Op 30 augustus jongstleden publiceerde het wetenschappelijk toptijdschrift Science een vrij korte brief die werd ondertekend door 128 wetenschappers en natuurbeschermers. De titel van het schrijven was: 'Trophy hunting bans imperil biodiversity'. De basisstelling luidde dat het verbieden van trofeejacht schadelijk kan zijn voor de biodiversiteit. Jacht zou namelijk gunstig kunnen zijn voor de bescherming van bedreigde dieren. Het spreekt voor zich dat jagerskringen het bericht triomfantelijk verspreiden: het sterkt hen in hun overtuiging dat ze een zegen zijn voor de natuur.
...

Op 30 augustus jongstleden publiceerde het wetenschappelijk toptijdschrift Science een vrij korte brief die werd ondertekend door 128 wetenschappers en natuurbeschermers. De titel van het schrijven was: 'Trophy hunting bans imperil biodiversity'. De basisstelling luidde dat het verbieden van trofeejacht schadelijk kan zijn voor de biodiversiteit. Jacht zou namelijk gunstig kunnen zijn voor de bescherming van bedreigde dieren. Het spreekt voor zich dat jagerskringen het bericht triomfantelijk verspreiden: het sterkt hen in hun overtuiging dat ze een zegen zijn voor de natuur.De brief stipuleerde dat er vooral in Afrika meer land beschermd wordt voor trofeejacht dan voor natuurbescherming. Hij stelde dat bedreigde diersoorten kunnen profiteren van de bescherming van land voor trofeejacht, omdat ze dan minder gemakkelijk ten prooi vallen aan stropers en in principe populatievriendelijk worden beheerd. Lokale mensengemeenschappen zouden een graantje meepikken van de inkomsten die de praktijk genereert. De brief sloot af met de zin dat sommige mensen, inbegrepen een aantal van de ondertekenaars, trofeejacht 'weerzinwekkend' vinden, maar dat je de voordelen voor de biodiversiteit moet laten primeren boven de persoonlijke emoties. Het schrijven lokte een storm van protest en een stroom van reacties uit. Eind oktober publiceerde Science zes van die reacties, ondertekend door in totaal meer dan 150 wetenschappers en natuurbeschermers, sommige uit dezelfde instituten als de ondertekenaars van de oorspronkelijke brief. Een aantal van hen was ronduit kwaad. De laatste zin van de laatste gepubliceerde brief luidde: 'Naast de rationele argumenten is de meest aangewezen reactie op de brief woede.'De rationele tegenargumenten illustreren dat de wetenschap lang niet klaar is met de vraag of trofeejacht gunstig is voor het behoud van bedreigde dieren. Dat zal her en der wel het geval zijn, maar de kwestie is of het een algemeen gegeven is. Je zou het voorzichtigheidsprincipe kunnen laten spelen: zolang niet zeker is dat er geen negatieve effecten zijn, laat je trofeejacht niet toe. Sommige studies die de kwestie te velde onderzochten, vonden geen effect, laat staan een positief. Effecten voor een populatie kunnen zelfs negatief zijn, bijvoorbeeld door systematisch de grootste dieren (de grootste trofeeën) uit een populatie te liquideren. Dat kan de genetische samenstelling van en het hiërarchisch welzijn in een populatie verstoren. Trofeejacht kan dieren uit hun beschermde omgeving halen, zoals gebeurde met Cecil de leeuw, die op 2 juli 2015 uit zijn natuurreservaat in Zimbabwe werd gelokt om net daarbuiten doodgeschoten te worden door een rijke Amerikaanse tandarts. Trofeejacht kan georganiseerd worden door criminele bendes. Onderzoek wees uit dat de voordelen voor lokale gemeenschappen vooral bescheiden zijn, als ze er al zijn. Uit de rationele reacties volgt duidelijk dat er veel onzekerheid heerst over het effect van trofeejacht op diergemeenschappen. Zomaar poneren dat het voordelig is, zoals jagers doen, is niet correct.Een belangrijk argument dat in de brieven naar voren wordt geschoven, is dat in deze discussie niet alleen wetenschappelijke argumenten mogen spelen, maar dat er ook een moreel debat moet worden gevoerd. 