20 december:

Hostellerie Le Sanglier des Ardennes baadt in paarsig licht. Wout Bru staat achter het fornuis van het chique hotel-restaurant, kroonjuweel van Marc Couckes uitdijende imperium in vakantiestad Durbuy. De zakenman heeft wat te vieren: de verkoop van recordkampioen Anderlecht is rond. 60 miljoen euro voor 74 procent van de aandelen bedraagt Couckes winnende bod. Samen met stille vennoot Joris Ide neemt hij ook de schulden van de Brusselse club over: een gegeven dat in dit verhaal niet onbelangrijk blijkt. Coucke staat bekend als een tafelspringer, letterlijk zelfs, maar bij deze deal legt hij een verbluffende discretie aan de dag. Dat zijn naam nooit valt als overnamekandidaat is een krachttoer in de hypergemediatiseerde wereld van het topvoetbal.
...

Hostellerie Le Sanglier des Ardennes baadt in paarsig licht. Wout Bru staat achter het fornuis van het chique hotel-restaurant, kroonjuweel van Marc Couckes uitdijende imperium in vakantiestad Durbuy. De zakenman heeft wat te vieren: de verkoop van recordkampioen Anderlecht is rond. 60 miljoen euro voor 74 procent van de aandelen bedraagt Couckes winnende bod. Samen met stille vennoot Joris Ide neemt hij ook de schulden van de Brusselse club over: een gegeven dat in dit verhaal niet onbelangrijk blijkt. Coucke staat bekend als een tafelspringer, letterlijk zelfs, maar bij deze deal legt hij een verbluffende discretie aan de dag. Dat zijn naam nooit valt als overnamekandidaat is een krachttoer in de hypergemediatiseerde wereld van het topvoetbal. De verkoop van Anderlecht stond bol van intriges, met coalities die week na week wijzigden. Naast het duo Coucke/Ide hadden drie andere gegadigden een geloofwaardig voorstel op tafel gelegd: bouwpromotor Paul Gheysens van Ghelamco, Wouter Vandenhaute van Woestijnvis en Johan Beerlandt van de Besix-bouwgroep. Er is nog een vijfde, verzwegen overnamebod, dat eigenlijk alles in gang zet. Het verklaart waarom Anderlecht wordt verkocht, en waarom de club nú wordt verkocht. Anderlecht was een familiebedrijf, gedragen door de gezinnen Vanden Stock en Collin. Stamvaders Roger Vanden Stock en Philippe Collin worden een dagje ouder en hun erfgenamen hebben geen trek in een leidende rol in het voetbal, luidt de officiële reden van de verkoop. Dat klopt, maar al even richtinggevend zijn enkele leningen, in totaal voor 20 miljoen euro, die Anderlecht afsloot bij Alexandre Van Damme. Hij is de sterke man achter AB Inbev en daardoor de rijkste Belg. Van Damme zit al jaren in de raad van bestuur bij Anderlecht. Heel Anderlecht verwacht dat hij de club ooit overneemt, maar de wat mysterieuze bierkoning, van wie slechts één persfoto bestaat, houdt de boot af. Als zijn lening niet wordt terugbetaald, verwerft Van Damme op 1 januari 2018 automatisch een meerderheidsaandeel: een overname zonder dat de andere aandeelhouders cashen. Van Damme dringt er zelf op aan dat het zover niet komt. Er wordt een biedprocedure gestart, met Marc Coucke als verrassende eindwinnaar. Hij betaalt meer dan de concurrentie, maar heeft ook handiger gemanoeuvreerd in de strijd om Anderlecht, die zich op drie terreinen afspeelt: tussen overnemers, vastgoedbaronnen en spelersmakelaars. De kamp onder de vastgoedbonzen is het meest overzichtelijk. Het ontslagnemende bestuur van Anderlecht stortte zich iets te voortvarend in het avontuur van het Eurostadion, toegewezen aan Ghelamco van Paul Gheysens. De vergunningen ontbreken, omwonenden hebben zich georganiseerd en buiten Paul Gheysens gelooft niemand nog dat er op parking C van de Heizel daadwerkelijk een stadion komt. Gheysens, die