Officieel bestaan ze niet. Ze blijven ingeschreven in hun school, maar zijn er niet meer welkom. Daardoor voldoen ze op papier aan de leerplicht en worden ze ook meegenomen in de jaarlijkse telling van het aantal leerlingen. 'Op die manier kan de overheid doen alsof ze hen niet ziet', zegt Lien Depoorter, moeder van Léander (8), een hoogbegaafde jongen met autisme.

Hoeveel opiniestukken we ook de wereld insturen, nooit komt er reactie

Samen met andere moeders van kinderen met een beperking heeft Depoorter een petitie opgezet voor Maxx (14), die al een jaar thuiszit omdat zijn school hem niet meer wil en er in de wijde omgeving geen ander onderwijs op zijn maat te vinden is. 'Of moet ik een jongen van veertien naar een basisschool of een dagcentrum voor volwassenen sturen?' zegt Kim Van Lancker, Maxx' moeder. 'Elke dag vier uur in de auto zodat hij naar een geschikte school in een andere provincie kan gaan, is ook geen optie. Niet voor mij en niet voor hem. Het lijkt wel alsof ze ons in de richting van een internaat, ergens aan de andere kant van het land, willen dwingen. Maar het is toch niet omdat mijn zoon een beperking heeft dat hij niet in een gezin zou mogen opgroeien?'

Assistentiebudget

Volgens de actievoerende moeders is Maxx bijlange niet de enige. ''Niemand heeft zelfs nog maar de moeite gedaan om te onderzoeken hoeveel Vlaamse kinderen op die manier uit de boot vallen. Maar als we afgaan op de reacties die we krijgen, zitten er vandaag in Vlaanderen honderden kinderen en jongeren thuis omdat ze nergens terechtkunnen', klinkt het. 'Velen van hen krijgen ook geen persoonlijk assistentiebudget waarmee hun ouders hulp kunnen kopen om hen thuis op te vangen. Niet omdat ze daar geen recht op hebben maar omdat er niet genoeg geld voor is.'

De kinderen die uit de boot vallen, hebben meestal niet één duidelijk afgelijnd probleem. 'Kinderen als Maxx hebben te veel complexe problemen om ze in een hokje te kunnen stoppen en daardoor weten ze niet wat ze met hen moeten doen', zegt Van Lancker.

Met hun petities hopen de moeders niet alleen een oplossing af te dwingen voor Maxx, maar ook antwoorden te krijgen van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) en Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). 'Maar hoeveel opiniestukken we ook de wereld insturen, nooit komt er reactie. Mensen die doodop zijn omdat ze dag na dag moeten vechten om te overleven, hebben natuurlijk geen tijd om zich echt te organiseren. Daardoor zijn we electoraal totaal oninteressant.'

Officieel bestaan ze niet. Ze blijven ingeschreven in hun school, maar zijn er niet meer welkom. Daardoor voldoen ze op papier aan de leerplicht en worden ze ook meegenomen in de jaarlijkse telling van het aantal leerlingen. 'Op die manier kan de overheid doen alsof ze hen niet ziet', zegt Lien Depoorter, moeder van Léander (8), een hoogbegaafde jongen met autisme. Samen met andere moeders van kinderen met een beperking heeft Depoorter een petitie opgezet voor Maxx (14), die al een jaar thuiszit omdat zijn school hem niet meer wil en er in de wijde omgeving geen ander onderwijs op zijn maat te vinden is. 'Of moet ik een jongen van veertien naar een basisschool of een dagcentrum voor volwassenen sturen?' zegt Kim Van Lancker, Maxx' moeder. 'Elke dag vier uur in de auto zodat hij naar een geschikte school in een andere provincie kan gaan, is ook geen optie. Niet voor mij en niet voor hem. Het lijkt wel alsof ze ons in de richting van een internaat, ergens aan de andere kant van het land, willen dwingen. Maar het is toch niet omdat mijn zoon een beperking heeft dat hij niet in een gezin zou mogen opgroeien?'Volgens de actievoerende moeders is Maxx bijlange niet de enige. ''Niemand heeft zelfs nog maar de moeite gedaan om te onderzoeken hoeveel Vlaamse kinderen op die manier uit de boot vallen. Maar als we afgaan op de reacties die we krijgen, zitten er vandaag in Vlaanderen honderden kinderen en jongeren thuis omdat ze nergens terechtkunnen', klinkt het. 'Velen van hen krijgen ook geen persoonlijk assistentiebudget waarmee hun ouders hulp kunnen kopen om hen thuis op te vangen. Niet omdat ze daar geen recht op hebben maar omdat er niet genoeg geld voor is.'De kinderen die uit de boot vallen, hebben meestal niet één duidelijk afgelijnd probleem. 'Kinderen als Maxx hebben te veel complexe problemen om ze in een hokje te kunnen stoppen en daardoor weten ze niet wat ze met hen moeten doen', zegt Van Lancker. Met hun petities hopen de moeders niet alleen een oplossing af te dwingen voor Maxx, maar ook antwoorden te krijgen van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) en Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). 'Maar hoeveel opiniestukken we ook de wereld insturen, nooit komt er reactie. Mensen die doodop zijn omdat ze dag na dag moeten vechten om te overleven, hebben natuurlijk geen tijd om zich echt te organiseren. Daardoor zijn we electoraal totaal oninteressant.'