Nadat de federale informateurs er eindelijk in geslaagd zijn om N-VA en PS rond de tafel te brengen, schakelde Bart De Wever gisteren een versnelling hoger in de Vlaamse formatie. Plots werd mijn partij opnieuw het toevluchtsoord van de N-VA. SP.A gebruiken als redderpartij om de Vlaamse situatie te deblokkeren. Herkennen we de tactiek niet? Zie wat er gebeurde in Antwerpen na de gemeenteraadsverkiezingen.

Onze geloofwaardigheid zal nog dieper in het rood zakken als we in zee gaan met N-VA.

Met de knieval van Bart De Wever naar SP.A heeft onze voorzitter John Crombez wel iets uitzonderlijks gedaan binnen de partij. Voor het eerst krijgen wij, voorzitters en secretarissen van lokale partijafdelingen, de kans om onze meningen te geven over het vraagstuk om verder te gaan in de Vlaamse formatiegesprekken. Chapeau John, dit is een stap voorwaarts om meer inspraak te bieden aan de leden. Maar de vraag is echter of het iets zal uitmaken.

Het is wikken en wegen welke richting de partij moet nemen. Ofwel kiezen we om deel uit te maken van een Vlaamse Bourgondische coalitie, ofwel kiezen we een oppositiekuur van vijf jaar.

In mei dit jaar verliest mijn partij de verkiezingen in Vlaanderen en behaalt een historisch laag cijfer van 10,1 procent. We kunnen amper één persoon op tien overtuigen van ons verhaal. Maar wat kunnen we doen om terug de partij van links te worden? Dan hebben we enkele verplichtingen: we moeten opnieuw onszelf vinden en de authenticiteit van ons verhaal terug op het voorplan zetten.

Wij zijn socialisten. Wij zorgen ervoor dat de mensen in dit land sociaal niets tekortkomen. Onze boodschap moet opnieuw krachtig worden verkondigd en onze linkse recepten die we gedurende bijna twee decennia in de frigo hebben gestoken, halen we eruit. Dit tezamen met een vernieuwde jonge ploeg die een nieuwe adem geeft aan SP.A, zonder banden met verleden en enkel met de toekomst. Een toekomstbeeld waar we iedereen van kunnen overtuigen, veel meer dan die ene persoon op tien waar we nu op kunnen rekenen.

Herinner ons de talloze manieren hoe N-VA ons heeft gedemoniseerd in de voorbije jaren. Alles wat verkeerd liep, was de schuld van de sossen. Ook al was dat niet onze fout. Alles wat links en socialistisch was, betekende het einde van de Vlaamse welvaart. N-VA lachte ons uit, kleineerde ons op televisie en in de kranten. En dat werkte ook! Want na twee verkiezingen op rij verliezen we steeds terrein, meer dan ooit tevoren. Het lukte ons niet op een antwoord te bieden op de rechtse beschuldigingen en we dreigden intern de pedalen te verliezen.

Waarom moeten wij dienen als dweil van Bart De Wever om de rotzooi op Vlaams niveau op te kuisen?

Maar sinds enkele maanden zijn we aan een verandering begonnen. Nieuwe jonge kopstukken staan klaar in het parlement om SP.A een nieuw elan te geven. John Crombez belooft meer inspraak en geeft die ons ook. We gaan op zoek naar een nieuw verhaal om opnieuw trots te zijn als socialisten. Maar al onze toekomstplannen dreigen in het water te vallen indien we de verleiding van Antwerpen niet kunnen weerstaan. Onze geloofwaardigheid zal nog dieper in het rood zakken als we instappen in het verhaal van N-VA.

De vraag we onszelf moeten stellen, is de volgende: 'Moeten wij dienen als middel van N-VA om ervoor te zorgen dat Vlaams Belang niet kan deelnemen aan het beleid?'. Waarom moeten wij dienen als dweil van Bart De Wever om de rotzooi op Vlaams niveau op te kuisen? Laat hem in godsnaam doen en laat hem zijn problemen zelf oplossen. Want zijn tactiek is simpel.

N-VA wil de verloren stemmen aan het Vlaams Belang terugwinnen door een rechts beleid te voeren met sociale accentjes. Daarvoor heeft hij SP.A nodig. Dat mogen we niet toelaten. Wij moeten ons blijven focussen op onszelf. Op ons nieuw links verhaal. En niet om macht, postjes en invloed. Vurig oppositie voeren, dat moet ons doel zijn. En dat kan niet door beleid voeren tegen een linkse oppositie van Groen en PVDA. SP.A in een Vlaamse regering? Oublie, vergeet het.

We moeten kijken naar de toekomst. Als we nog een bestaansredenen willen hebben als partij over vijf tot tien jaar dan moeten we vandaag aan onszelf denken. Laten we onszelf terug rechttrekken in plaats van dat te laten doen door een ander. We zijn slimmer dan dat.