Het heeft een hele tijd geduurd, maar ook ik ben nu betrokken geraakt bij een geval van - in afwezigheid van een elegantere, minder ordinaire term - #MeToo. Voor een blanke man als ik, die voorlopig nergens van wordt beschuldigd, betekent dat meestal: er wordt hem iets afgenomen. Dit is de deal van deze column: ik ga daarover treuren, zonder in platitudes te vervallen als zou de slinger van #MeToo doorgeslagen zijn.
...

Het heeft een hele tijd geduurd, maar ook ik ben nu betrokken geraakt bij een geval van - in afwezigheid van een elegantere, minder ordinaire term - #MeToo. Voor een blanke man als ik, die voorlopig nergens van wordt beschuldigd, betekent dat meestal: er wordt hem iets afgenomen. Dit is de deal van deze column: ik ga daarover treuren, zonder in platitudes te vervallen als zou de slinger van #MeToo doorgeslagen zijn. Het heeft inderdaad wel lang geduurd. Ik had er geen enkel probleem mee dat Kevin Spacey verdween uit House of Cards - de hele reeks had na de pilot alweer mogen verdwijnen - en het theater van Jan Fabre vond ik altijd al doodvervelend. Aan het werk van Louis C.K. ben ik, helaas eigenlijk, nooit toegekomen voor hij ergens van werd beschuldigd. Maar nu zit ik met Jeffrey Tambor. Hij speelt niet alleen de hoofdrol in Transparent, een reeks waarnaar ik aan het kijken ben, hij geeft daarmee ook gestalte aan wat mijn lievelingspersonage van de voorbije jaren is geworden: Mort Pfefferman, een politicologieprofessor die pas na zijn pensioen besluit dat hij echt een vrouw wil zijn, Maura. Ik wist dat er iets was gebeurd op de set van Transparent. Ik had me alleen voorgenomen om daar niets over te lezen. Maar na het tweede seizoen te hebben uitgekeken, en in het besef dat dit een van de beste dingen is die ik in lange tijd zag, heb ik maar eens geïnformeerd bij Google. Tambor wordt door een eigen assistente en een actrice - zelf allebei transgenders - beschuldigd van ontoelaatbaar gedrag. Hij geeft zelf alleen toe luid, bozig en ongemanierd te kunnen zijn, maar Amazon Studios wilde niet met hem verder. (Hij speelt wel nog altijd in Arrested Development van Netflix.) Maura wordt uit het vijfde en laatste seizoen van Transparent geschreven. Ik verkeer dus in rouw, ik kan het niet anders zeggen. Maura is er niet meer. Zonder te willen uitmaken wie daarvan precies de schuldige is, richt ik mijn boosheid daarover dan maar op degenen die van in het begin vonden dat Tambor nooit Maura had mogen spelen. Nogal wat transactivisten hadden het, na blackface, over transface: alleen transgenders mogen transgenders spelen. In deze affaire zien ze hun gelijk bewezen, terwijl niemand een betere Maura had kunnen neerzetten dan Tambor. De manier waarop hij een vrouw speelt die haar hele leven in een knullig, lelijk professorenlichaam doorbracht, en nu pas, beetje bij beetje, ontdekt wat het echt betekent om een vrouw te zijn, is van het ontroerendste en indrukwekkendste dat op televisie te zien is. Wat hij op de set uitgehaald heeft, verandert daar helemaal niets aan.