Een tegenslag maakt een mens sterker. Het cliché wordt vaak gebruikt. Geldt dat ook voor Remco Evenepoel na z'n valpartij? "Ja toch wel, ik merk dat ik op een andere manier naar het leven kijk, me andere gewoontes heb eigen gemaakt. En dan denk ik nu: deed ik dat vroeger altijd verkeerd? Of was ik op dat vlak ik toch niet zo goed bezig?. Het is moeilijk om een concreet voorbeeld te geven. Ik heb op veel manieren dingen geleerd en die hebben me daarom niet direct fysiek sterker gemaakt, maar wel een sterker persoon, als ik het zo kan uitdrukken." "Om het een beetje cru te zeggen, ik besef dat het bijna gedaan was geweest, mijn leven, en dan ga je wel beginnen nadenken. Ik vind dat ik nu minder egoïstisch in het leven sta, dat ik nu meer ga delen. Om een stom voorbeeld te geven: stel dat er een bord met eclairs in de frigo staat, dan zou ik die vroeger allemaal zelf opeten, terwijl ik nu eerst zal vragen aan anderen of ze er één moeten hebben. Al heeft dit voorbeeld zich wel nog niet afgespeeld (lacht)." Mentaal houdt hij naar eigen zeggen geen averij op aan z'n valpartij. Dat gaf hij eerder al aan in dubbelinterview afgelopen weekend in Het Nieuwsblad met Wout van Aert en benadrukte hij ook vannamiddag. "Ik heb nooit echt schrik gehad. Kort na mijn val kon ik op mijn bed naar de Tour kijken en zag ik Marc Hirschi super zotte afdalingen rijden. Toch voelde ik niet de minste angst. Als ik nog bang zou zijn, dan zou ik toch even wegkijken en dat deed ik niet. Je moet weer wat wennen aan die afdalingen, maar dat ging wel snel hier in Spanje. Dat is niet trager of anders dan voordien. En heb ik iets geleerd van Nibali? Wel, vooraf had ik me ingeprent dat ik die afdaling van de Muro di Sormano als eerste moest nemen, maar in de koers zelf deed ik dat niet in dat groepje. Ik zat helemaal achteraan en dat is een fout. Dan ben je veel te veel overgeleverd aan wat de ander voor jou doet. Ik had op kop moeten zitten, de beste daallijnen zelf moeten kiezen en dat zal ik zeker onthouden voor de toekomst." (Belga)

Een tegenslag maakt een mens sterker. Het cliché wordt vaak gebruikt. Geldt dat ook voor Remco Evenepoel na z'n valpartij? "Ja toch wel, ik merk dat ik op een andere manier naar het leven kijk, me andere gewoontes heb eigen gemaakt. En dan denk ik nu: deed ik dat vroeger altijd verkeerd? Of was ik op dat vlak ik toch niet zo goed bezig?. Het is moeilijk om een concreet voorbeeld te geven. Ik heb op veel manieren dingen geleerd en die hebben me daarom niet direct fysiek sterker gemaakt, maar wel een sterker persoon, als ik het zo kan uitdrukken." "Om het een beetje cru te zeggen, ik besef dat het bijna gedaan was geweest, mijn leven, en dan ga je wel beginnen nadenken. Ik vind dat ik nu minder egoïstisch in het leven sta, dat ik nu meer ga delen. Om een stom voorbeeld te geven: stel dat er een bord met eclairs in de frigo staat, dan zou ik die vroeger allemaal zelf opeten, terwijl ik nu eerst zal vragen aan anderen of ze er één moeten hebben. Al heeft dit voorbeeld zich wel nog niet afgespeeld (lacht)." Mentaal houdt hij naar eigen zeggen geen averij op aan z'n valpartij. Dat gaf hij eerder al aan in dubbelinterview afgelopen weekend in Het Nieuwsblad met Wout van Aert en benadrukte hij ook vannamiddag. "Ik heb nooit echt schrik gehad. Kort na mijn val kon ik op mijn bed naar de Tour kijken en zag ik Marc Hirschi super zotte afdalingen rijden. Toch voelde ik niet de minste angst. Als ik nog bang zou zijn, dan zou ik toch even wegkijken en dat deed ik niet. Je moet weer wat wennen aan die afdalingen, maar dat ging wel snel hier in Spanje. Dat is niet trager of anders dan voordien. En heb ik iets geleerd van Nibali? Wel, vooraf had ik me ingeprent dat ik die afdaling van de Muro di Sormano als eerste moest nemen, maar in de koers zelf deed ik dat niet in dat groepje. Ik zat helemaal achteraan en dat is een fout. Dan ben je veel te veel overgeleverd aan wat de ander voor jou doet. Ik had op kop moeten zitten, de beste daallijnen zelf moeten kiezen en dat zal ik zeker onthouden voor de toekomst." (Belga)