Hoeveel dagen vakantie neemt u?

21 dagen. Mijn vakantie begint de dinsdag na de Ronde van Frankrijk, en eindigt de dinsdag voor de Ronde van Spanje.
...

21 dagen. Mijn vakantie begint de dinsdag na de Ronde van Frankrijk, en eindigt de dinsdag voor de Ronde van Spanje. Ik ga naar Pelago, een dorpje in Toscane. Het is ondertussen de 24e keer dat we daar een appartement huren, in een complex waarvan de eerste steen in het jaar 1000 werd gelegd. Ja. Mijn geluk is misschien dat ik daar maar heel af en toe wifi vind. Ik koop wel elke dag La Gazzetta dello Sport. Recent is mijn kleinzoon voor het eerst meegegaan naar Toscane. Hij werd meteen op handen gedragen door de mensen die we daar al jaren kennen. Geweldig om te zien. Ik heb een hekel aan kamperen, maar in het begin van mijn huwelijk heb ik het één keer met mijn vrouw in het wild gedaan, in Frankrijk. Na middernacht werden we door agenten verjaagd als honden. We hadden nog net tijd om onze paaltjes uit de grond te trekken en het zeil mee te grabbelen. Een choquerende ervaring. Een maand geleden zijn we zes dagen naar de Luberon geweest. Ik ben 's ochtends in De bekeerlinge van Stefan Hertmans begonnen, en heb het 's avonds uitgelezen weggelegd. Een verbluffend boek. Ik kon niet aan de verleiding weerstaan om daarna langs Monieux te gaan, het dorpje waar het verhaal zich afspeelt. Ik leg altijd een stapeltje boeken opzij die in Knack en Humo positief worden gerecenseerd. Kwaadschiks van A.F.Th. van der Heijden gaat mee. Ik heb al bijna alles van hem gelezen. En De seingever van Ann De Craemer, dat zich afspeelt in het wielermilieu. Het Uffizimuseum in Firenze. Ik heb het geluk gehad een deel van het museum te bezoeken dat normaal niet toegankelijk is voor het publiek, de Corridoio Vasariano. Daar hangen zelfportretten van verschillende grootmeesters. Indrukwekkend. Stoeien met mijn vrouw in de maneschijn. In België is dat onmogelijk, maar in Toscane hebben we een terras met uitzicht op de heuvels waar niemand ons kan zien. Erg prikkelend. (lacht)Vrijwel nooit. Die zijn toch redelijk triviaal. Dat is me één keer uit dreigende nood overkomen. Ik was aan het werk in Spanje op 11 september 2001. We zijn toen halsoverkop naar huis gereden, binnendoor om de snelwegen te vermijden. Niemand wist wat er daarna zou gebeuren. In 1976 ben ik in m'n eentje gaan skiën in Roemenië. Ik leerde op het vliegtuig iemand kennen, en we ontdekten dat we daar voor heel weinig geld konden eten in sterrenrestaurants. Alleen: dat ging in tegen de regels van dictator Nicolae Ceausescu. Toen ik terugkwam in mijn hotel was ik als vermist opgegeven bij de Belgische ambassade. Het wielrennen stopt niet omdat Wuyts met vakantie gaat. Ik probeer het dus bij te houden, en maak notities in mijn agenda. Ik doe het mezelf en mijn vrouw niet aan om mijn fameuze steekkaartendoos mee te sleuren. (lacht)Ik heb in mijn hele leven zeker vijf keer petanque gespeeld. Het lukte me soms nog net om mijn ballen tegen het kleinste te mikken. Zeker. Als we tot na middernacht met onze vrienden zitten te praten in het Toscaanse landschap knijp ik me weleens van geluk in mijn wang.