In het Waalse Gewest liepen de resultaten van de verkiezingen maar mondjesmaat binnen. Door technische problemen bij het doorsturen van de resultaten werd het zondag pas laat op de avond duidelijk hoe de kiezer de kaarten had geschud. Hoewel er in Franstalige media meer aandacht lijkt voor de verkiezingsoverwinning van het Vlaams Belang, zijn er ook aan de andere kant van de taalgrens enkele opmerkelijke resultaten.
...

In het Waalse Gewest liepen de resultaten van de verkiezingen maar mondjesmaat binnen. Door technische problemen bij het doorsturen van de resultaten werd het zondag pas laat op de avond duidelijk hoe de kiezer de kaarten had geschud. Hoewel er in Franstalige media meer aandacht lijkt voor de verkiezingsoverwinning van het Vlaams Belang, zijn er ook aan de andere kant van de taalgrens enkele opmerkelijke resultaten. De federale verkiezingen draaien zowel voor de Parti Socialiste (PS) als voor de MR van premier Charles Michel uit op een nederlaag. Beide partijen verliezen vijf zetels, al vreesden de liberalen als enige Franstalige partij in de federale regering dat de slotsom negatiever zou uitdraaien. De partij verliest vooral stemmen aan Ecolo. De Franstalige groenen doen het erg goed in vergelijking met 2014. De partij haalt dertien zetels, meer dan een verdubbeling in vergelijking met 2014. Grote winnaar is de radicaal-linkse PTB. De partij van kopstuk Raoul Hedebouw wint acht zetels en behaalt er in totaal tien, een vervijfvoudiging tegenover de vorige stembusgang. Wat dit kan betekenen voor het federale niveau leest u hier.Ook in het Waalse Gewest zijn de traditionele partijen de verliezers. De MR van minister-president Willy Borsus verliest 5,3 procentpunten en houdt nog 21,4 procent over. De christendemocratische CDH verliest ruim vier procentpunten en wordt pas de vijfde grootste partij met 11 procent van het stemmentotaal. De relatief nieuwe coalitie tussen de MR en CDH, die er kwam nadat de christendemocraten in 2017 de coalitie met de PS opblies, wordt door de kiezer afgestraft. Ondanks de tegenvallende resultaten zegt CDH-voorzitter Maxime Prévot dat hij niet van plan is om vijf jaar op de oppositiebanken te gaan zitten. Ook de PS moet 5,2 procentpunten inleveren, al blijft ze het Waals Parlement wel afgetekend de grootse partij met 26,2 procent van de stemmen. De PS likt haar wonden na een resem schandalen, al zag het er twee jaar geleden in de peilingen nog een pak slechter uit. Het lijkt erop dat voorzitter Elio Di Rupo daardoor nog wat krediet heeft overgehouden om aan te blijven als voorzitter, al staat Paul Magnette steeds nadrukkelijker in de coulissen te wachten. De Parti Populaire van Mischael Modrikamen, die samenwerkte met de voormalige Trump-adviseur Steve Bannon, verliest ruim een procentpunt en strandt op een kleine 4 procent. Ook op gewestelijk niveau zijn Ecolo en de PTB de grote winaars. Die laatste wint 7,9 procentpunten (13,7 procent) terwijl de Franstalige groenen 5,9 procenpunten (14,5 procent) winnen. Als er al sprake is van een groene golf, dan is die vooral merkbaar aan de andere kant van de taalgrens. Dat Groen-voorzitter Meyrem Almaci gisteren tussen Ecolo-kopstukken Jean-Marc Nollet en Zakia Khattabi moest opdraven, was voor de Antwerpse vooral een pijnlijke zaak. Ondanks het verlies van de PS heeft Walonnië gekozen voor een links sociaal-economisch beleid. Wat betekent dit voor de volgende Waalse regering? 'Naar alle waarschijnlijkheid zal de PS bijzonder snel schakelen om een coalitie in zowel Wallonië en Brussel op de been te brengen', zegt Thierry Fiorilli, hoofdredacteur van het Franstalige weekblad Le Vif/L'Express. De PS heeft meteen na de verkiezingen ieder geval het initiatiefrecht voor de vorming van de Waalse regering opgeëist. Woensdag wil de partij aan de snuffelronde beginnen.In tegenstelling tot in Vlaanderen kan het in Wallonië alle kanten uit. Toch is er maar één coalitie mogelijk met slechts twee partijen, een tussen de PS en de MR. In die constellatie kunnen beide partijen de ministerposten alvast onder zichzelf verdelen, al zou het een samenwerking tussen de twee verliezende partijen betekenen. Het minister-presidentschap zal de komende vijf jaar naar alle waarschijnlijkheid in handen komen van de Franstalige socialisten, net als in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De door Bart De Wever gevreesde coalitie tussen PS, PTB en Ecolo is in theorie mogelijk, al lijkt het onwaarschijnlijk dat de PS en de PTB samen in zee zullen gaan. Daarnaast is ook een coalitie tussen de MR, CDH en Ecolo is niet ondenkbaar, mocht de PS er niet in slagen om een coalitie op de been te brengen.