De middenklasse in Vlaanderen bestaat steeds meer uit moslims. Ze komen vaak op dezelfde hippe plekken als de etnische Vlamingen, ze zitten in ouderraden en vinden ook de mentale ruimte om te participeren aan het publiek debat. Ze streven ook naar dezelfde waarden als de andere middenklasse Vlamingen. Maar ondanks hun socio-economische status, ondanks hun participatie en zelfs ondanks hun economische en maatschappelijke meerwaarde worden ze nog steeds geconfronteerd met discriminatie. Nu draait het niet meer om verbale discriminatie, maar gaat het meer over de subtiele discriminatie die zich vooral situeert op de arbeidsmarkt.

Daardoor wordt zeer veel potentieel en talent onbenut gelaten. Op het moment waar de Vlaamse economie steeds meer verschuift naar een kennishub, valt dit niet meer te rijmen met de economische realiteit. De toekomstige relevantie van Vlaanderen hangt vast aan de keuze om al dan niet de kerntalenten van elke Vlaming maximaal in te zetten.

Tegelijk bruist het kleurrijk Vlaanderen van talent. Het was nog nooit zo makkelijk om al dat divers talent te ontdekken. Iedereen twittert en facebookt er op los. Online worden vriendschapsverzoeken even gretig uitgewisseld als Panini-stickers. Een groot contrast tussen het online en offline leven. Op de zeldzame momenten waarbij de vluchtige online contacten gevaloriseerd kunnen worden in duurzame interculturele relaties, missen we de boot.

'Het zijn ook moslims die mee de toekomst van Vlaanderen gaan bouwen'

De OESO is streng voor Vlaanderen. Zeer terecht in dit geval, we zijn bij de Europese koplopers als het gaat over ongelijkheid. De islamitische bevolkingsgroep, inmiddels goed voor 5% van de actieve bevolking, krijgt te weinig kansen op de arbeidsmarkt. Moslims hebben ook ruim 3,8 keer meer kans om werkloos te zijn dan niet-moslims. Het is dan wel opmerkelijk dat, van zodra ze de job hebben, de moslim-werknemers een even grote jobzekerheid hebben. Dit geeft aan dat de selectie absoluut niets met de talenten en attitude te maken heeft, maar vooral met de discriminatie naar aanloop van de job.

Het is zorgwekkend dat werkloosheid en discriminatie nog steeds een grote impact op het leven van de Vlaamse moslims hebben, terwijl er een stijging van het socio-economisch kapitaal heeft plaatsgevonden. Zo hebben, volgens een onderzoek van de VUB, 40% van de Marokkaanse Belgen en 24,5% van de Turkse Belgen een diploma hoger onderwijs (universitair, niet-universitair en bachelors). Het zijn ook vooral de moslims die in België geboren zijn, die het meest lijden onder het status van tweederangsburger. Hoe zeer ze zich ook Vlaming voelen, de acceptatie van de gedeelde identiteit is niet wederzijds. De meerderheid van de moslims voelt zich nochtans evenzeer Belg als Turk of Marokkaan.

Het onzorgvuldig omgaan met resources wordt in elke andere situatie afgestraft. Natuurlijk begrijpt iedereen dat we zuinig op energie moeten zijn en dat we kijken om producten zo ecologisch verantwoord mogelijk te produceren. Als het gaat over human resources dan gaat die logica niet op. Het hebben van een bepaalde achtergrond is voldoende om een deel van de bevolking onder zijn niveau te laten presteren. Met bore- en burn-outs tot gevolg.

Stroom aan talent

Landen als Canada, Australië en de Emiraten lijken veel meer open te staan voor de talentenstroom van goed opgeleide Vlamingen die goed kunnen omgaan met diversiteit. De Vlaamse moslims hebben ook een zeer grote maatschappelijke betrokkenheid. Ze steken graag en veel energie in het eerstelijnswerk dat een direct effect heeft op een maatschappelijk probleem. Of het nu gaat over vluchtelingen of armoede, er zijn tal van organisaties die heel hard inspelen op de individuele verantwoordelijkheid om iets te betekenen voor anderen. Vaak wordt dat engagement ook vanuit een geloofsaspect zo beleefd, waardoor er bij veel beslissingen een grote waardengedrevenheid achter zit. Wil je als bedrijf nog geloofwaardig zijn, dan is een dergelijke ethische kijk op de beslissingen onontbeerlijk.

