Het eerste wat ik zaterdagochtend zag toen ik in bed op mijn smartphone keek, was Bart De Wever die, verkleed als Romeinse veldheer ergens in Vlaamse velden, een strijdkreet uitriep. Ik wreef me nog eens in de ogen om zeker te zijn dat het wel degelijk de eeuwige voorzitter van de N-VA was, maar natuurlijk was hij het echt. Een van zijn medestrijders - ze leken wat op de figuranten die vroeger in de kantine van F.C. De Kampioenen zaten - droeg voor de gelegenheid een Vlaamse vlag mee. 'Re-enactment is een fantastische hobby', schreef De Wever erbij. Ik geloofde het meteen.
...

Het eerste wat ik zaterdagochtend zag toen ik in bed op mijn smartphone keek, was Bart De Wever die, verkleed als Romeinse veldheer ergens in Vlaamse velden, een strijdkreet uitriep. Ik wreef me nog eens in de ogen om zeker te zijn dat het wel degelijk de eeuwige voorzitter van de N-VA was, maar natuurlijk was hij het echt. Een van zijn medestrijders - ze leken wat op de figuranten die vroeger in de kantine van F.C. De Kampioenen zaten - droeg voor de gelegenheid een Vlaamse vlag mee. 'Re-enactment is een fantastische hobby', schreef De Wever erbij. Ik geloofde het meteen.Is dit de manier waarop De Wever tegenwoordig probeert zichzelf een plaats in de geschiedenis te geven? Het moet haast wel, of veel keuze heeft hij toch niet. Verder vult hij zijn dagen met teleurgesteld en misschien een tikje rancuneus terugkijken op wat er na de verkiezingen van 2019 is gebeurd, en met de moed der wanhoop vooruitblikken naar 2024 - over de Vlaamse Regering, de enige waarvan de N-VA de leiding heeft, horen we hem vreemd genoeg nooit. Maar over 2024, de eerste keer dat De Wever wéér een kans krijgt om geschiedenis te schrijven, hoort hij zichzelf dan weer zodanig graag praten dat hij er zelfs weer interviews over geeft aan De Standaard.Commentatoren doen graag alsof de campagne alweer begonnen is, maar de verkiezingen zijn echt nog heel ver weg. We zullen de analyse van De Wever - hopen dat hij het akkoord met de PS uit de zomer van 2020 hard kan maken - dus nog vaak moeten aanhoren. Er is maar één dingetje dat in zulke interviews voor wat spanning zorgt: wat zal Bart De Wever dit keer over Vlaams Belang zeggen?Dat begon al op verkiezingsavond in 2019, toen de N-VA even spectaculair verloor als het Vlaams Belang won. De Wever ontweek die avond begrijpelijkerwijs elke vraag over samenwerking, maar telde de uitslagen van de twee partijen tussen neus en lippen al bij elkaar op. 'De gecombineerde uitslag is massief', zei hij 's avonds tegen VRT-journalist Pieterjan De Smedt. 'Ik heb nog nooit zo'n grote uitslag geweten die toch echt rechts van het centrum zit - centrumrechts en rechts - en zo duidelijk Vlaams-nationaal is.' De Wever startte vervolgens gesprekken en onderhandelingen op over een Vlaamse Regering, waar het Vlaams Belang wekenlang bij betrokken was.Dat mislukte. N-VA'ers als Theo Francken legden de schuld daarvan het liefst bij CD&V en Open VLD, de partijen die al helemaal niet met Vlaams Belang in een regering gezien wilden worden. Zelfs toen de N-VA dan maar met die twee een akkoord sloot, kon minister-president Jan Jambon zijn spijt over de gemiste kans niet onderdrukken. Hij had Vlaams Belang graag zien meedoen, om te kunnen aantonen dat hun 'toverformules' onrealistisch zijn. 'We zouden echt niet plat op de grond zijn gegaan voor al hun eisen, maar we wilden hen wel in het bad trekken in een of andere vorm van besturen', bekende hij daarover tijdens het openingscollege van politoloog Carl Devos aan de UGent.Twee maanden later klonk Bart De Wever in Humo helemaal anders. 'Ik zal duidelijk zijn: als ik moet kiezen tussen stoppen met politiek of dát, dan stop ik direct', zei hij daar over een eventuele samenwerking met Vlaams Belang, een partij die volgens hem 'vuiler dan ooit' is. 'Ik ga mezelf niet verloochenen. Politiek is me niet álles waard.' Helder, nee?De slinger leek daarmee sinds de laatste verkiezingsavond helemaal naar de andere kant te zijn overgeslagen. Maar in De Standaard gaf De Wever dit weekend de indruk dat hij daar wat van terugkomt. Hij had het opnieuw over de Chinese Muur tussen de twee partijen, en verwees de ideologie van Vlaams Belang naar de stortplaats van de geschiedenis. 'Je kunt wel discussiëren over de manier waarop je extreemrechts wilt kleinkrijgen', voegde hij er vervolgens wel aan toe. 'Door ze te negeren of door ze mee in bad te trekken.'Besturen met Vlaams Belang om ze klein te krijgen dus. Los van wat voor regeringsploeg zo'n nihilistische strategie oplevert, is het een curieuze samenwerking met een partij waarrond je zelf een Chinese Muur ziet staan. Hoe werkt dat dan precies? We hoeven ons er gelukkig niet al te ver in te verdiepen, want in het volgende interview zegt De Wever misschien alweer iets anders. We zullen pas echt weten wat de N-VA met Vlaams Belang van plan is op verkiezingsavond 2024. De kans bestaat dat De Wever dan heel anders klinkt dan in 2019.