Eind november vindt voor de correctionele rechtbank van Bergen het proces plaats over de dood van Mawda, het tweejarige Koerdische meisje dat in 2018 nabij Bergen door een politiekogel om het leven kwam tijdens de achtervolging van het busje waarmee mensensmokkelaars Mawda, haar ouders en andere migranten richting het Verenigd Koninkrijk probeerden te krijgen.
...

Eind november vindt voor de correctionele rechtbank van Bergen het proces plaats over de dood van Mawda, het tweejarige Koerdische meisje dat in 2018 nabij Bergen door een politiekogel om het leven kwam tijdens de achtervolging van het busje waarmee mensensmokkelaars Mawda, haar ouders en andere migranten richting het Verenigd Koninkrijk probeerden te krijgen. Onder de hashtag Justice4Mawda vragen internationale beroemdheden in de aanloop naar het proces op sociale media gerechtigheid voor het meisje. Onder meer rockmuzikant Roger Waters, regisseurs Ken Loach en Mike Leigh en filosoof en activist Noam Chomsky doen een duit in het zakje. Het lot van de Koerdische peuter lijkt internationaal de gemoederen meer te beroeren dan hier, merkt ook onderzoeksjournalist Michel Bouffioux op, die zich al twee jaar lang in de affaire vastbijt. 'Vanaf het allereerste persbericht van het parket van Bergen, waarin stond dat de migranten zelf verantwoordelijk waren voor de dood van het kind - ze hadden Mawda zogezegd uit het busje proberen te gooien - voelde je dat in deze zaak van alles niet pluis was. Het parket is vervolgens zelf op die versie van de feiten teruggekomen, om weer een andere incorrecte versie van de feiten te geven', zegt Bouffioux. Hij schreef in totaal veertien onderzoeksartikelen over de affaire-Mawda, en ook anderen luidden de alarmbel, maar grote publieke verontwaardiging over de zaak bleef uit. 'Ik denk dat Mawda gewoon niet wit genoeg was', vervolgt hij. 'Niet alleen in Vlaanderen, ook aan Franstalige kant is er weinig mobilisatie rondom deze affaire. Als ik mijn stukken deel op sociale media, krijg ik positieve reacties, natuurlijk, maar ook heel veel agressieve en racistische reacties. Daar stel ik me vragen over. Het gaat tenslotte om een onschuldig slachtoffer van twee jaar oud, en om een rookgordijn van leugens dat politie en parket rondom de zaak hebben opgetrokken. En toch heerst er vooral onverschilligheid. Dat zegt iets over de staat van onze samenleving.' In een recent artikel in Paris Match richt Bouffioux de blik op de gebeurtenissen die aan de fatale achtervolging voorafgingen. 'Het busje waarin Mawda zat, werd via een gps-tracker gevolgd door Franse grenspolitie, in het kader van gezamenlijk onderzoek met de Belgische politie naar Koerdische mensensmokkelaars. Maar de Belgische politieagenten die de tragische achtervolging hebben ondernomen, waren daarvan niet op de hoogte. De affaire-Mawda is dus ruimer dan alleen de - uiteraard uiterst belangrijke - vraag of die politieagent op dat moment een schot mocht afvuren.'