'Net zoals sterke vrouwen een voorbeeld kunnen zijn voor tienermeisjes om het glazen plafond te doorbreken, zijn er moslimmannen en -vrouwen nodig om deze generatie van moslimjongeren te inspireren.'

De grootste fout die we hebben gemaakt, is om te denken dat inclusieve neutrale werkingen het ultiem einddoel zijn van onze samenleving. Er zijn heel wat samenlevingsmodellen die net zo waardevol zijn. En misschien moeten we die meer gaan beginnen exploreren. Bijvoorbeeld het model waarbij elke gemeenschap zijn eigen exclusiviteit mag en kan hebben. Zo creëren we verschillende plekken waar iedereen zich kan ontplooien binnen het kader van de eigen identiteitsbeleving. En als dat toevallig een islamitisch kader is, wat dan nog?

Die persoonlijke groei heeft vooral plaats op de schoolbanken en in de vrije tijd. Maar onderschat ook de impact van rolmodellen in het groeiproces niet. Net zoals sterke vrouwen een voorbeeld kunnen zijn voor tienermeisjes om het glazen plafond te doorbreken, zijn er moslimmannen en -vrouwen nodig om deze generatie van moslimjongeren te inspireren. Om ze een boost van zelfvertrouwen te geven. Het zijn ook de Vlamingen met een migratieverhaal uit de middenklasse die het meest geschikt zijn om die rol op te nemen. Ze hebben de mentale ruimte, hebben een succesvol traject afgelegd en ze weten hoe het is om als minderheidsgroep op te groeien. Zo kan er bijvoorbeeld op sleutelmomenten in de leerloopbaan tijd vrij gemaakt worden voor studie-oriëntatie. Waarbij rolmodellen met diverse achtergronden een plek krijgen om hun professionele ervaring te delen met de jongeren.

Ook moslimprofessionals hebben een organisatie nodig waarbij ze andere mensen kunnen ontmoeten. Hun visie kunnen doorspekken met andere opinies. Of zelfs enkel het gevoel krijgen dat ze gesteund worden als ze hun hoofd boven het maaiveld zullen uitsteken. Het zijn ook de moslims die mee aan de toekomst van Vlaanderen gaan bouwen.

Het netwerkplatform Muslinked streeft ernaar om moslims ontwikkelings- en ontplooiingskansen te bieden, zodat de kracht van de moslimgemeenschap weerspiegeld wordt in het onderwijs, ondernemerschap en de socio-culturele sector.

