Wie de voorbije jaren een kunstheup of knieprothese nodig had om zonder pijn verder te kunnen, zal geschrokken zijn. Na eerder Leaks en de Papers hebben onderzoeksjournalisten nu aan het licht gebracht dat er flink wat geknoeid wordt met implantaten, ook in ons land. Maar terwijl het bij de (Lux) Leaks en de (Panama) Papers ging om belastingontwijking - of ontduiking is met deze Implant Files iets veel belangrijker gemoeid: onze gezondheid. Want de implantaten die levens verbeteren en soms redden, maken ook slachtoffers omdat ze te weinig of helemaal niet getest zijn voor ze op de markt werden gebracht.

Nochtans ligt al vijf jaar een wet op het bureau van Maggie De Block om daar strikt op toe te zien. Om elk implantaat - van zodra een producent er de markt mee op wil - te reguleren, aan voorwaarden te koppelen en te volgen tot bij de patiënt, inclusief een implantatenregister- en paspoort. Helaas blijft die wet - gestemd onder de vorige regering - tot vandaag dode letter. De vraag is waarom onze minister van Volksgezondheid ze weigert uit te voeren. Is er één reden om patiënten niet maximaal te beschermen? En is er één reden om producenten die zich niet aan de regels houden, te straffen? Neen, toch?

Implantaten- en farmalobby bewijzen tot wat ze in staat zijn als een overheid geen duidelijke regels maakt.

Het moet zijn dat de implantaten-lobby - jaarlijks goed voor een wereldwijde omzet van 400 miljard dollar - machtig genoeg is om op de politieke besluitvorming te wegen. Het moet zijn dat diezelfde lobby liever geen pottenkijkers, geen inmenging van de overheid duldt. Een andere reden kunnen we niet bedenken, zo simpel is het. De Implant Files zijn zo opnieuw een treffend voorbeeld van een overheid dat liever de markt haar werk laat doen, in plaats van in te grijpen wanneer diezelfde markt flink wat brokken maakt. Zelfs als er levens mee gemoeid zijn.

Hetzelfde liberale stramien zagen we de voorbije jaren ook al toegepast op andere segmenten in de gezondheidszorg, zoals voor de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen en therapieën. Daar is het de farma-lobby die op Maggie's departement de wet dicteert. Prijzen swingen vandaag de pan uit, maar wie heeft wat aan geneesmiddelen of therapieën die onbetaalbaar zijn? Steeds weer schermen farmabedrijven met de hoge ontwikkelingskost om die prijzen te rechtvaardigen. Maar behalve zijzelf lijkt niemand de werkelijke kost te kennen, zelfs de minister niet. Precies omdat Maggie ook hier geen grenzen stelt, zijn we steeds verder verwijderd van een overheid die maar één belang voor ogen heeft: de gezondheid van haar burgers.

Zowel de implantaten- als de farmalobby bewijzen tot wat ze in staat zijn als een overheid geen regels maakt waarbinnen ze zich moeten gedragen. Dan gooien ze alle remmen los met maar één doel voor ogen: maximale winst, zelfs ten koste van de patiënt. Dat maakt alvast één ding duidelijk voor de volgende weken en maanden. Hopelijk wordt het zelfs een écht campagnethema voor mei 2019: wat voor overheid willen we? Een sterke en weerbare overheid die alle tools gebruikt om haar burgers maximaal te beschermen en te dienen? Of een overheid die wegkijkt als het wat te warm onder haar voeten wordt, de privé vrij spel laat en plooit voor de macht van het geld?

Karin Jiroflée en Maya Detiège zijn Kamerlid voor SP.A.

Wie de voorbije jaren een kunstheup of knieprothese nodig had om zonder pijn verder te kunnen, zal geschrokken zijn. Na eerder Leaks en de Papers hebben onderzoeksjournalisten nu aan het licht gebracht dat er flink wat geknoeid wordt met implantaten, ook in ons land. Maar terwijl het bij de (Lux) Leaks en de (Panama) Papers ging om belastingontwijking - of ontduiking is met deze Implant Files iets veel belangrijker gemoeid: onze gezondheid. Want de implantaten die levens verbeteren en soms redden, maken ook slachtoffers omdat ze te weinig of helemaal niet getest zijn voor ze op de markt werden gebracht. Nochtans ligt al vijf jaar een wet op het bureau van Maggie De Block om daar strikt op toe te zien. Om elk implantaat - van zodra een producent er de markt mee op wil - te reguleren, aan voorwaarden te koppelen en te volgen tot bij de patiënt, inclusief een implantatenregister- en paspoort. Helaas blijft die wet - gestemd onder de vorige regering - tot vandaag dode letter. De vraag is waarom onze minister van Volksgezondheid ze weigert uit te voeren. Is er één reden om patiënten niet maximaal te beschermen? En is er één reden om producenten die zich niet aan de regels houden, te straffen? Neen, toch?Het moet zijn dat de implantaten-lobby - jaarlijks goed voor een wereldwijde omzet van 400 miljard dollar - machtig genoeg is om op de politieke besluitvorming te wegen. Het moet zijn dat diezelfde lobby liever geen pottenkijkers, geen inmenging van de overheid duldt. Een andere reden kunnen we niet bedenken, zo simpel is het. De Implant Files zijn zo opnieuw een treffend voorbeeld van een overheid dat liever de markt haar werk laat doen, in plaats van in te grijpen wanneer diezelfde markt flink wat brokken maakt. Zelfs als er levens mee gemoeid zijn. Hetzelfde liberale stramien zagen we de voorbije jaren ook al toegepast op andere segmenten in de gezondheidszorg, zoals voor de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen en therapieën. Daar is het de farma-lobby die op Maggie's departement de wet dicteert. Prijzen swingen vandaag de pan uit, maar wie heeft wat aan geneesmiddelen of therapieën die onbetaalbaar zijn? Steeds weer schermen farmabedrijven met de hoge ontwikkelingskost om die prijzen te rechtvaardigen. Maar behalve zijzelf lijkt niemand de werkelijke kost te kennen, zelfs de minister niet. Precies omdat Maggie ook hier geen grenzen stelt, zijn we steeds verder verwijderd van een overheid die maar één belang voor ogen heeft: de gezondheid van haar burgers.Zowel de implantaten- als de farmalobby bewijzen tot wat ze in staat zijn als een overheid geen regels maakt waarbinnen ze zich moeten gedragen. Dan gooien ze alle remmen los met maar één doel voor ogen: maximale winst, zelfs ten koste van de patiënt. Dat maakt alvast één ding duidelijk voor de volgende weken en maanden. Hopelijk wordt het zelfs een écht campagnethema voor mei 2019: wat voor overheid willen we? Een sterke en weerbare overheid die alle tools gebruikt om haar burgers maximaal te beschermen en te dienen? Of een overheid die wegkijkt als het wat te warm onder haar voeten wordt, de privé vrij spel laat en plooit voor de macht van het geld? Karin Jiroflée en Maya Detiège zijn Kamerlid voor SP.A.