Wetenschappers onderzochten de dossiers van bijna 2.500 mensen die waren vrijgesproken, nadat ze de afgelopen dertig jaar ten onrechte waren veroordeeld. Daarbij ontdekten de onderzoekers dat illegaal of onethisch gedrag van politieagenten, net als openbare aanklagers, had bijgedragen aan meer dan de helft van deze gerechtelijke dwalingen. De meest voorkomende fout is het verbergen van ontlastend bewijs, waarvan sprake is bij 61 procent van de onjuiste veroordelingen voor moord. Ook het onder druk zetten van getuigen, valse getuigenissen tijdens processen en het neerleggen van drugs bij verdachten om hen vervolgens op te pakken, komen veel voor in het rapport. Net als bij het gebruik van buitensporig geweld, zijn zwarte Amerikanen vaker het slachtoffer van dergelijk misstanden dan witte verdachten. Vooral in moordzaken of drugszaken is dat het geval, staat in het rapport. De misstanden hebben weinig gevolgen voor de schuldige politieagenten en aanklagers. Slechts 17 procent van de gevallen die tot een gerechtelijke dwaling hebben geleid, had sancties tot gevolg. Wel zijn de gevolgen voor de slachtoffers groot. Wie ten onrechte was veroordeeld voor moord, bracht gemiddeld 13,9 jaar in de gevangenis door voordat hij of zij werd vrijgesproken. (Belga)

Wetenschappers onderzochten de dossiers van bijna 2.500 mensen die waren vrijgesproken, nadat ze de afgelopen dertig jaar ten onrechte waren veroordeeld. Daarbij ontdekten de onderzoekers dat illegaal of onethisch gedrag van politieagenten, net als openbare aanklagers, had bijgedragen aan meer dan de helft van deze gerechtelijke dwalingen. De meest voorkomende fout is het verbergen van ontlastend bewijs, waarvan sprake is bij 61 procent van de onjuiste veroordelingen voor moord. Ook het onder druk zetten van getuigen, valse getuigenissen tijdens processen en het neerleggen van drugs bij verdachten om hen vervolgens op te pakken, komen veel voor in het rapport. Net als bij het gebruik van buitensporig geweld, zijn zwarte Amerikanen vaker het slachtoffer van dergelijk misstanden dan witte verdachten. Vooral in moordzaken of drugszaken is dat het geval, staat in het rapport. De misstanden hebben weinig gevolgen voor de schuldige politieagenten en aanklagers. Slechts 17 procent van de gevallen die tot een gerechtelijke dwaling hebben geleid, had sancties tot gevolg. Wel zijn de gevolgen voor de slachtoffers groot. Wie ten onrechte was veroordeeld voor moord, bracht gemiddeld 13,9 jaar in de gevangenis door voordat hij of zij werd vrijgesproken. (Belga)