ook eigenaar is van RFC Antwerp, wil Anderlecht opkopen om de situatie te deblokkeren. Zijn bod wordt binnen de club gezien als vijandig. Wouter Vandenhaute had zich aanvankelijk aan Gheysens verbonden, maar scheurt zich af zodra hij inziet dat de bouwpromotor totaal verbrand is bij de zittende Anderlechttop. Johan Beerlandt van Besix neemt de handschoen op. Beerlandt is al aandeelhouder bij Anderlecht en heeft voorkooprecht. Hij stelt zich kandidaat om sectorgenoot Gheysens dwars te zitten. Marc Coucke presenteert zich als de gulden middenweg. Coucke begraaft het Eurostadion, en laat doorschemeren dat zijn goede vriend Bart Versluys een oplossing biedt. Twee seizoenen geleden bouwde de Versluys-groep een nieuwe tribune voor KV Oostende. Het vroegere Albertparkstadion werd herdoopt tot de Versluys Arena. Coucke investeerde trouwens op zijn beurt in de Versluys-groep, een van de leidende vastgoedfirma's aan de Belgische kust. Marc Coucke redde bij een jetskiongeval het leven van Bart Versluys: de twee hebben een band die het zakelijke overstijgt. En Johan Beerlandt van Besix? Die behoudt zijn aandeel op Anderlecht, en wacht af hoe het stadiondossier evolueert. Arme Herman Van Holsbeeck. De nieuwe eigenaar van Anderlecht laat contractueel vastleggen dat er geen putten mogen worden geslagen tussen zijn winnende bod en 1 maart, wanneer Coucke de club officieel overneemt. Een logische clausule, maar ze bezorgt de ceo roemloze laatste maanden bij de club die hij al veertien jaar bestiert. Van Holsbeeck moet zonder centen de transfermarkt op, en dat hoewel het sportief vierkant draait bij de regerende landskampioen. De Anderlechtmanager verkoopt twee spelmakers en haalt er eentje binnen. Sofiane Hanni is belangrijk voor de ploeg maar ligt slecht bij de supporters, bij Nicolae Stanciu is het andersom. Ryota Morioka van Waasland-Beveren moet hen doen vergeten - wat voorlopig allerminst lukt. Anderlecht huurt nog Kenny Saief (AA Gent) en Lazar Markovic (Chelsea). De komst van Aleksandar Mitrovic wordt geannuleerd omdat de club de huurpremie niet kan betalen. Van een nieuwe spits of een centrale verdediger, nochtans de pijnpunten binnen het team, geen spoor. Geen transferperiode voor de geschiedenisboeken; Van Holsbeeck wordt op de tribunes weggehoond. De ongelukkige beslissing om Anderlecht midden in het seizoen te verkopen plaatst een zware hypotheek op de sportieve kansen. De spelersmakelaars wisten dat er bij Anderlecht nieuwe tijden op til waren en de onderlinge manoeuvres zijn al jaren aan de gang. Van Holsbeeck wedde daarbij op het verkeerde paard. Rond de eeuwwisseling viel er bij paars-wit niet te tornen aan makelaar Jacques Lichtenstein. De halve spelerskern lag bij hem onder contract. Bovendien was Lichtenstein destijds getrouwd met de dochter van Philippe Collin. Lichtensteins staat van genade brokkelde af met de komst van Herman Van Holsbeeck. De Anderlechtmanager werkt graag en veel met makelaar Mogi Bayat, vooral omdat Bayat er telkens in slaagt een goede prijs te bedingen voor voetballers waar Anderlecht van af wil. Dan mag hij ook langs de kassa passeren wanneer de club spelers binnenhaalt, luidt de redenering. Via zijn schoonfamilie blijft Lichtenstein op de hoogte over het reilen en zeilen binnen de club. Al in 2015 introduceert hij Michael Verschueren bij Marc Coucke. Michael is de zoon van Michel Verschueren, de voorganger van Van Holsbeeck waar Lichtenstein zo goed mee samenwerkte. Michael Verschueren, zelf een kleine aandeelhouder van paars-wit, wordt daarna regelmatig in het stadion van Oostende gespot. Op