Het was een onderdeel van de arbeidsdeal. Peeters moest de werkloosheidsuitkeringen ­activerender maken. Ze zouden eerst worden op­getrokken, om nadien sterker te dalen. De val van de regering en het loonoverleg leidden ertoe dat het concrete plan in de lade van premier Charles ­Michel (MR) bleef liggen.

Om er nooit meer uit te komen, vreesden Open VLD en N-VA. Maar nu het loonakkoord is gebetonneerd, acht Peeters de tijd rijp om de debatten te heropenen. Hij stuurt daarom zijn plan voor advies naar de RVA.

Nu worden de uitkeringen berekend op basis van het laatste brutoloon, wat een nadeel is voor de laagste lonen. Die betalen minder belastingen en komen er dus bekaaid van af. Door de berekening van de uitkeringen te veranderen, past Peeters daar een mouw aan. Daarna gaat het sneller bergaf dan nu het geval is. Na vier jaar kom je op een minimum terecht.