Pieter Aspe werd geboren in Brugge op 3 april 1953. Na zijn middelbare studies in de West-Vlaamse stad trok hij naar de Gentse universiteit om er Politieke en Sociale wetenschappen te studeren, maar hij gaf er al in het eerste jaar de brui aan en zocht een job. De Bruggeling werkte onder meer bij een ziekenfonds, bij de zeevaartpolitie en bij een textielfirma. In 1976 kwam hij voor een christendemocratische lijst op bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar hij werd niet verkozen. Hij hield er een mandaat als commissaris voor Zeewaterontzilting aan over, maar hield daar na een halfjaar weer mee op. Daarna werd hij studiemeester op het Vrij Technisch Instituut in Brugge. Toen ook dat spaak liep, ging hij op zelfstandige basis meubels restaureren, tot bleek dat hij allergisch was aan de producten die voor dat ambacht worden gebruikt. Aspe vond vervolgens zijn draai als conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Hij zou de job twaalf jaar blijven doen en intussen aan het schrijven gaan om zijn zinnen te verzetten. In 1995 kwam zijn debuutroman 'Het vierkant van de wraak uit', een misdaadroman rond inspecteur Pieter Van In en substituut Hannelore Martens. Tot en met 1999 leverde hij elk jaar een nieuw boek af rond het duo, om vanaf 2000 over te schakelen op een tempo van twee boeken per jaar. In 2001 ontving hij de Hercule Poirotprijs voor 'Zoenoffer' en een jaar later de Gouden Bladwijzer van het weekblad Humo voor 'De vijfde macht'. In 2010 werd Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn hele oeuvre toegekend. De misdaadromans werden uitgegeven in Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, Portugal, Zuid-Afrika, Polen, Tsjechië en - sinds 2013 - ook in de VS. Aspe schreef tussendoor ook twee jeugdboeken - Bloedband en Luchtpost - en enkele novellen die niet rond het speurdersduo draaien. Er werd ook een stripreeks rond zijn werk opgezet. In 2004 lanceerde VTM de tv-reeks 'Aspe', gebaseerd op de boeken rond Van In en Martens. Sinds het tweede seizoen in 2006 waren de scenario's evenwel niet meer rechtstreeks op de boeken geënt. In 2014 komt het tiende en laatste seizoen op het scherm. In de zomer van 2006 kreeg de schrijver een zware hartaanval in zijn woning. Na de operatie bleek dat die werd veroorzaakt door het vele roken, dus de schrijver zwoer de sigaretten af. Hij bleef wel elke dag enkele Duvels drinken. Ook tijdens de persconferentie na de ziekenhuisopname nam hij een Duvel ter hand, wat voor enige opschudding zorgde. Enige tijd later begon hij ook weer te roken. In 2008 liet hij weten zijn Duvels door wijn te hebben vervangen. Twee jaar later, in 2010, werd Aspe geveld door een bacterie die een zenuw had besmet. Hij kon een tijdlang niet meer stappen en ook praten ging moeilijk. Ook vorig jaar, in 2020, kampte Aspe met gezondheidsproblemen. Hij belandde twee weken in het Brugse AZ Sint-Jan ziekenhuis. Geen corona, wel longproblemen, bleek toen. Pieter Aspe verloor in 2016 zijn vrouw Bernadette aan longkanker. Begin 2019 hertrouwde Aspe nog met Tamara Hanegraaf. Aspe laat ook twee dochters na uit een vroeger huwelijk. (Belga)

Pieter Aspe werd geboren in Brugge op 3 april 1953. Na zijn middelbare studies in de West-Vlaamse stad trok hij naar de Gentse universiteit om er Politieke en Sociale wetenschappen te studeren, maar hij gaf er al in het eerste jaar de brui aan en zocht een job. De Bruggeling werkte onder meer bij een ziekenfonds, bij de zeevaartpolitie en bij een textielfirma. In 1976 kwam hij voor een christendemocratische lijst op bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar hij werd niet verkozen. Hij hield er een mandaat als commissaris voor Zeewaterontzilting aan over, maar hield daar na een halfjaar weer mee op. Daarna werd hij studiemeester op het Vrij Technisch Instituut in Brugge. Toen ook dat spaak liep, ging hij op zelfstandige basis meubels restaureren, tot bleek dat hij allergisch was aan de producten die voor dat ambacht worden gebruikt. Aspe vond vervolgens zijn draai als conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Hij zou de job twaalf jaar blijven doen en intussen aan het schrijven gaan om zijn zinnen te verzetten. In 1995 kwam zijn debuutroman 'Het vierkant van de wraak uit', een misdaadroman rond inspecteur Pieter Van In en substituut Hannelore Martens. Tot en met 1999 leverde hij elk jaar een nieuw boek af rond het duo, om vanaf 2000 over te schakelen op een tempo van twee boeken per jaar. In 2001 ontving hij de Hercule Poirotprijs voor 'Zoenoffer' en een jaar later de Gouden Bladwijzer van het weekblad Humo voor 'De vijfde macht'. In 2010 werd Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn hele oeuvre toegekend. De misdaadromans werden uitgegeven in Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, Portugal, Zuid-Afrika, Polen, Tsjechië en - sinds 2013 - ook in de VS. Aspe schreef tussendoor ook twee jeugdboeken - Bloedband en Luchtpost - en enkele novellen die niet rond het speurdersduo draaien. Er werd ook een stripreeks rond zijn werk opgezet. In 2004 lanceerde VTM de tv-reeks 'Aspe', gebaseerd op de boeken rond Van In en Martens. Sinds het tweede seizoen in 2006 waren de scenario's evenwel niet meer rechtstreeks op de boeken geënt. In 2014 komt het tiende en laatste seizoen op het scherm. In de zomer van 2006 kreeg de schrijver een zware hartaanval in zijn woning. Na de operatie bleek dat die werd veroorzaakt door het vele roken, dus de schrijver zwoer de sigaretten af. Hij bleef wel elke dag enkele Duvels drinken. Ook tijdens de persconferentie na de ziekenhuisopname nam hij een Duvel ter hand, wat voor enige opschudding zorgde. Enige tijd later begon hij ook weer te roken. In 2008 liet hij weten zijn Duvels door wijn te hebben vervangen. Twee jaar later, in 2010, werd Aspe geveld door een bacterie die een zenuw had besmet. Hij kon een tijdlang niet meer stappen en ook praten ging moeilijk. Ook vorig jaar, in 2020, kampte Aspe met gezondheidsproblemen. Hij belandde twee weken in het Brugse AZ Sint-Jan ziekenhuis. Geen corona, wel longproblemen, bleek toen. Pieter Aspe verloor in 2016 zijn vrouw Bernadette aan longkanker. Begin 2019 hertrouwde Aspe nog met Tamara Hanegraaf. Aspe laat ook twee dochters na uit een vroeger huwelijk. (Belga)