Pöstlberger staat bij Bora-Hansgrohe vaak ten dienste van kopmannen als Peter Sagan, maar kon in de openingsfase van dit Critérium du Dauphiné zijn eigen kans gaan en meegaan in ontsnappingen. "Ik had dit enkele weken geleden al gepland", klonk het. "Toen ik de planning van de ploeg kreeg, en de eerste twee ritten en het deelnemersveld met niet zoveel sprinters bekeek, dacht ik: 'Ik probeer een rit te winnen'. Maar plannen komen niet altijd uit. Je kan het wel in je kop hebben, maar je hebt altijd geluk, timing en de benen nodig." "Ik besefte dat er een goeie kans bestond dat de ontsnapping stand zou houden. Ik probeerde gisteren al mee te gaan in de vlucht, maar toen won mijn ploegmaat (Patrick Gamper, red.) de loterij. Maar het parcours was toen uiteindelijk te zwaar voor hem. Vandaag ging ik mijn kans. In de finale kreeg ik het lastig. Ik probeerde heel goed tempo te maken op de hellingen en te herstellen in de afdalingen, maar op het laatste stuk bergop zat ik helemaal 'à bloc'. Ik kon nog amper mijn stuur vasthouden. Er was enkel nog pijn." Pöstlberger won bijna drie jaar niet, en kon voor deze Dauphiné slechts één zege boeken buiten zijn thuisland: in de eerste etappe van de Giro van 2017. "Dit betekent veel. Toen ik in de Giro won, kende niemand me. Het was mijn eerste Giro, en ik was nog redelijk jong. Hier winnen, en dat op voorhand plannen, is echt een grote prestatie. En de leiderstrui is een hele mooie bonus. Het leeuwtje wordt een cadeau voor mijn zoontje. Ik ben niet veel thuis, ik was er zelfs niet toen hij werd geboren, dus wil ik deze zege aan hem opdragen." Pöstlberger neemt ook de gele leiderstrui over van de Belg Brent Van Moer. "Ik wil morgen proberen om deze trui te verdedigen, maar het belangrijkste doel is om Wilco (ploegmaat Kelderman, red.) en Konny (Patrick Konrad, red.) uit de wind te houden voor de bergetappes." (Belga)

Pöstlberger staat bij Bora-Hansgrohe vaak ten dienste van kopmannen als Peter Sagan, maar kon in de openingsfase van dit Critérium du Dauphiné zijn eigen kans gaan en meegaan in ontsnappingen. "Ik had dit enkele weken geleden al gepland", klonk het. "Toen ik de planning van de ploeg kreeg, en de eerste twee ritten en het deelnemersveld met niet zoveel sprinters bekeek, dacht ik: 'Ik probeer een rit te winnen'. Maar plannen komen niet altijd uit. Je kan het wel in je kop hebben, maar je hebt altijd geluk, timing en de benen nodig." "Ik besefte dat er een goeie kans bestond dat de ontsnapping stand zou houden. Ik probeerde gisteren al mee te gaan in de vlucht, maar toen won mijn ploegmaat (Patrick Gamper, red.) de loterij. Maar het parcours was toen uiteindelijk te zwaar voor hem. Vandaag ging ik mijn kans. In de finale kreeg ik het lastig. Ik probeerde heel goed tempo te maken op de hellingen en te herstellen in de afdalingen, maar op het laatste stuk bergop zat ik helemaal 'à bloc'. Ik kon nog amper mijn stuur vasthouden. Er was enkel nog pijn." Pöstlberger won bijna drie jaar niet, en kon voor deze Dauphiné slechts één zege boeken buiten zijn thuisland: in de eerste etappe van de Giro van 2017. "Dit betekent veel. Toen ik in de Giro won, kende niemand me. Het was mijn eerste Giro, en ik was nog redelijk jong. Hier winnen, en dat op voorhand plannen, is echt een grote prestatie. En de leiderstrui is een hele mooie bonus. Het leeuwtje wordt een cadeau voor mijn zoontje. Ik ben niet veel thuis, ik was er zelfs niet toen hij werd geboren, dus wil ik deze zege aan hem opdragen." Pöstlberger neemt ook de gele leiderstrui over van de Belg Brent Van Moer. "Ik wil morgen proberen om deze trui te verdedigen, maar het belangrijkste doel is om Wilco (ploegmaat Kelderman, red.) en Konny (Patrick Konrad, red.) uit de wind te houden voor de bergetappes." (Belga)