Het Vlaams Huurdersplatform, de Vlaamse huurdersbonden en het Vlaams netwerk van sociale huurders Vivas trekken aan de alarmbel. Volgens hen is er een echte wooncrisis aan de gang, vooral voor wie een woning huurt. 'Meer dan 250.000 huishoudens wonen onbetaalbaar, niet kwaliteitsvol of in grote onzekerheid.'

De overheid heeft de sleutel in handen, klinkt het bij de huurdersverenigingen. Ze stellen donderdag hun verkiezingsmemorandum voor met zestien aanbevelingen voor na 26 mei.

Het opvallendste voorstel? Een 'ambitieuzer groeipad' voor sociale huurwoningen, dat het aantal 'op korte tot middellange termijn minstens verdubbelt'.'Sociale huisvesting is de meest robuuste, effectieve en efficiënte oplossing om het recht op wonen in de praktijk te brengen. Alle experts zijn het erover eens dat er nood is aan meer, veel meer sociale huisvesting', zeggen de huurdersverenigingen. Bovendien vragen ze om de verplichting om voldoende Nederlands te kunnen vooraleer men een sociale woning kan huren, af te schaffen.

Het opvallendste voorstel? Een 'ambitieuzer groeipad' voor sociale huurwoningen, dat het aantal 'op korte tot middellange termijn minstens verdubbelt'.

Wat de private huurmarkt betreft, moet de overheid vooral inzetten op betaalbaarheid en kwaliteit. Nu is er vooral in het onderste segment een mismatch tussen vraag en aanbod, wat een effect heeft op de prijs, betogen ze. Daardoor is ook de machtsbalans tussen huurders en verhuurders sterk verstoord, en is het 'absoluut niet haalbaar' om maximaal een derde van het inkomen aan woonkost te spenderen, klinkt het. De Vlaamse regering moet onder meer de huursubsidie verruimen, vormen van huurprijsregulering onderzoeken en de kosten van onder meer de energiefactuur of plaatsbeschrijvingen te beperken.

De verenigingen klagen ook de huidige woonfiscaliteit aan. 'Alle statistieken op de private huurmarkt staan diep in het rood. Ondertussen gaat het leeuwendeel van de middelen naar eigendomsondersteuning. Een correct woonbeleid stuwt de beslissingen niet automatisch in de richting van het eigenaarschap, maar laat de vrije keuze tussen huren en kopen', klinkt het. De verenigingen wijzen onder meer de woonbonus met de vinger. 'Elk jaar gooit onze overheid zowat 1,65 miljard euro over de balk via de woonbonus. Dit fiscaal voordeel voor mensen die eigenaar worden werkt niet. Deze maatregel komt enkel ten goede aan wie een woning wil en kan kopen, en verdeelt zo van arm naar rijker. Niet één deskundige durft de woonbonus nog te verdedigen.' De verenigingen pleiten ervoor om meer middelen te pompen in de sociale en private huurmarkt.

De huurverenigingen vragen onder meer nog praktijktesten tegen discriminatie op de huurmarkt, een verlaging van de huurwaarborg en voldoende budget voor de renovatie en het onderhoud van sociale woningen.

'De komende verkiezingen zijn het moment bij uitstek om ons woonbeleid fundamenteel te herdenken', besluiten de huurdersverenigingen. 'Wij vinden het tijd voor een echte omslag.'

Het Vlaams Huurdersplatform, de Vlaamse huurdersbonden en het Vlaams netwerk van sociale huurders Vivas trekken aan de alarmbel. Volgens hen is er een echte wooncrisis aan de gang, vooral voor wie een woning huurt. 'Meer dan 250.000 huishoudens wonen onbetaalbaar, niet kwaliteitsvol of in grote onzekerheid.'De overheid heeft de sleutel in handen, klinkt het bij de huurdersverenigingen. Ze stellen donderdag hun verkiezingsmemorandum voor met zestien aanbevelingen voor na 26 mei.Het opvallendste voorstel? Een 'ambitieuzer groeipad' voor sociale huurwoningen, dat het aantal 'op korte tot middellange termijn minstens verdubbelt'.'Sociale huisvesting is de meest robuuste, effectieve en efficiënte oplossing om het recht op wonen in de praktijk te brengen. Alle experts zijn het erover eens dat er nood is aan meer, veel meer sociale huisvesting', zeggen de huurdersverenigingen. Bovendien vragen ze om de verplichting om voldoende Nederlands te kunnen vooraleer men een sociale woning kan huren, af te schaffen.Wat de private huurmarkt betreft, moet de overheid vooral inzetten op betaalbaarheid en kwaliteit. Nu is er vooral in het onderste segment een mismatch tussen vraag en aanbod, wat een effect heeft op de prijs, betogen ze. Daardoor is ook de machtsbalans tussen huurders en verhuurders sterk verstoord, en is het 'absoluut niet haalbaar' om maximaal een derde van het inkomen aan woonkost te spenderen, klinkt het. De Vlaamse regering moet onder meer de huursubsidie verruimen, vormen van huurprijsregulering onderzoeken en de kosten van onder meer de energiefactuur of plaatsbeschrijvingen te beperken.De verenigingen klagen ook de huidige woonfiscaliteit aan. 'Alle statistieken op de private huurmarkt staan diep in het rood. Ondertussen gaat het leeuwendeel van de middelen naar eigendomsondersteuning. Een correct woonbeleid stuwt de beslissingen niet automatisch in de richting van het eigenaarschap, maar laat de vrije keuze tussen huren en kopen', klinkt het. De verenigingen wijzen onder meer de woonbonus met de vinger. 'Elk jaar gooit onze overheid zowat 1,65 miljard euro over de balk via de woonbonus. Dit fiscaal voordeel voor mensen die eigenaar worden werkt niet. Deze maatregel komt enkel ten goede aan wie een woning wil en kan kopen, en verdeelt zo van arm naar rijker. Niet één deskundige durft de woonbonus nog te verdedigen.' De verenigingen pleiten ervoor om meer middelen te pompen in de sociale en private huurmarkt.De huurverenigingen vragen onder meer nog praktijktesten tegen discriminatie op de huurmarkt, een verlaging van de huurwaarborg en voldoende budget voor de renovatie en het onderhoud van sociale woningen.'De komende verkiezingen zijn het moment bij uitstek om ons woonbeleid fundamenteel te herdenken', besluiten de huurdersverenigingen. 'Wij vinden het tijd voor een echte omslag.'