Myria is het Federaal Migratiecentrum, een onafhankelijke overheidsinstelling die migratie analyseert, de rechten van vreemdelingen verdedigt en strijdt tegen mensenhandel en mensensmokkel. In haar rapport hanteert de instelling de recentste cijfers van Belgisch statistiekbureau Statbel. Op 1 januari 2020 telde België 11.492.641 inwoners. Het ging om 10.065.990 Belgen en 1.426.651 niet-Belgen of buitenlanders (12%). Van die 10.065.990 Belgen waren er 7.806.078 mensen met een Belgische achtergrond (68%) en 2.259.912 mensen met een buitenlandse achtergrond (20%). Als Myria spreekt over Belgen met een buitenlandse achtergrond, betekent dat dat die mensen wel over de Belgische nationaliteit beschikken, maar dat zij of (één van) hun ouders een buitenlandse nationaliteit als eerste geregistreerde nationaliteit hebben. Van de drie groepen onderscheiden de buitenlanders zich door het grootste aandeel van de bevolking op beroepsactieve leeftijd (van achttien tot 64 jaar). De groep Belgen met een Belgische achtergrond telt dan weer het grootste aandeel 65-plussers. De Belgen met een buitenlandse achtergrond vallen op door het grootste aandeel van de bevolking jonger dan achttien jaar. Op 1 januari 2020 had maar liefst 22% van de Belgische bevolking (2.549.724 personen) een buitenlandse eerste geregistreerde nationaliteit. Van hen waren er 714.703 mensen geboren in België. Op dat moment was 17% van de inwoners van België (2.006.596 personen) immigrant of buiten het koninkrijk geboren. Het aantal buitenlanders dat in België woont, is de laatste 25 jaar gestegen met 55%: op 1 januari 1995 ging het nog om 992.332 vreemdelingen. Het aantal buitenlanders dat Belg is geworden, is in diezelfde tijdspanne met 208% nog sterker toegenomen: van 365.685 personen op 1 januari 1995 naar 1.126.050 personen op 1 januari 2020. Sinds het begin van de jaren 2000 vertonen de immigraties van buitenlanders naar België, ondanks enkele schommelingen, een globaal opwaartse trend. Van de 149.174 immigraties van buitenlanders naar België in 2019 kwam 62% uit een lidstaat van de Europese Unie en 6% uit een Europees land buiten de EU, zoals Noorwegen, Rusland of Albanië. Een kwart van de buitenlandse immigraties kwam uit het Afrikaanse en Aziatische continent. Met meer dan 23.000 immigraties, goed voor 16% van de buitenlandse immigraties, was Roemenië in het jaar 2019 de koploper. Daarna volgden Frankrijk, Nederland, Italië, Marokko en Bulgarije. Bij 46% van de immigraties ging het om vrouwen. In 2019 resulteerde het migratiesaldo (het verschil tussen immigraties en emigraties) van buitenlanders (+ 66.800) in combinatie met het migratiesaldo van Belgen (- 11.769) in een positief migratiesaldo (+ 55.031). Tegelijkertijd kwam het natuurlijk saldo (het verschil tussen geboortes en overlijdens), dat de afgelopen jaren is gedaald, uit op 6.820. De bevolkingsgroei is de som van het natuurlijk saldo en het migratiesaldo. In 2019 was het dus vooral de buitenlandse immigratie die de bevolkingsgroei in België aanzwengelde. Elk jaar neemt de bevolking in België met ongeveer 0,5% toe. Dat de coronapandemie een invloed had op de internationale mobiliteit in 2020, lijdt geen twijfel. Het Federaal Planbureau wachtte niet op de cijfers van Statbel voor het jaar 2020, maar maakte in januari 2021 al een raming. Het gaat ervan uit dat 50% van de migratiebewegingen in 2020 niet heeft plaatsgevonden en dat 25% in 2021 niet zal plaatsvinden. In 2019 werden er in totaal 114.578 eerste verblijfstitels uitgereikt aan immigranten. Dat is een stijging met 7% in vergelijking met 2018. 57% van die eerste verblijfstitels werd afgeleverd aan EU-burgers (65.065 mensen) en 43% aan zogenaamde derdelanders (49.513 mensen). Voor die laatste groep schommelde het aantal uitgereikte eerste verblijfstitels tussen 2016 en 2019 jaarlijks rond 50.000. In totaal werden echter meer dan 114.578 eerste verblijfstitels uitgereikt, namelijk 134.065. Niet alleen immigranten, maar ook vreemdelingen die in België geboren zijn, moeten immers worden ingeschreven in de registers. In 2019 leverde dat dus 19.487 eerste verblijfstitels voor personen geboren in België op. (Belga)

