Het KCE ging na waarom personen met een psychiatrische aandoening, zoals schizofrenie, een ernstige depressie of een psychotische of bipolaire aandoening, meer kans maken op vroegtijdig overlijden, en moeilijker toegang hebben tot gezondheidszorg dan de algemene bevolking. Het voerde daarom kwalitatief onderzoek uit bij patiënten en zorgteams in een residentiële psychiatrische zorgcontext. Een eerste bevinding is dat zowel patiënten als psychiatrische zorgverleners het gevoel hebben dat ze vooroordelen ondervinden bij andere zorgverleners. "Zij schrijven dit toe aan een gevoel van onbehagen jegens de psychiatrische zorg door een gebrek aan kennis en vertrouwen. Psychiatrische zorgverleners, op hun beurt, erkennen gemakkelijk dat zij zich onvoldoende bekwaam voelen in somatische zorg", zegt het KCE in een persbericht. Het pleit ervoor om een 'holistische' of allesomvattende visie te integrereren in het curriculum van zorgverleners. Daarnaast blijkt dat de organisatie van de lichamelijke zorg te lijden heeft onder administratieve en financiële beperkingen. Zo doen veel psychiatrische ziekenhuizen een beroep op huisartsen voor de verzorging van de lichamelijke gezondheid van hun patiënten, maar is de huidige financiering daarvan ontoereikend om naast de lichamelijke verzorging van elke patiënt ook het bijhouden van een medisch dossier, de deelname aan teamvergaderingen, en andere taken te garanderen. Ook zouden er onvoldoende verpleegkundigen beschikbaar zijn. Het KCE wijst erop dat alle internationale richtlijnen het erover eens zijn dat de tweedeling tussen lichamelijke en geestelijke gezondheid "achterhaald" is. Psychiatrische ziekenhuisopname moet worden gezien als een tijd en plaats waar het hoofddoel is om de algemene gezondheid van de patiënt te verbeteren, in een geest van herstel en empowerment, klinkt het. Er worden daarom enkele mogelijkheden tot verbetering voorgesteld. Zo beveelt het KCE aan dat iedere patiënt die in een psychiatrische setting wordt opgenomen een individueel 'behandelings- en nazorgplan' krijgt, dat zowel geestelijke als lichamelijke zorg omvat. Bovendien beschouwt het KCE de huidige hervormingen van de nomenclatuur en financiering van ziekenhuizen als een "mogelijke opportuniteit" om de situatie te veranderen. (Belga)

Het KCE ging na waarom personen met een psychiatrische aandoening, zoals schizofrenie, een ernstige depressie of een psychotische of bipolaire aandoening, meer kans maken op vroegtijdig overlijden, en moeilijker toegang hebben tot gezondheidszorg dan de algemene bevolking. Het voerde daarom kwalitatief onderzoek uit bij patiënten en zorgteams in een residentiële psychiatrische zorgcontext. Een eerste bevinding is dat zowel patiënten als psychiatrische zorgverleners het gevoel hebben dat ze vooroordelen ondervinden bij andere zorgverleners. "Zij schrijven dit toe aan een gevoel van onbehagen jegens de psychiatrische zorg door een gebrek aan kennis en vertrouwen. Psychiatrische zorgverleners, op hun beurt, erkennen gemakkelijk dat zij zich onvoldoende bekwaam voelen in somatische zorg", zegt het KCE in een persbericht. Het pleit ervoor om een 'holistische' of allesomvattende visie te integrereren in het curriculum van zorgverleners. Daarnaast blijkt dat de organisatie van de lichamelijke zorg te lijden heeft onder administratieve en financiële beperkingen. Zo doen veel psychiatrische ziekenhuizen een beroep op huisartsen voor de verzorging van de lichamelijke gezondheid van hun patiënten, maar is de huidige financiering daarvan ontoereikend om naast de lichamelijke verzorging van elke patiënt ook het bijhouden van een medisch dossier, de deelname aan teamvergaderingen, en andere taken te garanderen. Ook zouden er onvoldoende verpleegkundigen beschikbaar zijn. Het KCE wijst erop dat alle internationale richtlijnen het erover eens zijn dat de tweedeling tussen lichamelijke en geestelijke gezondheid "achterhaald" is. Psychiatrische ziekenhuisopname moet worden gezien als een tijd en plaats waar het hoofddoel is om de algemene gezondheid van de patiënt te verbeteren, in een geest van herstel en empowerment, klinkt het. Er worden daarom enkele mogelijkheden tot verbetering voorgesteld. Zo beveelt het KCE aan dat iedere patiënt die in een psychiatrische setting wordt opgenomen een individueel 'behandelings- en nazorgplan' krijgt, dat zowel geestelijke als lichamelijke zorg omvat. Bovendien beschouwt het KCE de huidige hervormingen van de nomenclatuur en financiering van ziekenhuizen als een "mogelijke opportuniteit" om de situatie te veranderen. (Belga)