Net zoals Vlaams minister-president Jan Jambon in Kortrijk, blikte ook Vlaams parlementsvoorzitter Liesbeth Homans in haar 11 juli-boodschap terug op de "zware tol" van anderhalf jaar coronacrisis. Maar dankzij het succes van de vaccinatiecampagne is er ook licht aan het einde van de tunnel. De coronacrisis heeft volgens Homans ook de "zwakheden en beperkingen" van onze staatsstructuur blootgelegd. "Ons land heeft in zijn huidige vorm de limieten absoluut bereikt", aldus Homans. Een uitspraak met een echo naar Yves Leterme die in 2008 al liet optekenen dat "het federale overlegmodel op zijn limieten botst". Verschillende parlementen hebben intussen een initiatief genomen om (de toekomst van) het Belgische staatsmodel onder de loep te nemen. In het Vlaams Parlement buigt de Werkgroep Institutionele Zaken zich al enkele maanden over die kwestie. Homans wil daarbij zelf duidelijk loskomen van de "symbolenstrijd" en "dogma's". Zij suggereert een pragmatische aanpak: "Wat kan beter en efficiënter in een vereenvoudigde en logische staatsstructuur? Daar heeft iedereen in dit land immers baat bij", klinkt het. Maar in afwachting van die volgende stap in de staatshervorming moet Vlaanderen volgens Homans zelf durven nadenken over interne hervormingen, bijvoorbeeld op bestuurlijk vlak. Zo denkt Homans aan meer bevoegdheden voor de steden en gemeenten, die een belangrijke rol gespeeld hebben bij de aanpak van de coronacrisis. Ook een vermindering van het aantal politieke mandaten moet volgens Homans kunnen. Ze kijkt ook naar haar eigen halfrond met 124 parlementsleden voor 6,6 miljoen Vlamingen. "Een vermindering van het aantal parlementsleden mag absoluut geen taboe zijn, integendeel. Uiteraard moet het aantal parlementsleden wel in verhouding staan tot de omvang van de bevoegdheden. Ook dat is een oefening in goed bestuur", aldus Homans. De piste van een vermindering van het aantal parlementsleden is niet helemaal nieuw. Zo stond het idee ook al bij de Vlaamse regeringsvorming in de informateursnota van informateur Bart De Wever. Het idee belandde uiteindelijk niet in het Vlaamse regeerakkoord. (Belga)

Net zoals Vlaams minister-president Jan Jambon in Kortrijk, blikte ook Vlaams parlementsvoorzitter Liesbeth Homans in haar 11 juli-boodschap terug op de "zware tol" van anderhalf jaar coronacrisis. Maar dankzij het succes van de vaccinatiecampagne is er ook licht aan het einde van de tunnel. De coronacrisis heeft volgens Homans ook de "zwakheden en beperkingen" van onze staatsstructuur blootgelegd. "Ons land heeft in zijn huidige vorm de limieten absoluut bereikt", aldus Homans. Een uitspraak met een echo naar Yves Leterme die in 2008 al liet optekenen dat "het federale overlegmodel op zijn limieten botst". Verschillende parlementen hebben intussen een initiatief genomen om (de toekomst van) het Belgische staatsmodel onder de loep te nemen. In het Vlaams Parlement buigt de Werkgroep Institutionele Zaken zich al enkele maanden over die kwestie. Homans wil daarbij zelf duidelijk loskomen van de "symbolenstrijd" en "dogma's". Zij suggereert een pragmatische aanpak: "Wat kan beter en efficiënter in een vereenvoudigde en logische staatsstructuur? Daar heeft iedereen in dit land immers baat bij", klinkt het. Maar in afwachting van die volgende stap in de staatshervorming moet Vlaanderen volgens Homans zelf durven nadenken over interne hervormingen, bijvoorbeeld op bestuurlijk vlak. Zo denkt Homans aan meer bevoegdheden voor de steden en gemeenten, die een belangrijke rol gespeeld hebben bij de aanpak van de coronacrisis. Ook een vermindering van het aantal politieke mandaten moet volgens Homans kunnen. Ze kijkt ook naar haar eigen halfrond met 124 parlementsleden voor 6,6 miljoen Vlamingen. "Een vermindering van het aantal parlementsleden mag absoluut geen taboe zijn, integendeel. Uiteraard moet het aantal parlementsleden wel in verhouding staan tot de omvang van de bevoegdheden. Ook dat is een oefening in goed bestuur", aldus Homans. De piste van een vermindering van het aantal parlementsleden is niet helemaal nieuw. Zo stond het idee ook al bij de Vlaamse regeringsvorming in de informateursnota van informateur Bart De Wever. Het idee belandde uiteindelijk niet in het Vlaamse regeerakkoord. (Belga)