Met een opmerkelijke ontmoeting tussen onderhandelaars Bart De Wever (N-VA), Paul Magnette (PS) en de voorzitters van Groen-Ecolo neemt de formatie een nieuwe wending. Na de explosieve verklaringen van afgelopen weekend van zowel De Wever als de liberalen, mogen de ecologisten op de koffie komen. Na die vergadering moet snel duidelijk worden of de toenadering gemeend is, of puur voor de bühne.
...

Met een opmerkelijke ontmoeting tussen onderhandelaars Bart De Wever (N-VA), Paul Magnette (PS) en de voorzitters van Groen-Ecolo neemt de formatie een nieuwe wending. Na de explosieve verklaringen van afgelopen weekend van zowel De Wever als de liberalen, mogen de ecologisten op de koffie komen. Na die vergadering moet snel duidelijk worden of de toenadering gemeend is, of puur voor de bühne.Voor onderhandelingen met de PS én Ecolo staat niemand bij de N-VA echt te springen, om het met een understatement te zeggen. Bij de socialisten ligt dat anders. Een regering met extra linkse partners is aantrekkelijker dan eentje met de liberalen, luidt het in de omgeving van de preformateurs. Maar hoe dan ook lijkt er van een serieuze poging met de groenen geen sprake. Een grote troef van de N-VA is dat ze heel wat communautaire trofeeën in de wacht zou kunnen slepen in een Groot Akkoord met de PS. De eerder unitair ingestelde groenen lopen daar niet warm voor. Dat beseffen ze bij de PS ook. De 70 zetels van socialisten, christendemocraten en de N-VA lijken gedoemd om terug te keren naar de liberalen. Tot voor kort wilde de Franstalige socialisten echter niet weten van de aanwezigheid van de Open VLD én de MR in de regering. Vandaag lijkt dat verzet weggeëbd. Het opbreken van de liberale familie bleek moeilijker dan gedacht. De toegift komt natuurlijk met een prijs. Als de liberale familie dan toch één en ondeelbaar wil blijven, dan moet ze ook respect tonen voor de contouren van het akkoord dat het 'kaartenhuis' van N-VA en PS heeft voortgebracht. Lees: een vrij gul socio-economisch beleid tegenover communautaire stappen. En laat dat nu net het struikelblok zijn voor de liberalen, die weggedrukt dreigen te worden in de entente tussen de voormalige aartsvijanden. Zelfs een belangrijk symbooldossier als de hervorming van de abortuswet wordt door de inbreng van de CD&V en het CDH geneutraliseerd. Een mogelijkheid kan zijn om de regering te beperken in de tijd. Zoals De Standaard dinsdag bericht, kan die duurtijd zelfs slechts twee jaar bedragen. Daarna schrijft men dan vervroegde verkiezingen uit. Zo kunnen partijen een lastig akkoord makkelijker verkopen aan hun achterban én wordt de federale stembusgang losgekoppeld van de Vlaamse en Europese verkiezingen. Al blijft er nog een grote mathematische horde. Wanneer de 26 zetels van de liberalen meespelen, worden sommige partners plots overbodig in de coalitie. Is een partij niet 'nodig', dan kan die plots veel minder wegen. Enkel de N-VA en de PS zouden zo incontournable zijn. Geen prettig vooruitzicht voor de rest. En ook een minderheidsregering van N-VA, PS, SP.A, CD&V en CDH lijkt uitgesloten. Hoewel de socialistische leiders Paul Magnette en Conner Rousseau in juni zelf nog een minderheidspiste voorstelden met de drie klassieke politieke families, is dat in een geel-rooms-rode constellatie minder voor de hand liggend, wetende dat een ferm oppositieblok van liberalen, groenen, Vlaams Belang en PVDA-PTB op de loer ligt. Of het duo De Wever-Magnette deze zaterdag een optimistische boodschap kan brengen op het Paleis, is dus nog koffiedik kijken. Ook bij de N-VA weten ze even niet van welk hout pijlen maken. Dat de liberalen bijvoorbeeld ervoor kozen om heel wat voorstellen uit de nota van de preformateurs te lekken, zet kwaad bloed. 'In plaats van te onderhandelen, moeten we nu spinning van lijstjes maatregelen counteren', klinkt het. Maar niet alleen de liberalen lekken. In Le Soir staat dinsdag zowat de hele inhoudstafel van de nota van De Wever en Magnette. Zo behandelt de nota de sanitaire crisis, de economische relance en institutionele hervormingen. Van een apart hoofdstuk rond migratie is er dan weer geen sprake. Bij de N-VA noemen ze die informatie dan ook foutief. Is er dan nog voldoende vertrouwen om een stabiele ploeg op te bouwen? 'Dat is een goede vraag', aldus een hoge bron. De Wetstraat heeft nog tot de vertrouwensstemming van september om die goede vraag te beantwoorden.