'Wetenschap kan risico's in kaart brengen, maar kan ons niet vertellen of die risico's aanvaardbaar zijn en volgens welke waarden ze moeten worden beoordeeld', luidde het. 'Wilde dieren hebben een basisrecht op bestaan, onafhankelijk van het menselijk bestaan en van menselijke interesses', luidde het elders. 'Het intentioneel doden van dieren om te voldoen aan de grillen van rijke individuen is verwerpelijk. Geen enkel potentieel voordeel voor de mensheid, zelfs geen enkel eventueel voordeel voor de dieren zelf, verantwoordt het ondermijnen van de morele basis voor bescherming van de natuur op onze aarde.'In één brief werd er voor gepleit dat het verwijderen van mensen uit natuurgebieden, desnoods manu militare, mogelijk moet zijn om de kans op overleving van bedreigde dieren en planten te verhogen. Ook dat streven genereert ethische beslommeringen waarover gedebatteerd moet kunnen worden. De hamvraag is in welke mate belangen van dieren mogen of moeten worden losgekoppeld van belangen van mensen. Het debat is bij ons erg actueel nadat Jan Loos van de vereniging Welkom Wolf twee foto's van een wolvenjacht uit 2016 in Kirgizië koppelde aan de dood van onze wolvin Naya. Je ziet zes mannen triomfantelijk bij een dode wolvin, waarbij één van hen een nog levende welp boven zijn dode moeder houdt. Volgens de Russische site die de foto's publiceerde, zouden er later nog vijf jongen verdelgd worden. Het verhaal wint aan relevantie, omdat Naya waarschijnlijk gedood werd vlak nadat ze van haar eerste jongen was bevallen.Loos koppelde de beelden in een publiek bericht aan een verhaal dat wij de jongste maand ook een paar keer te horen en te lezen kregen, namelijk dat de voorzitter van de jagersgroep die de jachtrechten heeft op een deel van het territorium van Naya en haar man August, enkele maanden geleden met een naast familielid in Kirgizië op wolven zou gaan jagen zijn. Hij zou dat verantwoord hebben met de boodschap dat ze 'de lokale herders zouden gaan helpen'. Van de man hebben wij verschillende foto's gekregen, waarop hij poseert met een trofeedier dat hij in het buitenland schoot (maar er is geen wolf bij). De Hubertus Vereniging Vlaanderen (zeg maar de jagerslobby) reageerde woedend op het bericht van Loos, onder meer met de stelling dat de beelden van de wolvenjacht afkomstig waren van een 'legale activiteit'. Dat is best mogelijk, maar ze stralen wel een compleet gebrek aan respect voor de dieren uit. Je kunt je in ieder geval afvragen of een wolvin als Naya, die bij ons onvoorwaardelijke bescherming genoot, gediend is met het gegeven dat ze haar territorium moet delen met volk dat elders geen respect voor haar soort etaleert. Zeker omdat Vlaamse jagers overwegend anti-wolf zijn - en dat is nog beleefd geformuleerd. Als de Vlaamse overheid, met op kop de bevoegde minister Zuhal Demir (N-VA), het echt meent met de bescherming van de wolf laat ze haar Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) de jachtrechten intrekken voor het gebied waar wolf August momenteel wacht op een nieuwe vrouw, op zijn minst tot duidelijk is wat er met Naya is gebeurd. De verwachting is nog altijd dat de dader/daders gevat en veroordeeld zullen worden. Maar mocht dat toch moeilijk liggen, kan het gegeven dat er niet meer zou mogen worden gejaagd in het gebied een stimulans zijn voor sommige jagers om de omerta te doorbreken. Het zou ook de controle op stroperij door jagers in het gebied vergemakkelijken. Het zou in ieder geval pijnlijk zijn, indien de dader/daders van het onverkwikkelijke gebeuren rond Naya er weg mee zouden komen. Dat moet ten allen prijze worden vermeden.