"Het nummer 4 is gedaan", verwijst Kompany naar zijn rugnummer. "Nieuwe stap, nieuw hoofdstuk. Het was het moment voor mij. Ik denk dat we allemaal een beetje verrast zijn door de timing, maar dat we allemaal wel wisten dat dit het doel was. Ik denk dat het belangrijkste, voor de ploeg, voor de spelers, voor iedereen, is dat de zaken duidelijk zijn. En voor mezelf kwam ik redelijk snel tot de conclusie dat ik moest stoppen. Ik moest de sprong wagen. Voor mij is het project Anderlecht belangrijker dan het individu Kompany. Ik ben all-in met alles wat ik heb in het project. En ik heb honger en ben klaar. Ik ga er volle bak voor om ze zo snel mogelijk zo hoog te krijgen als waar ze moeten zijn." "Mijn emotie is een emotie die volledig gericht is naar de toekomst. Een gevoel van ambitie, van goed te willen doen, van te doen dromen. Geen spijt hebben. De wil om het beter te willen doen dan een Anderlecht dat gewoon 'goed' is." "In mijn hoofd is het ook een bevrijding nu. Ik heb geen spijt, niks. Gewoon ambitie en goesting. Ik heb eigenlijk een knop omgedraaid, omdat ik weet dat ik helder moet zijn. Het moet in het belang zijn van de groep, van de spelers. En dit is volgens mij de plaats waar ik het meest ga bijdragen. Elke week daar zijn, in goede en slechte tijden. Winnen met mooi voetbal. Talent kunnen omvormen in kwaliteit. Het beste halen uit elke training elke dag. Ik heb zoveel energie. En nu kan ik me niet meer blesseren", lacht Kompany. "Ik kan één ding zeggen: ik heb goed geluisterd, goed gekeken. En ik denk dat Frankie Vercauteren me op alle mogelijke manieren heeft ondersteund. Hij is iemand op wie ik geweldig heb kunnen rekenen. Hij heeft me begeleid als jonge speler en nu als jonge coach. We hebben zoveel respect voor elkaar. Uiteindelijk ben ik nu tot op een punt gekomen waar ik alleen maar dankbaar kan zijn." (Belga)

"Het nummer 4 is gedaan", verwijst Kompany naar zijn rugnummer. "Nieuwe stap, nieuw hoofdstuk. Het was het moment voor mij. Ik denk dat we allemaal een beetje verrast zijn door de timing, maar dat we allemaal wel wisten dat dit het doel was. Ik denk dat het belangrijkste, voor de ploeg, voor de spelers, voor iedereen, is dat de zaken duidelijk zijn. En voor mezelf kwam ik redelijk snel tot de conclusie dat ik moest stoppen. Ik moest de sprong wagen. Voor mij is het project Anderlecht belangrijker dan het individu Kompany. Ik ben all-in met alles wat ik heb in het project. En ik heb honger en ben klaar. Ik ga er volle bak voor om ze zo snel mogelijk zo hoog te krijgen als waar ze moeten zijn." "Mijn emotie is een emotie die volledig gericht is naar de toekomst. Een gevoel van ambitie, van goed te willen doen, van te doen dromen. Geen spijt hebben. De wil om het beter te willen doen dan een Anderlecht dat gewoon 'goed' is." "In mijn hoofd is het ook een bevrijding nu. Ik heb geen spijt, niks. Gewoon ambitie en goesting. Ik heb eigenlijk een knop omgedraaid, omdat ik weet dat ik helder moet zijn. Het moet in het belang zijn van de groep, van de spelers. En dit is volgens mij de plaats waar ik het meest ga bijdragen. Elke week daar zijn, in goede en slechte tijden. Winnen met mooi voetbal. Talent kunnen omvormen in kwaliteit. Het beste halen uit elke training elke dag. Ik heb zoveel energie. En nu kan ik me niet meer blesseren", lacht Kompany. "Ik kan één ding zeggen: ik heb goed geluisterd, goed gekeken. En ik denk dat Frankie Vercauteren me op alle mogelijke manieren heeft ondersteund. Hij is iemand op wie ik geweldig heb kunnen rekenen. Hij heeft me begeleid als jonge speler en nu als jonge coach. We hebben zoveel respect voor elkaar. Uiteindelijk ben ik nu tot op een punt gekomen waar ik alleen maar dankbaar kan zijn." (Belga)