De middenklasse in Vlaanderen bestaat steeds meer uit moslims. Ze komen vaak op dezelfde hippe plekken als de etnische Vlamingen, ze zitten in ouderraden en vinden ook de mentale ruimte om te participeren aan het publiek debat. Ze streven ook naar dezelfde waarden als de andere middenklasse Vlamingen. Maar ondanks hun socio-economische status, ondanks hun participatie en zelfs ondanks hun economische en maatschappelijke meerwaarde worden ze nog steeds geconfronteerd met discriminatie. Nu draait het niet meer om verbale discriminatie, maar gaat het meer over de subtiele discriminatie die zich vooral situeert op de arbeidsmarkt.Daardoor wordt zeer veel potentieel en talent onbenut gelaten. Op het moment waar de Vlaamse economie steeds meer verschuift naar een kennishub, valt dit niet meer te rijmen met de economische realiteit. De toekomstige relevantie van Vlaanderen hangt vast aan de keuze om al dan niet de kerntalenten van elke Vlaming maximaal in te zetten.Tegelijk bruist het kleurrijk Vlaanderen van talent. Het was nog nooit zo makkelijk om al dat divers talent te ontdekken. Iedereen twittert en facebookt er op los. Online worden vriendschapsverzoeken even gretig uitgewisseld als Panini-stickers. Een groot contrast tussen het online en offline leven. Op de zeldzame momenten waarbij de vluchtige online contacten gevaloriseerd kunnen worden in duurzame interculturele relaties, missen we de boot. De OESO is streng voor Vlaanderen. Zeer terecht in dit geval, we zijn bij de Europese koplopers als het gaat over ongelijkheid. De islamitische bevolkingsgroep, inmiddels goed voor 5% van de actieve bevolking, krijgt te weinig kansen op de arbeidsmarkt. Moslims hebben ook ruim 3,8 keer meer kans om werkloos te zijn dan niet-moslims. Het is dan wel opmerkelijk dat, van zodra ze de job hebben, de moslim-werknemers een even grote jobzekerheid hebben. Dit geeft aan dat de selectie absoluut niets met de talenten en attitude te maken heeft, maar vooral met de discriminatie naar aanloop van de job. Het is zorgwekkend dat werkloosheid en discriminatie nog steeds een grote impact op het leven van de Vlaamse moslims hebben, terwijl er een stijging van het socio-economisch kapitaal heeft plaatsgevonden. Zo hebben, volgens een onderzoek van de VUB, 40% van de Marokkaanse Belgen en 24,5% van de Turkse Belgen een diploma hoger onderwijs (universitair, niet-universitair en bachelors). Het zijn ook vooral de moslims die in België geboren zijn, die het meest lijden onder het status van tweederangsburger. Hoe zeer ze zich ook Vlaming voelen, de acceptatie van de gedeelde identiteit is niet wederzijds. De meerderheid van de moslims voelt zich nochtans evenzeer Belg als Turk of Marokkaan.Het onzorgvuldig omgaan met resources wordt in elke andere situatie afgestraft. Natuurlijk begrijpt iedereen dat we zuinig op energie moeten zijn en dat we kijken om producten zo ecologisch verantwoord mogelijk te produceren. Als het gaat over human resources dan gaat die logica niet op. Het hebben van een bepaalde achtergrond is voldoende om een deel van de bevolking onder zijn niveau te laten presteren. Met bore- en burn-outs tot gevolg. Landen als Canada, Australië en de Emiraten lijken veel meer open te staan voor de talentenstroom van goed opgeleide Vlamingen die goed kunnen omgaan met diversiteit. De Vlaamse moslims hebben ook een zeer grote maatschappelijke betrokkenheid. Ze steken graag en veel energie in het eerstelijnswerk dat een direct effect heeft op een maatschappelijk probleem. Of het nu gaat over vluchtelingen of armoede, er zijn tal van organisaties die heel hard inspelen op de individuele verantwoordelijkheid om iets te betekenen voor anderen. Vaak wordt dat engagement ook vanuit een geloofsaspect zo beleefd, waardoor er bij veel beslissingen een grote waardengedrevenheid achter zit. Wil je als bedrijf nog geloofwaardig zijn, dan is een dergelijke ethische kijk op de beslissingen onontbeerlijk.De grootste fout die we hebben gemaakt, is om te denken dat inclusieve neutrale werkingen het ultiem einddoel zijn van onze samenleving. Er zijn heel wat samenlevingsmodellen die net zo waardevol zijn. En misschien moeten we die meer gaan beginnen exploreren. Bijvoorbeeld het model waarbij elke gemeenschap zijn eigen exclusiviteit mag en kan hebben. Zo creëren we verschillende plekken waar iedereen zich kan ontplooien binnen het kader van de eigen identiteitsbeleving. En als dat toevallig een islamitisch kader is, wat dan nog? Die persoonlijke groei heeft vooral plaats op de schoolbanken en in de vrije tijd. Maar onderschat ook de impact van rolmodellen in het groeiproces niet. Net zoals sterke vrouwen een voorbeeld kunnen zijn voor tienermeisjes om het glazen plafond te doorbreken, zijn er moslimmannen en -vrouwen nodig om deze generatie van moslimjongeren te inspireren. Om ze een boost van zelfvertrouwen te geven. Het zijn ook de Vlamingen met een migratieverhaal uit de middenklasse die het meest geschikt zijn om die rol op te nemen. Ze hebben de mentale ruimte, hebben een succesvol traject afgelegd en ze weten hoe het is om als minderheidsgroep op te groeien. Zo kan er bijvoorbeeld op sleutelmomenten in de leerloopbaan tijd vrij gemaakt worden voor studie-oriëntatie. Waarbij rolmodellen met diverse achtergronden een plek krijgen om hun professionele ervaring te delen met de jongeren.Ook moslimprofessionals hebben een organisatie nodig waarbij ze andere mensen kunnen ontmoeten. Hun visie kunnen doorspekken met andere opinies. Of zelfs enkel het gevoel krijgen dat ze gesteund worden als ze hun hoofd boven het maaiveld zullen uitsteken. Het zijn ook de moslims die mee aan de toekomst van Vlaanderen gaan bouwen. Het netwerkplatform Muslinked streeft ernaar om moslims ontwikkelings- en ontplooiingskansen te bieden, zodat de kracht van de moslimgemeenschap weerspiegeld wordt in het onderwijs, ondernemerschap en de socio-culturele sector.