijen zijn allemaal naar de verkiezingen gegaan met 1 belofte: met ons zal de begroting op orde komen. Wat stond er niet in: de indexsprong en werken tot 67. Dat heet blaasjes wijsmaken, de mensen voorliegen', aldus Groen-fractieleider Kristof Calvo, die terloops duidelijk maakte dat een evenwicht voor zijn partij geen doel op zich is. 'Wij zijn geen begrotingsfetisjisten. Wij zien liever een samenleving in evenwicht dan een begroting in evenwicht. Maar we hebben wel één fetisj: die van de rechtvaardigheid.'

Karin Temmerman (SP.A) wees de meerderheid erop dat het begrotingstekort sinds het begin van de legislatuur in absolute termen amper verkleind is. 'Deze regering is begonnen met een tekort van tien miljard. Na drie jaar moeten we in 2019 een tekort ophoesten van acht miljard. Er is dus eigenlijk niets gebeurd. Waar is het geld naartoe dat de mensen hebben ingeleverd?' Daarop scandeerde de oppositie in koor 'show us the money'.

'Een begroting saneren: als dat niet lukt in goeie economische tijden, wanneer dan wel?' vroeg Kamerlid Veerle Wouters (Vuye en Wouters) zich luidop af. Marco Van Hees (PTB) vond dan weer dat de bevolking dubbel getroffen wordt: niet alleen is er geen begrotingsevenwicht, maar ook de financiering van de taxshift is nog niet rond. De besparingen van de regering zijn dus onvoldoende geweest, aldus Van Hees.

Premier Charles Michel (MR) beet evenwil van zich af. 'Ik hoor mensen ons drie jaar lang verwijten dat we blinde besparingen doorvoeren, en nu klagen dat we de begrotingsdoelstellingen niet halen.' Naast het missen van de begrotingsdoelstelling plaatste hij de positieve cijfers die de regering wél realiseerde, zoals de 140.000 extra banen, de dalende werkloosheid en schuldgraad, en de inperking van de fiscale lasten. 'De regering heeft een duidelijke keuze gemaakt, gestoeld op de ambitie om jobs te creëren.'

'Het is hier jammer genoeg een traditioneel spelletje tussen meerderheid en oppositie. We moeten erkennen dat besparingen nodig zijn geweest,' verdedigde hij het werk van zijn ploeg.

Het kabinet Michel-I zal haar parcours niet eindigen met een begroting in evenwicht. Eerder deze week liet N-VA-voorzitter Bart De Wever verstaan dat de vereiste inspanning te groot was. 'Zeggen dat we die acht miljard in twee jaar moeten vinden, dat is, denk ik, de mensen blaasjes wijsmaken.' Niemand in de federale regering sprak dat tegen. Voor de oppositie is het uitblijven van het evenwicht een regelrechte schande. Michel-I stelde zichzelf voor als een herstelregering die met gerichte besparingen de financiën zou saneren, klonk het. 'De vier grote meerderheidspartijen zijn allemaal naar de verkiezingen gegaan met 1 belofte: met ons zal de begroting op orde komen. Wat stond er niet in: de indexsprong en werken tot 67. Dat heet blaasjes wijsmaken, de mensen voorliegen', aldus Groen-fractieleider Kristof Calvo, die terloops duidelijk maakte dat een evenwicht voor zijn partij geen doel op zich is. 'Wij zijn geen begrotingsfetisjisten. Wij zien liever een samenleving in evenwicht dan een begroting in evenwicht. Maar we hebben wel één fetisj: die van de rechtvaardigheid.'Karin Temmerman (SP.A) wees de meerderheid erop dat het begrotingstekort sinds het begin van de legislatuur in absolute termen amper verkleind is. 'Deze regering is begonnen met een tekort van tien miljard. Na drie jaar moeten we in 2019 een tekort ophoesten van acht miljard. Er is dus eigenlijk niets gebeurd. Waar is het geld naartoe dat de mensen hebben ingeleverd?' Daarop scandeerde de oppositie in koor 'show us the money'. 'Een begroting saneren: als dat niet lukt in goeie economische tijden, wanneer dan wel?' vroeg Kamerlid Veerle Wouters (Vuye en Wouters) zich luidop af. Marco Van Hees (PTB) vond dan weer dat de bevolking dubbel getroffen wordt: niet alleen is er geen begrotingsevenwicht, maar ook de financiering van de taxshift is nog niet rond. De besparingen van de regering zijn dus onvoldoende geweest, aldus Van Hees. Premier Charles Michel (MR) beet evenwil van zich af. 'Ik hoor mensen ons drie jaar lang verwijten dat we blinde besparingen doorvoeren, en nu klagen dat we de begrotingsdoelstellingen niet halen.' Naast het missen van de begrotingsdoelstelling plaatste hij de positieve cijfers die de regering wél realiseerde, zoals de 140.000 extra banen, de dalende werkloosheid en schuldgraad, en de inperking van de fiscale lasten. 'De regering heeft een duidelijke keuze gemaakt, gestoeld op de ambitie om jobs te creëren.''Het is hier jammer genoeg een traditioneel spelletje tussen meerderheid en oppositie. We moeten erkennen dat besparingen nodig zijn geweest,' verdedigde hij het werk van zijn ploeg.