Voor die aanklachten riskeert Chauvin respectievelijk maximaal 40, 25 en 10 jaar cel. Hoewel hij schuldig werd bevonden aan de drie aanklachten, zal hij volgens de wetten van de staat Minnesota enkel voor de meest serieuze aanklacht worden veroordeeld, namelijk doodslag. Volgens die richtlijnen zou hij vermoedelijk een gevangenisstraf van 12,5 jaar krijgen, met tien jaar en acht maanden als minimumstraf en vijftien jaar als maximumstraf. In Minnesota is het bovendien gebruikelijk dat een gevangene die zich goed gedraagt, twee derde van de opgelegde straf in de gevangenis uitzit en de rest onder toezicht, onder voorwaardelijke vrijlating dus. In zijn uitspraak stelde de rechter Peter Cahill echter dat Chauvin zijn gezag als politieagent misbruikte toen hij Floyd in bedwang hield en dat hij Floyd bijzonder wreed behandelde. Juridische experts menen echter dat het, ondanks die verzwarende omstandigheden, onwaarschijnlijk is dat Chauvin meer dan 30 jaar celstraf zou krijgen. Op 25 juni wordt de strafmaat bekendgemaakt. De openbare aanklagers vroegen om een zogenaamde opwaartse afwijking: dergelijke afwijking zorgt ervoor dat de strafmaat groter is dan de richtlijnen. Ze argumenteerden dat Floyd - met zijn handen geboeid achter zijn rug, zijn lichaam en gezicht op de grond gedrukt - bijzonder kwetsbaar was. Bovendien bleef Chauvin met zijn knie druk uitoefenen op Floyds nek, ook toen hij niet langer reageerde en de agenten wisten dat hij geen polsslag meer had. Volgens de aanklagers behandelde Chauvin Floyd bijzonder wreed terwijl hij hem lang in bedwang hield en bracht hij niet alleen Floyd onnodig veel pijn toe, maar bezorgde hij ook de toeschouwers onnodig psychisch leed. Ze zeiden dat Chauvin zijn machtspositie als politieagent misbruikte, omdat hij optrad in groep, en dat hij Floyd neerdrukte in het bijzijn van kinderen. Een negenjarig meisje getuigde op het proces dat de aanblik haar "droevig en een beetje gek" maakte. Cahill was het eens met de aanklagers, op één argument na: volgens Cahill hebben ze niet bewezen dat Floyd bijzonder kwetsbaar was. Eric Nelson, advocaat van de verdediging, was het niet eens met de staat en stelde dat de aanklagers de verzwarende omstandigheden niet bewezen hadden. Volgens Nelson was Chauvin wettelijk bevoegd om de arrestatie uit te voeren en gepast geweld te gebruiken. Zijns inziens behandelde de politieagent Floyd niet bijzonder wreed en zou er geen bewijs zijn dat de aanval gepaard ging met onnodige pijn. Chauvin en drie van zijn voormalige collega's zijn eveneens aangeklaagd voor het schenden van Floyds burgerrechten. Chauvin werd daarnaast aangeklaagd voor een arrestatie uit 2017, waarbij hij een veertienjarige jongen in een nekklem hield en hem herhaaldelijk sloeg met een zaklamp. (Belga)

Voor die aanklachten riskeert Chauvin respectievelijk maximaal 40, 25 en 10 jaar cel. Hoewel hij schuldig werd bevonden aan de drie aanklachten, zal hij volgens de wetten van de staat Minnesota enkel voor de meest serieuze aanklacht worden veroordeeld, namelijk doodslag. Volgens die richtlijnen zou hij vermoedelijk een gevangenisstraf van 12,5 jaar krijgen, met tien jaar en acht maanden als minimumstraf en vijftien jaar als maximumstraf. In Minnesota is het bovendien gebruikelijk dat een gevangene die zich goed gedraagt, twee derde van de opgelegde straf in de gevangenis uitzit en de rest onder toezicht, onder voorwaardelijke vrijlating dus. In zijn uitspraak stelde de rechter Peter Cahill echter dat Chauvin zijn gezag als politieagent misbruikte toen hij Floyd in bedwang hield en dat hij Floyd bijzonder wreed behandelde. Juridische experts menen echter dat het, ondanks die verzwarende omstandigheden, onwaarschijnlijk is dat Chauvin meer dan 30 jaar celstraf zou krijgen. Op 25 juni wordt de strafmaat bekendgemaakt. De openbare aanklagers vroegen om een zogenaamde opwaartse afwijking: dergelijke afwijking zorgt ervoor dat de strafmaat groter is dan de richtlijnen. Ze argumenteerden dat Floyd - met zijn handen geboeid achter zijn rug, zijn lichaam en gezicht op de grond gedrukt - bijzonder kwetsbaar was. Bovendien bleef Chauvin met zijn knie druk uitoefenen op Floyds nek, ook toen hij niet langer reageerde en de agenten wisten dat hij geen polsslag meer had. Volgens de aanklagers behandelde Chauvin Floyd bijzonder wreed terwijl hij hem lang in bedwang hield en bracht hij niet alleen Floyd onnodig veel pijn toe, maar bezorgde hij ook de toeschouwers onnodig psychisch leed. Ze zeiden dat Chauvin zijn machtspositie als politieagent misbruikte, omdat hij optrad in groep, en dat hij Floyd neerdrukte in het bijzijn van kinderen. Een negenjarig meisje getuigde op het proces dat de aanblik haar "droevig en een beetje gek" maakte. Cahill was het eens met de aanklagers, op één argument na: volgens Cahill hebben ze niet bewezen dat Floyd bijzonder kwetsbaar was. Eric Nelson, advocaat van de verdediging, was het niet eens met de staat en stelde dat de aanklagers de verzwarende omstandigheden niet bewezen hadden. Volgens Nelson was Chauvin wettelijk bevoegd om de arrestatie uit te voeren en gepast geweld te gebruiken. Zijns inziens behandelde de politieagent Floyd niet bijzonder wreed en zou er geen bewijs zijn dat de aanval gepaard ging met onnodige pijn. Chauvin en drie van zijn voormalige collega's zijn eveneens aangeklaagd voor het schenden van Floyds burgerrechten. Chauvin werd daarnaast aangeklaagd voor een arrestatie uit 2017, waarbij hij een veertienjarige jongen in een nekklem hield en hem herhaaldelijk sloeg met een zaklamp. (Belga)