de achtergrond effende hij het pad voor de overname van Coucke. Bij de transfers van Gohi Bi Cyriac en Silvio Proto van Anderlecht naar Oostende was Lichtenstein de intermediair. Mogi Bayat maakte zich dan weer onmogelijk bij KV Oostende en dus ook bij Coucke. Silvio Proto en Franck Berrier verlieten op aanraden van Mogi Bayat hun makelaar (Jacques Lichtenstein) en gingen in staking om een goedkope transfer af te dwingen. Bij Proto pakte dat, Berrier moest inbinden. Door de komst van Marc Coucke lijkt het rijk van Mogi Bayat bij Anderlecht uit. Niet dat Herman Van Holsbeeck de overname van zijn club passief ondergaat. Hij trekt met makelaar Christophe Henrotay naar het jacht van Alisjer Oesmanov, een overdonderend rijke Oezbeekse Rus. Forbes schat zijn vermogen op 15 miljard dollar. Oesmanov is mede-eigenaar van Arsenal, en schijnt op zoek naar een club waar hij alleen de plak kan zwaaien. Uiteindelijk verzaakt hij aan de biedprocedure. Christophe Henrotay schaart zich vervolgens achter het bod van Wouter Vandenhaute. Ook de lobbypoging van Luciano D'Onofrio hoort bij de strijd tussen de spelersagenten - al draagt de Italiaanse Belg intussen officieel een andere pet, namelijk die van ceo bij Antwerp. D'Onofrio polst namens Paul Gheysens, maar het duo ligt slecht bij enkele invloedrijke aandeelhouders van Anderlecht. Nu het voor Van Holsbeeck binnenkort ophoudt bij paars-wit, zien sommige journalisten hem een rol opnemen bij Antwerp. Het zou verbazen: Van Holsbeeck en D'Onofrio gaan hartelijk met elkaar om maar zijn niet close. Marc Coucke giechelt op de uitreiking van de Gouden Schoen dat 'de toekomst van Oostende verzekerd is', een woordspeling die iedereen ontgaat. 's Anderendaags treedt Peter Callant van de gelijknamige verzekeringsgroep de pers tegemoet als nieuwe voorzitter van KV Oostende. Callant is een naaste vriend van Coucke, en al tijdens zijn eerste persconferentie vragen de journalisten of ze te maken hebben met een stroman. Is Callant wel vermogend genoeg om Coucke uit te kopen? Precieze bedragen geven Coucke en Callant niet - 'we finaliseren de deal nog' - maar het zou om een bedrag van om en bij de 30 miljoen euro gaan. Het Nieuwsblad wist de hand te leggen op de verkoopsprospectus van KV Oostende. Niet alleen lijkt de geschatte waarde van de spelerskern bijzonder optimistisch - tussen 35 en 52,5 miljoen - ook blijkt dat Marc Coucke zwaar heeft geïnvesteerd in Oostende, en dat hij dat geld tot de laatste euro terug wil. De zakenman wenst eigenaar te blijven van het stadion en verwacht een jaarlijkse huur van 800.000 euro. Ook onder die voorwaarden blijkt er behoorlijk wat interesse te bestaan voor KVO, maar de tijdsdruk speelt Coucke parten. Potentiële overnemers vrezen dat Oostende zonder Coucke niet meer dezelfde club is. De afscheidnemende voorzitter maakte het plezierig aan 't zeetje, veel investeerders kwamen voor hem naar de kust afgezakt. De betrokkenen ontkennen dat de vork zo aan de steel zit, maar het lijkt erop dat Coucke via Callant tijd kocht. Een deel van het geld dat hij terugwil, werd bankschuld: de club betaalt aan de bank, die op zijn beurt Coucke uitbetaalt. De rest van de overname moet Peter Callant pas over vijf jaar financieren. Het zou nog om 15 miljoen euro gaan. Marc Coucke heeft nu formeel geen zeggenschap meer over KV Oostende, maar het is duidelijk dat hij de club zijn wil kan opleggen. Desondanks keurde de Pro League vorige week woensdag de overname goed. Marc Coucke is zo slim om die vergadering over te slaan - hij zou er normaliter staan als vertegenwoordiger van Oostende, nogal