De vrouw die Coolsaet beschuldigt, was 15 toen ze hem in mei 2006 consulteerde voor pijn in de onderbuik. Zijn diagnose luidde "interstitiële cystitis", of blaaspijnsyndroom. De uroloog gebruikte bij de behandeling een vibrerend instrument, waardoor de crème die in haar urinebuis werd ingebracht beter geabsorbeerd zou worden. Volgens de vrouw bracht Coolsaet haar met het apparaat tot een orgasme en raakte hij er zelf ook opgewonden van. Hij zou haar in haar nek gekust hebben en aan de billen en borsten betast hebben. De advocaat-generaal vond dat er onvoldoende zekerheid was om Coolsaet te veroordelen en vroeg de vrijspraak. Hij verwees naar het verslag van de gerechtspsychiater die stelt dat het best mogelijk is dat het meisje een fysieke reactie op de behandeling als een orgasme had geïnterpreteerd, ook al was het er geen. De zaak werd bovendien ook al voorgelegd aan de Orde van Artsen, die Coolsaet had vrijgesproken. De advocate van het slachtoffer haalde op haar beurt het verslag van de aangestelde gerechtsdeskundigen aan. Zij vonden het uitermate bedenkelijk en medisch niet verantwoord dat een arts vibraties had toegepast bij een jong meisje in volle seksuele ontwikkeling. Dat een vibrerend toestel noodzakelijk zou zijn om de absorptie van de crème te verbeteren, vond volgens de deskundigen geen enkele wetenschappelijke ondersteuning en was beslist geen gangbare medische praktijk. De verdediging pleitte dat het gebruik van vibraties wél medisch verantwoord was en tal van vrouwen wél tevreden waren over hun behandeling met het trilapparaat. Die vibraties zouden ook niet gebruikt zijn toen het slachtoffer minderjarig was, waardoor eventuele strafbare feiten intussen verjaard zouden zijn. Coolsaet ontkent voorts met klem dat hij naar een orgasme had toe gewerkt en dat hij haar gekust of betast had. (Belga)

De vrouw die Coolsaet beschuldigt, was 15 toen ze hem in mei 2006 consulteerde voor pijn in de onderbuik. Zijn diagnose luidde "interstitiële cystitis", of blaaspijnsyndroom. De uroloog gebruikte bij de behandeling een vibrerend instrument, waardoor de crème die in haar urinebuis werd ingebracht beter geabsorbeerd zou worden. Volgens de vrouw bracht Coolsaet haar met het apparaat tot een orgasme en raakte hij er zelf ook opgewonden van. Hij zou haar in haar nek gekust hebben en aan de billen en borsten betast hebben. De advocaat-generaal vond dat er onvoldoende zekerheid was om Coolsaet te veroordelen en vroeg de vrijspraak. Hij verwees naar het verslag van de gerechtspsychiater die stelt dat het best mogelijk is dat het meisje een fysieke reactie op de behandeling als een orgasme had geïnterpreteerd, ook al was het er geen. De zaak werd bovendien ook al voorgelegd aan de Orde van Artsen, die Coolsaet had vrijgesproken. De advocate van het slachtoffer haalde op haar beurt het verslag van de aangestelde gerechtsdeskundigen aan. Zij vonden het uitermate bedenkelijk en medisch niet verantwoord dat een arts vibraties had toegepast bij een jong meisje in volle seksuele ontwikkeling. Dat een vibrerend toestel noodzakelijk zou zijn om de absorptie van de crème te verbeteren, vond volgens de deskundigen geen enkele wetenschappelijke ondersteuning en was beslist geen gangbare medische praktijk. De verdediging pleitte dat het gebruik van vibraties wél medisch verantwoord was en tal van vrouwen wél tevreden waren over hun behandeling met het trilapparaat. Die vibraties zouden ook niet gebruikt zijn toen het slachtoffer minderjarig was, waardoor eventuele strafbare feiten intussen verjaard zouden zijn. Coolsaet ontkent voorts met klem dat hij naar een orgasme had toe gewerkt en dat hij haar gekust of betast had. (Belga)