Jongeren komen in de jeugdhulp meestal met meerdere diensten in contact: jeugdrechter, toegangspoort jeugdhulp of een vertrouwenscentrum kindermishandeling... Sommigen verblijven ook een tijdlang in een private jeugdvoorziening, of in een gemeenschapscentrum. Al die diensten leggen telkens een dossier aan. Tot nu golden er verschillende regels over de bewaartijden van die dossiers. De Vlaamse overheid wil dat uniformiseren, en legt elke overheidsinstantie in de jeugdhulp op om dossiers voortaan bij te houden tot de betrokkene 35 jaar is geworden. Bij afronding van hun jeugdhulp, zullen jongvolwassenen te horen krijgen dat ze de dossiers kunnen inkijken of opvragen tot ze 35 zijn geworden. Liselotte De Wilde, doctor-assistent in de algemene pedagogiek (UGent) pleit er in De Standaard voor deze dossiers levenslang te bewaren. "Ze bevatten te belangrijke informatie. Let wel: toegang alleen lost niet alles op. Het kan juist meer vragen oproepen." In een opiniestuk in de krant klagen twee vrouwen van 40 aan dat ze geen toegang hebben tot hun dossiers van toen. Jurist-criminoloog Jan Bosmans (Vlaams Welzijnsverbod) wijst erop dat de bewaring tot 35 jaar misschien niet ideaal is, maar dat het "een compromis is tussen het recht op privacy en het recht op informatie." De uitzondering zijn de dossiers van jongeren die in een gemeenschapsinstelling wonen: die blijven daar tien jaar bewaard, dus tot ze 28 zijn geworden. Maar nu al worden die dossiers nadien gearchiveerd - en dus voor altijd bewaard - in het Rijksarchief in Beveren. Dat blijft zo. (Belga)