Mahdi - die nationale bekendheid verwierf toen hij twee jaar geleden (samen met zijn hond Pamuk) deelnam aan 'De Slimste Mens' - is al de vierde kandidaat om Wouter Beke op te volgen aan het hoofd van de partij.

Eerder stelden Katrien Partyka, Vincent Van Peteghem en Raf Terwingen zich kandidaat. De eerste ronde vindt plaats op 17 november, de resultaten van een eventuele tweede ronde zijn op 6 december gekend. Andere gegadigden hebben nog tot maandagochtend om hun kandidatuur in te dienen. Onder meer de namen van de baas van de Zeebrugse haven Joachim Coens en Febelfin-topman Karel Van Eetvelt circuleren, net als die van Kamerlid Hendrik Bogaert en federaal minister Pieter De Crem.

Op Facebook schrijft Mahdi waarom hij het roer wil overnemen bij de christendemocraten.

De partij staat op een keerpunt. Groeien of wegzakken, volkspartij of partij zonder volk. Wie denkt dat het dieptepunt op 26 mei werd bereikt, die dwaalt. Het dieptepunt voor iedere partij, is een partij die ophoudt te bestaan. De voorbije maanden sprak menig analist zich al uit over het voortbestaan van onze partij. Geef ze op basis van de naoorlogse geschiedenis van de christendemocratie in Vlaanderen maar ongelijk.

En toch is dat net wat ik samen met jullie wil doen, hen ongelijk geven. Omdat ik overtuigd ben dat CD&V opnieuw kan inspireren, werven en overtuigen. Dat bewijzen heel wat van onze lokale besturen en militanten iedere dag en iedere verkiezing opnieuw. Meestal dankzij hun engagement, helaas soms ondanks de negatieve perceptie die over de partij heerst. Het is tijd om die perceptie radicaal om te keren. CD&V moet een partij zijn waarvan de leden hun lidmaatschap met trots durven uitdragen. Waar nieuwe leden niet overtuigd moeten worden ondanks het grijze imago van CD&V, maar dankzij de inspirerende christendemocratische visie die we uitstralen.

Een visie die de problemen durft aan te pakken. Niet via een overheid die alles in wetteksten giet, betuttelt of oplegt. Christendemocraten geloven dat er tussen een efficiënte overheid en het individu nog een derde en belangrijke speler is die de samenleving kleurt: vrienden, gezinnen, verenigingen, gemeenschappen en middenveldorganisaties. Het zijn zij die als bindmiddel de samenleving moeten kleuren en dragen. Vandaag meer dan ooit. De realiteit is dat in deze digitaal verbonden wereld, we ons nog nooit zo vaak alleen hebben gevoeld. Uit onderzoek blijkt dat jongeren eenzaamheid als hun grootste zorg aangeven en senioren voelen zich maar al te vaak aan hun lot overgelaten. Onze samenleving heeft nood aan meer intergenerationele solidariteit. Het is niet dat de mens dat niet wil, het is dat we het hen verdomd moeilijk maken. Want het leven is druk, soms te druk.

Een beter evenwicht vinden tussen werk en gezin is onze christendemocratische verantwoordelijkheid. Daar zijn de voorbije jaren al stappen in gezet en gelukkig maar. Geen land waar meer mensen antidepressiva slikken of waar de burn-out cijfers zo snel stijgen. En toch zullen we allemaal moeten werken, of onze sociale welvaartsstaat is niet langer houdbaar. Die veranderende arbeidsmarkt moeten we omarmen, maar laat het gepaard gaan met ouderschapsmodellen zoals bij onze Scandinavische gidslanden. En laat dat werk mensen uit de armoede helpen. De "C" in CD&V is fundamenteel verbonden met Rerum Novarum, de encycliek die sinds 1891 katholieken, maar vandaag ook christendemocraten moet blijven inspireren. Solidariteit met de allerzwaksten, het moet duidelijker kleven aan ons DNA.

