"In Vlaanderen zijn de cijfers stabiel", vertelt Erik Van Doren van de Vlaamse vertrouwenscentra voor Kindermishandeling. "Maar we merken dat er heel wat schroom is bij mensen van buiten het gezin, de schoolomgeving of andere professionele zorgverstrekkers om mishandeling te melden. Zelfs zij sluiten nog te vaak de ogen als ze iets vermoeden, of minimaliseren het omdat zoiets een erg zware beschuldiging aan het adres van de ouders blijft."

Uit het jaarrapport van ONE blijkt dat slechts 1 op de 20 meldingen door een buitenstaander gebeurt. "Terwijl een telefoontje naar de noodlijn 1712 het leven van een kind ingrijpend kan veranderen en zelfs redden", zegt Van Doren.

"In Vlaanderen zijn de cijfers stabiel", vertelt Erik Van Doren van de Vlaamse vertrouwenscentra voor Kindermishandeling. "Maar we merken dat er heel wat schroom is bij mensen van buiten het gezin, de schoolomgeving of andere professionele zorgverstrekkers om mishandeling te melden. Zelfs zij sluiten nog te vaak de ogen als ze iets vermoeden, of minimaliseren het omdat zoiets een erg zware beschuldiging aan het adres van de ouders blijft." Uit het jaarrapport van ONE blijkt dat slechts 1 op de 20 meldingen door een buitenstaander gebeurt. "Terwijl een telefoontje naar de noodlijn 1712 het leven van een kind ingrijpend kan veranderen en zelfs redden", zegt Van Doren.