Vos won nooit eerder de Amstel Gold Race, maar kroonde zich wel al tot wereldkampioen in 2012 op het parcours in en rond Valkenburg. "Het is niet dat ik bezig ben met koersen af te vinken op mijn palmares of zo. Dat gaat niet door mijn hoofd. Alleen ben ik wel heel blij dat ik deze nu ook gewonnen heb. Het is een koers met naam en faam. De grootste wedstrijd bij ons in Nederland. Hier winnen is echt wel mooi." Vos sprintte naar de zege nadat Niewiadoma en Longo Borghini wegreden op de Cauberg, maar iets te veel naar elkaar keken in het slot waardoor de rest terug op het wiel kwam. "Soms moet je een beetje speculeren", gaf Vos toe. "Gokken en hopen dat de situatie verandert en nog wordt rechtgezet. Er zaten ook nog wat 'blokken' in die achtervolgende groep die er bij gebaat waren om hen in te halen en dat gebeurde ook. Dat was mijn geluk en ik kon sprinten." "Al zat ik wel al die hele finale op mijn tandvlees, maar gelukkig had ik nog iets over voor de sprint. Longo Borghini ging aan op links en ik kon net langs haar en mijn sprint aanzetten. Ik voelde de pijn in de benen, maar had gelukkig nog iets in de tank. Demi kwam nog fel opzetten, naast mij, maar niet over mij. Natuurlijk, dat flitst wel even door je hoofd. Ik had deze week ook de beelden gezien van de Brabantse Pijl en daar stak Demi de handen te vroeg in de lucht. Dus dat had ik wel op mijn netvlies. Gelukkig hield ik nog net iets over aan de meet en win ik." "Ik had verwacht dat het een zware wedstrijd zou zijn en dat bleek ook het geval. Nog harder zelfs. Dat heb je vaak op zo'n rondje. Bovendien waren er veel aanvallen van bij de start en viel het eigenlijk nooit echt stil. Ik ben heel blij met deze zege. Het is toch wel speciaal, de Amstel winnen." (Belga)

Vos won nooit eerder de Amstel Gold Race, maar kroonde zich wel al tot wereldkampioen in 2012 op het parcours in en rond Valkenburg. "Het is niet dat ik bezig ben met koersen af te vinken op mijn palmares of zo. Dat gaat niet door mijn hoofd. Alleen ben ik wel heel blij dat ik deze nu ook gewonnen heb. Het is een koers met naam en faam. De grootste wedstrijd bij ons in Nederland. Hier winnen is echt wel mooi." Vos sprintte naar de zege nadat Niewiadoma en Longo Borghini wegreden op de Cauberg, maar iets te veel naar elkaar keken in het slot waardoor de rest terug op het wiel kwam. "Soms moet je een beetje speculeren", gaf Vos toe. "Gokken en hopen dat de situatie verandert en nog wordt rechtgezet. Er zaten ook nog wat 'blokken' in die achtervolgende groep die er bij gebaat waren om hen in te halen en dat gebeurde ook. Dat was mijn geluk en ik kon sprinten." "Al zat ik wel al die hele finale op mijn tandvlees, maar gelukkig had ik nog iets over voor de sprint. Longo Borghini ging aan op links en ik kon net langs haar en mijn sprint aanzetten. Ik voelde de pijn in de benen, maar had gelukkig nog iets in de tank. Demi kwam nog fel opzetten, naast mij, maar niet over mij. Natuurlijk, dat flitst wel even door je hoofd. Ik had deze week ook de beelden gezien van de Brabantse Pijl en daar stak Demi de handen te vroeg in de lucht. Dus dat had ik wel op mijn netvlies. Gelukkig hield ik nog net iets over aan de meet en win ik." "Ik had verwacht dat het een zware wedstrijd zou zijn en dat bleek ook het geval. Nog harder zelfs. Dat heb je vaak op zo'n rondje. Bovendien waren er veel aanvallen van bij de start en viel het eigenlijk nooit echt stil. Ik ben heel blij met deze zege. Het is toch wel speciaal, de Amstel winnen." (Belga)