De "C" is natuurlijk nog meer dan dat. In een wereld waarin ontmenselijking het nieuwe normaal lijkt te worden, mag de C wat duidelijker ingevuld worden. Een wereld waarin de breuklijn van weleer tussen katholieken en vrijzinnigen is geëvolueerd in een breuklijn tussen het recht op spiritualiteit in de samenleving versus de eis de samenleving neutraal te maken. Waar lessen godsdienst onder druk komen te staan en spiritualiteit bijna in de taboesfeer belandt. Het is onze taak om ervoor te zorgen dat mensen niet naast maar met elkaar leven, gelovig of niet-gelovig. En geloofsgemeenschappen helpen om zich te emanciperen in de strijd tegen buitenlandse invloeden.

Want in die strijd tegen radicalen, moeten wij radicaal reageren. Tegen alle groepen die zich keren tegen ons samenlevingsmodel. De wereldwijde polarisering van de samenleving neemt gevaarlijke proporties aan. Voor een partij als de onze, waarvan artikel 1 van onze statuten "Iedere mens telt" is, moeten wij veel duidelijker het antigif zijn. Noem het rode lijnen of Chinese muren, maar bewaken moeten we ze. Door onze samenleving te versterken en iedereen aan te sporen daar de nodige moeite voor te doen. Omdat ook dat vintage christendemocratie is.

Net zoals rentmeesterschap dat is. Laat het woord dan maar oubollig zijn, de inhoud is actueler dan ooit. Of het nu gaat over de begroting of over de planeet, de vooruitzichten zijn verontrustend. Ook hier moeten de ambities voor christendemocraten hoger liggen. Indien Nederland een begroting in overschot kan afleveren, dan moeten wij dat ook kunnen. Indien Denemarken hernieuwbare energie kan verkopen omdat ze soms met een overschot zitten, dan moeten wij dat ook kunnen. In een verhaal waarbij zowel de begroting als de klimaatopwarming niemand achterlaat of met de vinger wijst.

Maar we moeten ook durven te werken aan het Vlaanderen van overmorgen. Eentje waarin treinen 's nachts en in alle uithoeken van het land rijden zoals in Nederland of waar alle overheidsdocumenten te raadplegen zijn op een app zoals in China. Eentje waar onze landbouwers gebruikmaken van nieuwe technologie om nog efficiënter te werken en we onze ondernemers helpen de digitale grootmacht van Europa worden.

Dat kunnen wij, door samen te werken. Door niet enkel te geloven in de basis van onze ideologie, maar ook letterlijk te geloven in onze basis. Onze leden zijn veruit de meest geëngageerde van alle politieke partijen en bezitten de kennis om samen dat verhaal te schrijven. Onder meer door jaarlijks inhoudelijke congressen te organiseren waarbij leden mee de richting bepalen en we als partij onze eigen thema's leren in de verf te zetten. Een communicatie die niet langer reactief mag zijn en gericht op wat anderen doen, maar die moet vertrekken vanuit de ideeën die we samen uitwerken.

Het is daarom aan de partij om de structuren te hertekenen en een kader te scheppen waarin onze lokale en nationale mensen samen op het veld staan. En waar oude en nieuwe middenveldorganisaties op basis van overleg en wederzijds respect met onze partij, ons naar nieuwe overwinningen roepen. De doelpunten volgen dan wel. We hebben zowel lokaal als nationaal voldoende talenten op het veld staan. De weg naar doel vinden zal echter moeten gebeuren zonder franjes. De communicatie moet duidelijker en de boodschap moet eerlijker. Enkel via een authentiek verhaal kunnen we ons rechttrekken. Authentiek in woord, creatief in medium. De kiezer zit niet langer enkel in de parochiezaal op ons te wachten. We zullen ze samen moeten gaan zoeken, op straat en op sociale media.

Vandaar deze atypische aankondiging. Niet eerst in de media, maar eerst aan jullie. Niet eerst in de krant, maar eerst op sociale media. Indien jullie dat zien zitten, dan wil ik jullie kandidaat-voorzitter zijn. Wil je samen voor die elektroshock zorgen? Geef een seintje. Samen terug naar de basis, samen terug naar de overwinning.