Heeft minister Bacquelaine (MR) u gerustgesteld deze week in het pensioendebat?

Op één punt wel. Voor werkloze 50-plussers verandert er niets. Maar wie een volle loopbaan heeft van 45 jaar en daarna werkloos wordt, zal wél pensioen verliezen. Dat gaat over één op de vijf mensen die binnenkort met pensioen gaan. Ook jongeren die een tegenslag kennen en al geen inschakelingsuitkering meer krijgen, leveren in.

Volgens de minister misleidt u de bevolking. Niemand verliest pensioen, stelt hij.

De minister liegt, niet wij. Ik kan u de rapporten tonen van zijn administratie. Daarin wordt bevestigd wat wij zeggen. Ik vrees dat die man niet beseft hoe hard hij de mensen raakt.

Van dit welles-niets-spelletje wordt niemand beter.

(feller) Dit is geen welles-nietes-spel. Wij citeren zijn administratie. Duidelijker kan toch niet? Deze regering heeft beslist om 250 miljoen euro te besparen in de pensioenen tegen 2019. Hoe zou je dat kunnen doen zonder de pensioenen te verlagen? Men wil nu de eerste 50 miljoen bijeenharken. Maar men voelt dat de weerstand groot is. Daarom durft men dat niet luidop zeggen. De weerstand is terecht heel groot. De regering verbreekt het sociaal contract met haar bevolking. Vrouwen werden al getroffen, nu zijn de jongeren en de bijna-gepensioneerden aan de beurt. Dat is onaanvaardbaar. De armoede zal opnieuw toenemen, net als de ongelijkheid.

De laagste uitkeringen worden wel stelselmatig opgetrokken.

(snel) Nadat ze eerst twee procent afpakken door de indexsprong. Serieus blijven, hè. De mensen verliezen aan koopkracht onder deze regering. Zelfs OKRA, de christelijke gepensioneerden, klaagt dat nu aan. En de armoede stijgt.

De regering wil de link tussen gewerkte jaren en pensioen versterken. Is dat niet logisch?

Men stopt zich weg achter die logica. De besparingslogica is de enige die deze regering hanteert.

Op 10 oktober staakt de socialistische overheidsvakbond. Was er geen andere oplossing?

Laat me de context schetsen. Die is belangrijk. Vóór een staking wordt afgekondigd, wordt een heel proces doorlopen. We hebben het zomerakkoord goed geanalyseerd. Voor de overheidsdiensten zitten daar dramatische maatregelen in. De vaste benoeming wordt afgeschaft, terwijl dát, en niet de hoofddoek of een ander symbool, de eerste voorwaarde is voor neutraliteit. Een ambtenaar moet onafhankelijk van de politiek kunnen werken. Die maatregel heeft ook impact op het pensioen van die mensen. De invoering van de minimumdienstverlening wordt opnieuw aangekondigd. Dat is raken aan het stakingsrecht. Mijn ervaring is dat waar daaraan geraakt wordt, de democratie niet sterk staat. Een minister oppert de idee om de spoorwegen te privatiseren. Dat is veel in één keer. Dat zorgt voor grote onzekerheid.

Waarom niet aan tafel gaan?

Over de minimale dienstverlening wil de regering niets toegeven. Over de zware beroepen zit men al acht maanden aan tafel zonder antwoord. Met deze regering valt niet te praten over die punten. Als fundamentele rechten worden geraakt, en overleg niet helpt, dan is staken de enige optie.

(Paul Cobbaert / De Zondag)

Op één punt wel. Voor werkloze 50-plussers verandert er niets. Maar wie een volle loopbaan heeft van 45 jaar en daarna werkloos wordt, zal wél pensioen verliezen. Dat gaat over één op de vijf mensen die binnenkort met pensioen gaan. Ook jongeren die een tegenslag kennen en al geen inschakelingsuitkering meer krijgen, leveren in.De minister liegt, niet wij. Ik kan u de rapporten tonen van zijn administratie. Daarin wordt bevestigd wat wij zeggen. Ik vrees dat die man niet beseft hoe hard hij de mensen raakt.(feller) Dit is geen welles-nietes-spel. Wij citeren zijn administratie. Duidelijker kan toch niet? Deze regering heeft beslist om 250 miljoen euro te besparen in de pensioenen tegen 2019. Hoe zou je dat kunnen doen zonder de pensioenen te verlagen? Men wil nu de eerste 50 miljoen bijeenharken. Maar men voelt dat de weerstand groot is. Daarom durft men dat niet luidop zeggen. De weerstand is terecht heel groot. De regering verbreekt het sociaal contract met haar bevolking. Vrouwen werden al getroffen, nu zijn de jongeren en de bijna-gepensioneerden aan de beurt. Dat is onaanvaardbaar. De armoede zal opnieuw toenemen, net als de ongelijkheid.(snel) Nadat ze eerst twee procent afpakken door de indexsprong. Serieus blijven, hè. De mensen verliezen aan koopkracht onder deze regering. Zelfs OKRA, de christelijke gepensioneerden, klaagt dat nu aan. En de armoede stijgt.Men stopt zich weg achter die logica. De besparingslogica is de enige die deze regering hanteert.Laat me de context schetsen. Die is belangrijk. Vóór een staking wordt afgekondigd, wordt een heel proces doorlopen. We hebben het zomerakkoord goed geanalyseerd. Voor de overheidsdiensten zitten daar dramatische maatregelen in. De vaste benoeming wordt afgeschaft, terwijl dát, en niet de hoofddoek of een ander symbool, de eerste voorwaarde is voor neutraliteit. Een ambtenaar moet onafhankelijk van de politiek kunnen werken. Die maatregel heeft ook impact op het pensioen van die mensen. De invoering van de minimumdienstverlening wordt opnieuw aangekondigd. Dat is raken aan het stakingsrecht. Mijn ervaring is dat waar daaraan geraakt wordt, de democratie niet sterk staat. Een minister oppert de idee om de spoorwegen te privatiseren. Dat is veel in één keer. Dat zorgt voor grote onzekerheid.Over de minimale dienstverlening wil de regering niets toegeven. Over de zware beroepen zit men al acht maanden aan tafel zonder antwoord. Met deze regering valt niet te praten over die punten. Als fundamentele rechten worden geraakt, en overleg niet helpt, dan is staken de enige optie.(Paul Cobbaert / De Zondag)