ongepast. Roger Vanden Stock is toevallig voorzitter van de Pro League, maar kondigt met onmiddellijke ingang zijn aftreden aan. Coucke, Anderlecht en KVO zijn er nog niet, want ook de Belgische Mededingingsautoriteit moet nog haar goedkeuring geven, al lijkt dat geen probleem te worden. Ondertussen kondigt Bart Versluys aan dat hij 5 procent van de aandelen van KV Oostende koopt, 'een positief signaal na het negativisme waarmee de media het dossier van de overdracht van KVO hebben benaderd.' Het Nieuwsblad rijgt de primeurs aan elkaar. De redactie pluist de laatste tien jaarrekeningen van Anderlecht uit, en valt van de ene verbazing in de andere. In de weekendkrant van 10 februari verschijnt een artikel onder de treffende titel 'De puinhopen van paars-wit'. 'Marc Coucke heeft met Anderlecht allesbehalve een financieel gezonde club gekocht. Paars-wit leefde de laatste jaren ver boven zijn stand', opent het artikel dat leest als een genadeloos rapport van het beleid van Herman Van Holsbeeck, en dus ook van het vertrekkende bestuur. Anderlecht zou in seizoen 2016-2017 een exploitatieverlies hebben geleden van maar liefst 42 miljoen euro. Zowel de spelerslonen als de premies voor makelaars blijken in korte tijd verdubbeld, en dat eet de nochtans aanzienlijke transferwinsten van de laatste tien jaar volledig op. Anderlecht betaalt meer aan salarissen dan dat het omzet genereert. Een loondruk van die omvang valt niet vol te houden. 'Anderlecht is de afgelopen jaren mismeesterd', besluit Het Nieuwsblad: 'Elk seizoen dat het geen Champions League haalt of grote transfers realiseert, boekt het meer dan 40 miljoen verlies.' Een koude douche voor de Anderlechtfan die hoopt dat miljardair Coucke het geld zal laten rollen. De doorlichting van Het Nieuwsblad suggereert dat hij eerst en vooral in de kosten zal snijden. De doodsteek schuilt in de slotzin: een anonieme bron met zicht op de licentiedossiers beweert 'verbaasd te zijn dat Anderlecht zijn licentie kreeg'. Het kan niet anders dan dat Anderlecht regelmatig tussentijdse cashflowproblemen kende. De leningen van Alexandre Van Damme, die de verkoop van de club uiteindelijk onafwendbaar maakte, dienden om de gaten te vullen. Nu hij zo publiek in zijn hemd werd gezet, heeft Herman Van Holsbeeck geen hoop meer op een verlengd verblijf bij Anderlecht. Zijn opvolger is al maanden bekend en doet steeds minder moeite om de geruchten te ontkennen: Luc Devroe, sportief directeur van KV Oostende, volgt zijn baas naar Brussel. Opereren bij een topclub is Devroe niet onbekend. Voor Bart Verhaeghe Club Brugge overnam, tekende hij het sportieve beleid uit van de erfvijand van paars-wit. Eén cruciaal dossier blijft in nevelen gehuld - en als de betrokkenen zelf al weten hoe het zit, dan laten ze niks los: wie wordt de nieuwe zakelijk manager van Anderlecht? De pers gaat ervan uit dat Coucke Michael Verschueren op die manier bedankt voor zijn bemiddeling in het overnamedossier, maar zeker is dat niet. Momenteel wordt de functie uitgeoefend door Jo Van Biesbroeck, gewezen topman bij AB Inbev en een vertrouweling van Alexandre Van Damme. De aanstelling van Van Biesbroeck werd destijds geduid als een motie van wantrouwen aan het adres van Herman Van Holsbeeck, maar de twee hebben frictieloos samengewerkt. Het zou vreemd zijn als enkel de sportief manager de zwartepiet krijgt voor de dieprode jaarrekeningen, en de zakelijk manager niet, maar blijkbaar kan het daar toch op uitdraaien. Marc Coucke schijnt goed te kunnen opschieten met Van Biesbroeck. Het zal ook helpen om rijkste Belg Van Damme aan boord te houden.