1. Tik op de vingers
...

1. Tik op de vingers De Europese Commissie bekeek de begrotingsplannen van de lidstaten voor 2020. Wat Europa daarvan vindt, is tegenwoordig belangrijker dan wat de nationale parlementen daarvan vinden. Dat is democratisch onverteerbaar, toch is het zo.De Europese Commissie tikt België op de vingers en spoort ons aan om aan meer inspanningen te leveren om het structureel tekort op de begroting terug te dringen. Ons land diende een begroting in met voorlopige twaalfden, aangezien de federale regering in lopende zaken is. 'Voorlopige twaalfden' wil zeggen dat de overheid per maand niet meer mag uitgeven dan één twaalfde van de begroting van vorig jaar. Europa vindt dat niet ambitieus genoeg.'Het probleem is dat de uitgaven volgend jaar veel te fors stijgen', zegt de Commissie. Er is een stijging van 4,7 procent gepland, terwijl de maximaal toegelaten stijging 1,6 procent is. Dat is een verschil van pakweg 6 miljard euro.Ook Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal kregen net als België een aanmaning. Niet voor de eerste keer behoort België dus bij de zogenaamde Club Med-landen, die het niet zo nauw nemen met de begroting. Dat is niet de club waar je bij wilt horen als het over overheidsfinanciën en dus belastinggeld gaat.Nadat Europa België de oren had gewassen over de begrotingsplannen, was federaal minister van Financiën Alexander De Croo (Open VLD) er als de kippen bij om dat als een 'wake-upcall' te bestempelen. Hij wees erop dat 2019 al een 'verloren begrotingsjaar' is en 2020 mag dat niet nog eens zijn. 'Maar dan hebben we tegen eind dit jaar een volwaardige regering nodig', aldus De Croo.Goed geprobeerd van de minister van Financiën, maar zoals de hoofdredacteur van ons zusterblad Trends, Daan Killemaes, al opmerkte op twitter: 'Het gat in de hand van de overheid heeft veel dieperliggende oorzaken dan wel of geen federale regering.'Het is dan ook al te makkelijk van een minister die sinds 2012 onafgebroken in de federale regering zit om nu uit bezorgdheid voor de overheidsfinanciën iedereen aan te manen tot spoed bij de regeringsvorming. Hij had er beter voor gezorgd dat de regeringen waar hij deel van uitmaakte de nodige ingrepen hadden gedaan om onze overheidsfinanciën opnieuw gezond te maken. Wat ze ook hadden beloofd. Maar niet deden.Ondertussen moet de federale regeringsvorming vijf maanden na de stembusgang nog steeds beginnen. Op aandringen van de net verkozen PS-voorzitter Paul Magnette nodigen preformateurs Geert Bourgeois (N-VA) en Rudy Demotte (PS) nog eens Groen en Ecolo uit. Ze moeten nog eens aftoetsen of een paars-groene coalitie (socialisten, liberalen en groenen) mogelijk is.Dit is merkwaardig, want de informateurs Johan Vande Lanotte (SP.A) en Didier Reynders (MR) hadden tijdens hun maandenlange rondgang al nagegaan of een paars-groene coalitie mogelijk was. Zij moesten concluderen dat daar geen enthousiasme voor bestond. Zij zagen paars-geel (socialisten, liberalen en N-VA) als enig haalbare coalitie.Bourgeois en Demotte doen dus het werk van Vande Lanotte en Reynders nog eens over, al is onduidelijk waarom zij tot een andere conclusie zouden komen. Het rondje dat Bourgeois en Demotte nu lopen is niet meer dan cinema. En wel slechte cinema. Het dient om Magnette wat meer tijd te gunnen eer hij met de N-VA aan tafel kan schuiven, zonder al te veel gezichtsverlies te lijden voor zijn achterban. Het land schiet er niets mee op.De bevolking heeft ondertussen al lang afgehaakt bij het verhaal van de federale regering, net zoals de ex-ministers Kris Peeters (CD&V), Wouter Beke (CD&V), Didier Reynders (MR) en zelfs premier Charles Michel (MR). Het zal nog even duren, maar misschien zijn nieuwe verkiezingen de enige manier om uit de huidige federale impasse te raken.Waarom wil de CD&V zich absoluut kronen tot kampioen in de discipline 'zichzelf in de voet schieten'? Nauwelijks waren de zeven kandidaten bekend die Wouter Beke willen opvolgen als voorzitter van de CD&V, of ze kregen van de partijtop het verzoek om te ijveren voor een oplossing voor Arco. Los van de vraag wie precies die partijtop is, nu Wouter Beke het pand verliet, hoe groot kan de drang tot zelfvernietiging zijn bij een politieke partij?Acht jaar na de feiten blijft de CD&V vechten voor een vergoeding voor de 800.000 Arco-coöperanten, die hun geld hebben verloren bij de val van Dexia. De CD&V wil dat de overheid hen vergoed en we schreven al meer dan een jaar geleden in Knack dat de partij zich daarmee in de vernieling reed. Vlak voor de verkiezing maakte ze zich bij monde van Kris Peeters nog steeds sterk dat de regering die momenteel zou moeten gevormd worden voor die vergoeding zou zorgen. Hoe vaak kan men een loze belofte herhalen?Een vergoeding van de Arco-gedupeerden zal in de eerste plaats moeten komen van Beweging.net (het vroegere ACW), want Arco was een financieringsvehikel van die christelijke werknemersorganisatie en zij draagt in dit aanslepende dossier ook de grootste verantwoordelijkheid. De CD&V-top durft dat nog steeds niet hardop te zeggen, ook niet nu het ACW al vele keren duidelijk heeft gemaakt dat de CD&V niet meer haar uitverkoren politieke partij is. De christelijke vakbond ACV, wezenlijk onderdeel van beweging.net, riep zelfs op om niet meer voor de CD&V te stemmen. Waarom blijft de CD&V kiezen voor de vernedering?De CD&V-top vergiftigt nu de verkiezingen van een nieuwe partijvoorzitter door de kandidaten op te dragen om te ijveren voor een politieke oplossing van het Arco-dossier. In plaats van zich bezig te houden met de toekomst van de partij, moeten alle kandidaat-voorzitters nu energie steken in en zich uitspreken over een oud dossier. Wat voor zin heeft het om zich te moeten profileren over een verloren zaak als Arco, als de toekomst van de partij zelf op het spel staat? CD&V-Kamerlid Jef Van den Bergh vatte het allemaal samen in een tweet: 'Ja, het was hoog tijd om nog eens goed in eigen voet te schieten...'. Daarna volgde hashtag 'wtf', wat staat voor what the fuck. Inderdaad, wat bezielt de CD&V? Wil ze er echt alles aan doen om onder de kiesdrempel te belanden en totaal irrelevant te worden?