De IJzerbedevaart is een jaarlijkse bedevaart ter nagedachtenis van de gesneuvelde Vlaamse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog die jaarlijks in Diksmuide (Kaaskerke) gehouden wordt. Hiermee herdenken de Vlaams-nationalisten de boodschap van de Frontbeweging (later ontstond hieruit de Frontpartij): Nooit Meer Oorlog, Zelfbestuur en Godsvrede, later door het organiserende IJzerbedevaartcomité hertaald naar Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid. De IJzerbedevaart verloor veel van haar pluimen na de tumultueuze editie van 1996, toen het Vlaams Blok het podium bestormde uit protest tegen de linkse koers van het IJzerbedevaartcomité. De rechtervleugel stampte als reactie de IJzerwake aan het standbeeld van de gebroeders Van Raemdonck in Steenstrate uit de grond. Gaandeweg verschrompelde het aantal deelnemers aan de bedevaart, terwijl de wake sinds de start in 2003 elk jaar meerdere duizenden voornamelijk radicaal Vlaamsnationalisten wist aan te trekken. Het colloquium werd gisteren door Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) afgetrapt met een toespraak waarin hij de geschiedenis van de IJzerbedevaart schetste. "Gaandeweg evolueert de bedevaart van een herdenkingsplechtigheid naar een massagebeurtenis waar de Vlaamse eisen van zelfbestuur, steeds radicaler weerklinken. (...) De IJzerbedevaart was hét moment en dé plaats waar de Vlaamse Beweging de politieke eis van autonomie verwoordde en kracht bijzette. Samen met de elf julitoespraken werd elk jaar uitgekeken naar de redevoeringen op de IJzerbedevaartweide. Het is mee dankzij die niet aflatende druk dat verschillende staatshervormingen tot stand zijn gekomen", klonk het. Jambon schonk bij die gelegenheid de medailles en oorkondes van wijlen zijn grootvader Martin Moesen aan het museum in de IJzertoren. Die vocht jarenlang als fronsoldaat aan het IJzerfront. Vandaag werd dan een documentaire gelanceerd, waarin niet enkel de geschiedenis, maar ook een aantal thema's voor de toekomst onder de aandacht geplaatst werden met getuigenissen van muzikanten Tom Kestens en Augustijn, de zoon van Willem Vermandere, en Fleur Pierets, die zich onder meer inzet voor de LGBTQAI+ gemeenschap. (Belga)

De IJzerbedevaart is een jaarlijkse bedevaart ter nagedachtenis van de gesneuvelde Vlaamse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog die jaarlijks in Diksmuide (Kaaskerke) gehouden wordt. Hiermee herdenken de Vlaams-nationalisten de boodschap van de Frontbeweging (later ontstond hieruit de Frontpartij): Nooit Meer Oorlog, Zelfbestuur en Godsvrede, later door het organiserende IJzerbedevaartcomité hertaald naar Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid. De IJzerbedevaart verloor veel van haar pluimen na de tumultueuze editie van 1996, toen het Vlaams Blok het podium bestormde uit protest tegen de linkse koers van het IJzerbedevaartcomité. De rechtervleugel stampte als reactie de IJzerwake aan het standbeeld van de gebroeders Van Raemdonck in Steenstrate uit de grond. Gaandeweg verschrompelde het aantal deelnemers aan de bedevaart, terwijl de wake sinds de start in 2003 elk jaar meerdere duizenden voornamelijk radicaal Vlaamsnationalisten wist aan te trekken. Het colloquium werd gisteren door Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) afgetrapt met een toespraak waarin hij de geschiedenis van de IJzerbedevaart schetste. "Gaandeweg evolueert de bedevaart van een herdenkingsplechtigheid naar een massagebeurtenis waar de Vlaamse eisen van zelfbestuur, steeds radicaler weerklinken. (...) De IJzerbedevaart was hét moment en dé plaats waar de Vlaamse Beweging de politieke eis van autonomie verwoordde en kracht bijzette. Samen met de elf julitoespraken werd elk jaar uitgekeken naar de redevoeringen op de IJzerbedevaartweide. Het is mee dankzij die niet aflatende druk dat verschillende staatshervormingen tot stand zijn gekomen", klonk het. Jambon schonk bij die gelegenheid de medailles en oorkondes van wijlen zijn grootvader Martin Moesen aan het museum in de IJzertoren. Die vocht jarenlang als fronsoldaat aan het IJzerfront. Vandaag werd dan een documentaire gelanceerd, waarin niet enkel de geschiedenis, maar ook een aantal thema's voor de toekomst onder de aandacht geplaatst werden met getuigenissen van muzikanten Tom Kestens en Augustijn, de zoon van Willem Vermandere, en Fleur Pierets, die zich onder meer inzet voor de LGBTQAI+ gemeenschap. (Belga)