De kans dat Van Avermaet daar aan de start komt, is klein. "Laat ons hopen dat hij erbij is. Ik voel me alvast heel goed en ben klaar voor 'Vlaanderens Mooiste'. Dat liet deze derde plaats duidelijk uitschijnen. Misschien kan ik volgende week nog iets meer?", gaf Matteo Trentin mee. "Alle verwachtingen werden ingelost in deze Gent-Wevelgem. Het werd een zware koers onder gure weersomstandigheden. Ik kon me in het begin van de wedstrijd wat in de luwte houden omdat mijn teamgenoten me heel goed omringden. Ik kon zo mijn goede benen wat sparen. En dan kwam de finale eraan na de laatste beklimming van de Kemmelberg." Die finale werd aangevat met een waar elitegroepje. "Ik ging even kijken wie er allemaal in onze groep zat en wie daarvan de sprinters waren. Ik kwam snel tot de vaststelling dat er een pak snelle mannen bij zaten. Een uitval proberen opzetten had ook geen nut. Iedereen sprong naar iedereen. Logisch, want elke poging kon nu eenmaal de juiste zijn. Elke reactie werd daarom gecounterd en zo naderden we Wevelgem alsmaar meer en meer. Toen Küng nog eens ging, reed ik naar zijn wiel, maar mijn benen stonden toen echt wel op ontploffen. En dan moest de sprint nog komen." (Belga)

De kans dat Van Avermaet daar aan de start komt, is klein. "Laat ons hopen dat hij erbij is. Ik voel me alvast heel goed en ben klaar voor 'Vlaanderens Mooiste'. Dat liet deze derde plaats duidelijk uitschijnen. Misschien kan ik volgende week nog iets meer?", gaf Matteo Trentin mee. "Alle verwachtingen werden ingelost in deze Gent-Wevelgem. Het werd een zware koers onder gure weersomstandigheden. Ik kon me in het begin van de wedstrijd wat in de luwte houden omdat mijn teamgenoten me heel goed omringden. Ik kon zo mijn goede benen wat sparen. En dan kwam de finale eraan na de laatste beklimming van de Kemmelberg." Die finale werd aangevat met een waar elitegroepje. "Ik ging even kijken wie er allemaal in onze groep zat en wie daarvan de sprinters waren. Ik kwam snel tot de vaststelling dat er een pak snelle mannen bij zaten. Een uitval proberen opzetten had ook geen nut. Iedereen sprong naar iedereen. Logisch, want elke poging kon nu eenmaal de juiste zijn. Elke reactie werd daarom gecounterd en zo naderden we Wevelgem alsmaar meer en meer. Toen Küng nog eens ging, reed ik naar zijn wiel, maar mijn benen stonden toen echt wel op ontploffen. En dan moest de sprint nog komen." (Belga)