Myria is het Federaal Migratiecentrum, een onafhankelijke overheidsinstelling die migratie analyseert, de rechten van vreemdelingen verdedigt en strijdt tegen mensenhandel en mensensmokkel. In haar rapport hanteert de instelling de recentste cijfers van Belgisch statistiekbureau Statbel. Op 1 januari 2020 telde België 11.492.641 inwoners. Het ging om 10.065.990 Belgen en 1.426.651 niet-Belgen of buitenlanders (12%). Van die 10.065.990 Belgen waren er 7.806.078 mensen met een Belgische achtergrond (68%) en 2.259.912 mensen met een buitenlandse achtergrond (20%). Als Myria spreekt over Belgen met een buitenlandse achtergrond, betekent dat dat die mensen wel over de Belgische nationaliteit beschikken, maar dat zij of (één van) hun ouders een buitenlandse nationaliteit als eerste geregistreerde nationaliteit hebben. Van de drie groepen onderscheiden de buitenlanders zich door het grootste aandeel van de bevolking op beroepsactieve leeftijd (van achttien tot 64 jaar). De groep Belgen met een Belgische achtergrond telt dan weer het grootste aandeel 65-plussers. De Belgen met een buitenlandse achtergrond vallen op door het grootste aandeel van de bevolking jonger dan achttien jaar. Op 1 januari 2020 had maar liefst 22% van de Belgische bevolking (2.549.724 personen) een buitenlandse eerste geregistreerde nationaliteit. Van hen waren er 714.703 mensen geboren in België. Op dat moment was 17% van de inwoners van België (2.006.596 personen) immigrant of buiten het koninkrijk geboren. Het aantal buitenlanders dat in België woont, is de laatste 25 jaar gestegen met 55%: op 1 januari 1995 ging het nog om 992.332 vreemdelingen. Het aantal buitenlanders dat Belg is geworden, is in diezelfde tijdspanne met 208% nog sterker toegenomen: van 365.685 personen op 1 januari 1995 naar 1.126.050 personen op 1 januari 2020. Sinds het begin van de jaren 2000 vertonen de immigraties van buitenlanders naar België, ondanks enkele schommelingen, een globaal opwaartse trend. Van de 149.174 immigraties van buitenlanders naar België in 2019 kwam 62% uit een lidstaat van de Europese Unie en 6% uit een Europees land buiten de EU, zoals Noorwegen, Rusland of Albanië. Een kwart van de buitenlandse immigraties kwam uit het Afrikaanse en Aziatische continent. Met meer dan 23.000 immigraties, goed voor 16% van de buitenlandse immigraties, was Roemenië in het jaar 2019 de koploper. Daarna volgden Frankrijk, Nederland, Italië, Marokko en Bulgarije. Bij 46% van de immigraties ging het om vrouwen. In 2019 resulteerde het migratiesaldo (het verschil tussen immigraties en emigraties) van buitenlanders (+ 66.800) in combinatie met het migratiesaldo van Belgen (- 11.769) in een positief migratiesaldo (+ 55.031). Tegelijkertijd kwam het natuurlijk saldo (het verschil tussen geboortes en overlijdens), dat de afgelopen jaren is gedaald, uit op 6.820. De bevolkingsgroei is de som van het natuurlijk saldo en het migratiesaldo. In 2019 was het dus vooral de buitenlandse immigratie die de bevolkingsgroei in België aanzwengelde. Elk jaar neemt de bevolking in België met ongeveer 0,5% toe. Dat de coronapandemie een invloed had op de internationale mobiliteit in 2020, lijdt geen twijfel. Het Federaal Planbureau wachtte niet op de cijfers van Statbel voor het jaar 2020, maar maakte in januari 2021 al een raming. Het gaat ervan uit dat 50% van de migratiebewegingen in 2020 niet heeft plaatsgevonden en dat 25% in 2021 niet zal plaatsvinden. In 2019 werden er in totaal 114.578 eerste verblijfstitels uitgereikt aan immigranten. Dat is een stijging met 7% in vergelijking met 2018. 57% van die eerste verblijfstitels werd afgeleverd aan EU-burgers (65.065 mensen) en 43% aan zogenaamde derdelanders (49.513 mensen). Voor die laatste groep schommelde het aantal uitgereikte eerste verblijfstitels tussen 2016 en 2019 jaarlijks rond 50.000. In totaal werden echter meer dan 114.578 eerste verblijfstitels uitgereikt, namelijk 134.065. Niet alleen immigranten, maar ook vreemdelingen die in België geboren zijn, moeten immers worden ingeschreven in de registers. In 2019 leverde dat dus 19.487 eerste verblijfstitels voor personen geboren in België op. (Belga)