1. Knikken

'Als een onvervalste punker heeft hij (Trump) zelf met zijn norm vervagend, grensoverschrijdend en onfatsoenlijk gedrag zijn middelvinger opgestoken naar de Amerikaanse democratie. Zijn aanhang deed opgejut, of moet ik zeggen 'opgetweet', hetzelfde. Een president onwaardig. Een loser in alle betekenissen van het woord.'
...

Het is altijd fascinerend om te zien hoe onze parlementsleden bevlogen debatteren over zaken waarover ze niets in de melk te brokkelen hebben. Terwijl ze zwijgen en knikken als het gaat over zaken waarover ze wél iets te zeggen hebben en zelfs iets zouden moeten zeggen. Dat was afgelopen week weer het geval toen in de Kamer werd gedebatteerd over de bestorming van Capitol Hill door Trump-aanhangers. De grote woorden werden bovengehaald, een parlementslid noemde Trump daarbij zelfs 'een onvervalste punker'. Een voorbeeld van hoe hol de verklaringen wel waren. En tussendoor gebruikten de regeringspartijen het debat om de N-VA aan te vallen, terwijl de N-VA de regering en vooral Groen hekelde. We debatteren wel in ons parlement over wat er schort aan een democratie die 6000 kilometer buiten onze grenzen ligt, maar het eerste serieuze parlementaire debat over onze democratie moet nog worden gevoerd. Over de inperking van fundamentele vrijheden, bijvoorbeeld. Zoals het instellen van de avondklok. Er mag ook best eens worden gedebatteerd over de werking van ons parlement zelf, waar veel te weinig over zaken wordt gediscussieerd die er écht toe doen en waar ze wél over bevoegd is. En over onze slecht werkende instellingen. Over het functioneren van politieke partijen die elkaar liever schaak zetten dan een inhoudelijke discussie te voeren. Over het algemeen belang dat vaak ondergeschikt is aan het partijbelang. Over de parlementsleden die zich geen eigen mening mogen vormen maar zich moeten houden aan de partijrichtlijnen. Over de onwelvoeglijke financiering van de politieke partijen. Het is maar een kleine greep. Maar nee, het is veel makkelijker om het te hebben over de broze democratie in de VS en tussendoor de politieke tegenstander te tackelen, zeker als de televisiecamera's draaien. Het toont precies aan waar het in onze democratie aan mangelt.Ondertussen zwelt de kritiek over de vaccinatiestrategie om het coronavirus te bedwingen aan. Het gaat te traag, niet alleen in vergelijking met Israël en Groot-Brittannië, maar ook als we kijken naar Denemarken en Duitsland. En Nederland mag dan wel na ons begonnen zijn met inenten, ze lijken daar nu toch een versnelling hoger te schakelen. Bovendien worden daar de zorgverleners, die dagelijks riskeren in contact te komen met het coronavirus en essentieel zijn om de gezondheidszorg draaiende te houden, nu ook al gevaccineerd. Bij ons komen zij pas volgende maand aan de beurt. Over onze trage start zei minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (SP.A): 'We zijn voorzichtig.' Over wie er voorrang moet krijgen bij vaccineren heet het dat 'de vaccinatievolgorde al even geleden is bepaald, dus we gaan die niet ad hoc veranderen. De volgorde is gebaseerd op adviezen van de taskforce, en die heeft op haar beurt alle adviezen van de WHO en Hoge Gezondheidsraad doorgenomen. We blijven er dus achter staan om eerst de bewoners in de woonzorgcentra te vaccineren, met in navolging daarvan het zorgpersoneel, met meteen op de volgende plaats het ziekenhuispersoneel.'Jean-Michel Dogné, hoofd van de dienst farmacie van de Universiteit Namen en verbonden aan het federaal geneesmiddelenagentschap FAGG, vindt dat er te veel wordt gefocust op wie wanneer begint te vaccineren. 'In een marathon kun je vanaf de eerste kilometer beginnen te sprinten, maar daarom ben je niet de eerste aan de finish. Van belang is of we als eerste 70 procent van de bevolking inenten.' Als 70 procent van de bevolking is ingeënt, spreken virologen van groepsimmuniteit, voldoende mensen hebben dan het vaccin zodat het virus zich niet meer kan verspreiden.Elke dag sterven er nog 65 mensen aan corona en Marc Noppen, directeur van het UZ Brussel, vergelijkt dat met 'een klein lijnvliegtuig dat neerstort. Elke dag dat we vroeger kunnen beginnen (met vaccineren), redden we dus mensenlevens.' Of we bij de eersten zullen zijn waar 70 procent van de bevolking is gevaccineerd, weten we pas over enkele maanden. De gevolgen van de trage start, merken we elke dag.Ondertussen neemt de daling van de coronacijfers af, mensen zijn terug uit vakantie en de scholen zijn weer open. We staan dan ook voor cruciale weken en Steven Van Gucht, viroloog bij Sciensano, vreest 'dat de cijfers in het best mogelijke scenario eerder zullen stabiliseren dan nog dalen'. Dat wil dus zeggen dat in elk ander scenario de cijfers eerder opnieuw zullen stijgen. En dat een derde golf om de hoek loert.Ondertussen zijn in de ons omringende landen zwaardere maatregelen van kracht dan bij ons. Onze verantwoordelijken denken dat wij ook zonder strengere maatregelen een derde golf kunnen vermijden. Het is bang afwachten of we voor de zoveelste keer tijdens deze coronacrisis niet weer achter de feiten zullen aanlopen.